چرا «The Odyssey» کریستوفر نولان درجه سنی R گرفت؟
کریستوفر نولان (Christopher Nolan) با فیلم تازهاش «The Odyssey» سراغ یکی از مشهورترین آثار ادبیات کلاسیک رفته و حماسه هومر را با ابعادی بزرگ برای پرده سینما بازسازی کرده است. واکنشهای اولیه به فیلم هم تا اینجا روی یک نکته تاکید دارند: نولان تلاش کرده عظمت و شکوه این داستان اسطورهای را به تجربهای کاملا سینمایی و چشمگیر تبدیل کند.
برای نولان، جذابیت اصلی «The Odyssey» فقط روایت ادیسه و سفر پرماجرای او نبود، بلکه فرصت ساخت یک فیلم فانتزی عظیم در قالب آیمکس (IMAX) بود. او از همان ابتدا میخواست نسخهای پرهزینه و باشکوه از دنیای موجودات افسانهای، نبردهای باستانی و خطرهای اسطورهای بسازد؛ چیزی در امتداد حالوهوای آثار ری هریهاوزن (Ray Harryhausen)، اما با امکانات مدرن و مقیاس بسیار بزرگتر.
یکی از نکات مهم درباره فیلم، درجه سنی R آن است؛ تصمیمی که به گفته نولان از همان مراحل ابتدایی تولید مطرح شد. او در گفتوگو با امپایر (Empire) توضیح داده که از ابتدا به استودیو گفته میخواهد «شدیدترین نسخه ممکن از «The Odyssey»» را بسازد؛ فیلمی که از نظر او باید حسی جسمانی، خشن، مدرن و بیمصالحه داشته باشد.
نولان گفته با توجه به سلاحهای آن دوران، از جمله شمشیر، کمان و تیر، خشونت داستان ذاتا مستقیمتر و وحشیانهتر است. به همین دلیل، او خیلی زود به این نتیجه رسید که ساخت نسخهای PG-13 از این قصه میتواند هم دشوار باشد و هم به مصالحههای جدی منجر شود. به بیان ساده، نولان نمیخواست برای رسیدن به درجه سنی پایینتر، از شدت و واقعگرایی جهان داستان کم کند.
«The Odyssey» البته نخستین فیلم درجه R نولان نیست. او پیشتر با «Oppenheimer» هم وارد این محدوده شده بود. با این حال، تصمیم یونیورسال (Universal) برای حمایت از یک پروژه بسیار پرهزینه با درجه سنی R قابل توجه است، چون چنین درجهبندیای معمولا بخشی از مخاطبان نوجوان را از اکران سینمایی حذف میکند و میتواند سقف فروش را محدودتر کند.
اما استودیو ظاهرا روی نام نولان بهعنوان یک برند سینمایی حساب کرده است؛ فیلمسازی که توانست حتی از زندگینامه جی. رابرت اوپنهایمر (J. Robert Oppenheimer) یک رویداد جهانی در گیشه و فصل جوایز بسازد. از این منظر، «The Odyssey» هم شانس دارد به یک اتفاق بزرگ سینمایی تبدیل شود، حتی اگر درجه سنی آن محدودکنندهتر از بلاکباسترهای معمول باشد.
دلیل نیاز نولان به درجه R ظاهرا بیشتر به آزادی خلاقانه مربوط است تا تمایل به ساخت یک اکشن خونین اغراقآمیز. حماسه هومر شامل نبردهای خونین، خشونت جسمانی و موجوداتی مانند سایکلوپس است؛ موجودی که در روایت اصلی انسانها را میکشد و میبلعد. نولان میتوانست نسخهای ملایمتر از این عناصر بسازد، اما چنین کاری احتمالا از شدت تجربهای که مدنظرش بوده کم میکرد.
به همین دلیل، درجه سنی R برای «The Odyssey» بیش از آنکه یک ابزار تبلیغاتی باشد، نشانهای از رویکرد نولان به اقتباس است: ساخت نسخهای بزرگ، خشن، حسی و بدون محدودیت از یکی از قدیمیترین ماجراهای حماسی جهان. این فیلم قرار است با تکیه بر آیمکس، جلوههای عظیم و خشونت متناسب با جهان باستان، تجربهای متفاوت از اسطوره ادیسه ارائه دهد.
