• آکین آکینوزو / Akın Akınözü
  (سلطان علاءالدین کیقباد اول، فرمانروای مهم دولت سلجوقی آناتولی)
• مریم شیلیاک / Merjem Šiljak
  (دِستینا، نقش اصلی زن و پارتنر علاءالدین)
• سیمای بارلاس / Simay Barlas
  (ملیکه خاتون، دختر طغرل‌شاه و برادرزاده علاءالدین)
• آیچا بینگول / Ayça Bingöl
  (باش خاتون اومموهان، مادر علاءالدین کیقباد)
• جرن بندرلی‌اوعلو / Ceren Benderlioğlu
  (نورجیهان خاتون، خواهر ناتنی علاءالدین)
• خلیل ابراهیم جیهان / Halil İbrahim Ceyhan
  (آندریاس، دشمن علاءالدین کیقباد)
• سلین گنچ / Selin Genç
  (دیلروبا خاتون، خادم حرمسرا)
• ایدیل ینر / İdil Yener
  (هونکار خاتون، مادر ملیکه خاتون)
• فریت کایا / Ferit Kaya
• جیدا دوونجی / Ceyda Düvenci
  (در خبرهای اولیه برای نقش اومموهان خاتون مطرح شده بود؛ طبق گزارش تازه‌تر، این نقش به آیچا بینگول رسیده است)

علاءالدین کیقباد اول، یکی از مشهورترین فرمانروایان سلجوقیان روم یا همان سلجوقیان آناتولی بود. او در قرن هفتم هجری / سیزدهم میلادی حکومت کرد و معمولاً از دوران پادشاهی‌اش به‌عنوان یکی از طلایی‌ترین دوره‌های این دولت یاد می‌شود. کیقباد توانست قدرت سیاسی و نظامی سلجوقیان را گسترش دهد، شهرهای مهمی را آباد کند و به تجارت، امنیت راه‌ها و ساخت‌وساز اهمیت زیادی بدهد.

در دوره او، شهرهایی مثل قونیه، قیصریه و آلانیا اهمیت بیشتری پیدا کردند. حتی نام شهر آلانیا در ترکیه امروزی با نام او پیوند خورده و در گذشته «علائیه» نامیده می‌شد. کیقباد همچنین قلعه‌ها، کاروانسراها و بناهای دفاعی متعددی ساخت یا تقویت کرد و تلاش داشت حکومتش را به قدرتی منظم و اثرگذار در منطقه تبدیل کند.

ارتباط او با ایران هم از چند جهت مهم است. سلجوقیان روم از نظر فرهنگی، اداری و ادبی به‌شدت تحت تأثیر سنت ایرانی بودند. زبان فارسی در دربار و میان اهل فرهنگ جایگاه مهمی داشت و بسیاری از ساختارهای حکومتی آن‌ها ریشه در سنت‌های ایرانی داشت. از سوی دیگر، پس از فشارهای مغول در شرق، بسیاری از دانشمندان، هنرمندان و اهل قلم ایرانی به آناتولی رفتند و فضای فرهنگی آن منطقه را غنی‌تر کردند. به همین دلیل، دوران کیقباد را نمی‌توان جدا از تأثیر تمدن ایرانی دانست.