همکاری مخفیانه پل توماس اندرسن و مارتین برست؛ فیلمی عجیب که هرگز ساخته نشد
پل توماس اندرسن هیچوقت علاقهاش به آثار مارتین برست، بهویژه «Midnight Run»، را پنهان نکرده است؛ فیلمی که سالها یکی از الگوهای شخصی او در سینما بوده. ساختار پیچیده این کمدی اکشن محصول ۱۹۸۸، شخصیتپردازی بهظاهر ساده اما عاطفی آن و هماهنگی دقیق میان رابرت دنیرو و چارلز گرودین، اهمیت زیادی برای اندرسن دارند. او نهتنها این فیلم را دوست دارد، بلکه دربارهاش مثل فیلمسازی حرف میزند که تمام اجزای آن را با دقت مطالعه کرده است.
با این حساب، چندان دور از ذهن نیست که اندرسن و برست زمانی درباره ساخت یک فیلم مشترک گفتوگو کرده باشند. نکته غافلگیرکننده اینجاست که ظاهرا تا امروز کسی از وجود چنین پروژهای خبر نداشت.
این موضوع در جریان نمایش دو فیلم «Midnight Run» و «Beverly Hills Cop» در سال ۲۰۲۱ از سوی سینماتک آمریکا (American Cinematheque) در سینمای آئرو مطرح شد؛ برنامهای که طی آن اندرسن در گفتوگویی مفصل با برست شرکت کرد. سینماتک آمریکا این گفتوگو را با گذشت پنج سال از برگزاری رویداد منتشر کرده و بخشی از آن، یکی از همکاریهای فراموششده تاریخ سینما را آشکار میکند.
اندرسن در این گفتوگو گفت: «یکی از اولین آدمهایی که در هالیوود کالیفرنیا با من مهربان بود، مارتی برست بود. اجازه پیدا کردم به دفترش بروم و او واقعا برخورد خوبی با من داشت. حتی درباره ساختن یک فیلم با هم صحبت کردیم. ایده خوبی داشتیم، اما هیچوقت اتفاقی نیفتاد. شاید یک روز.»
برست ظاهرا پروژه پیشنهادی را به یاد نمیآورد. اندرسن نیز توضیح داد که آن زمان بسیار جوان بوده و برست او را با لقب «پالی سهاسمی» صدا میکرد؛ شوخیای با نام سهبخشی پل توماس اندرسن.
اما فیلم مشترک این دو قرار بود درباره چه باشد؟ اندرسن توضیح داد: «داستان درباره مردی بود که چند دختر را میدزدید و همراه آنها در محله رانندگی میکرد تا چراغهای کریسمس را تماشا کنند، چون فقط دلش میخواست کسی را داشته باشد که با او برای دیدن این چراغها برود.»
برست نیز با شوخی پاسخ داد: «به آدمهای من زنگ بزن.»
هیچ نشانهای وجود ندارد که این پروژه از گفتوگوهای اولیه فراتر رفته باشد و اندرسن نیز عبارت «شاید یک روز» را با لحنی شوخ و سبک بیان کرد. بااینحال، احتمال همکاری این دو فیلمساز همچنان وسوسهانگیز است؛ بهخصوص با توجه به اینکه برست بیش از دو دهه از کارگردانی فاصله گرفته است.
مارتین برست در دوران فعالیتش چند فیلم ماندگار استودیویی از جمله «Going in Style»، «Beverly Hills Cop»، «Midnight Run»، «Scent of a Woman» و «Meet Joe Black» را ساخت. بااینحال، او از زمان کارگردانی کمدی رمانتیک بدنام «Gigli» در سال ۲۰۰۳، با بازی بن افلک و جنیفر لوپز، فیلم دیگری نساخته است. این اثر با واکنش بسیار منفی منتقدان روبهرو شد و به نمادی از شکستهای بزرگ هالیوود تبدیل شد.
اندرسن در ادامه، برست را یکی از نخستین حامیان خود توصیف کرد و با اشتیاق از ماندگاری «Midnight Run» و گروه بازیگران کمنظیر آن گفت: «وقتی این فیلم اکران شد، برای من اهمیت زیادی داشت. همان موقع عالی بود، چند سال بعد هم عالی بود، ۱۰ سال بعد نیز عالی ماند و هنوز هم فوقالعاده است. بهشکل عجیبی خوب عمر کرده است.»
او همچنین گفت این فیلم هنوز برایش شبیه «یک معجزه» است و از بازی رابرت دنیرو و چارلز گرودین گرفته تا بازیگرانی که نقش پیشخدمتها و مسافران کامیون را ایفا کردهاند، همه را تحسین کرد. برست نیز درباره فیلمنامه حسابشده «Midnight Run»، بداههپردازیهای فراوان هنگام تولید و توانایی ویژه گرودین صحبت کرد؛ بازیگری که به گفته او یکی از معدود افرادی بود که میتوانست دنیرو را غافلگیر و از تعادل خارج کند.
اینکه «پالی سهاسمی» سرانجام بتواند مارتین برست را دوباره پشت دوربین برگرداند، بسیار بعید به نظر میرسد؛ اما اگر کسی توان متقاعد کردن این فیلمساز بازنشسته برای ساخت اثری تازه را داشته باشد، پل توماس اندرسن احتمالا یکی از بهترین گزینههاست. شاید واقعا یک روز این همکاری شکل بگیرد.
