کارگردان آخرین فیلمهای هیدن پنیتیر: از من خواستند در مداخله برای کمک به او شرکت کنم
گریف فرست، کارگردان فیلم «نژادی متفاوت»، میگوید در جریان همکاری با هیدن پنیتیر نشانههایی از دشواری او دیده بود و پس از پایان فیلمبرداری، گروه اطراف بازیگر درباره برگزاری یک مداخله حمایتی با او تماس گرفتند.
گریف فرست، کارگردان آمریکایی که در یکی از آخرین پروژههای هیدن پنیتیر با او همکاری داشت، در ویدئویی احساسی از تجربهاش در کنار این بازیگر و نگرانیهایی که درباره وضعیت او وجود داشته، سخن گفت. پنیتیر که با مجموعههایی چون «قهرمانها» (Heroes)، «نشویل» (Nashville) و مجموعه فیلمهای «جیغ» (Scream) شناخته میشد، روز یکشنبه در ۳۶سالگی درگذشت؛ در حالی که تحقیقات درباره علت رسمی مرگ او همچنان ادامه دارد.
فرست شامگاه چهارشنبه با انتشار دومین ویدئوی یادبودش در اینستاگرام، تأکید کرد ماجرای پنیتیر را نباید صرفاً سرگذشت یک چهره مشهور دانست. او با اشاره به تجربه شخصیاش از بزرگشدن در محیط فیلمسازی و شناخت بازیگران کودک گفت هیدن از ۱۱ماهگی بازیگری را آغاز کرده بود و فشار رشد در برابر دوربین، پیش از آنکه کودک حتی توان انتخاب چنین مسیری را داشته باشد، میتواند آثار سنگینی بر جای بگذارد.
او گفت: «برای هیدن آرزو میکردم بتواند بر اعتیادی که خودش هم در خاطراتش صریح و علنی درباره آن حرف زده بود، غلبه کند.» پنیتیر در کتاب خاطراتش با عنوان «این منم: یک تسویهحساب» (This Is Me: A Reckoning) از چالشهای شخصی، از جمله اعتیاد و افسردگی پس از زایمان، صحبت کرده بود.
کارگردان «نژادی متفاوت» (A Breed Apart) که در مه ۲۰۲۵ اکران شد، فاش کرد که پس از پایان فیلمبرداری ارتباطش را با تیم پنیتیر حفظ کرده بود. به گفته فرست، در مقطعی این جمعبندی شکل گرفت که شاید بازیگر به یک «مداخله» یا گفتوگوی حمایتی جدی نیاز دارد و از او نیز خواسته شد در آن حضور داشته باشد. او درخواست را پذیرفته، اما میگوید تا جایی که اطلاع دارد آن برنامه هرگز برگزار نشد.
فرست توضیح داد که کارگردان یا تهیهکننده، حتی اگر نسبت به شرایط دشوار یک بازیگر یا عضو گروه نگران باشد، لزوماً اطلاعات و زمان کافی برای اثبات یا بررسی کامل موضوع در اختیار ندارد. به گفته او، مسئولان تولید میتوانند برنامه کاری را تغییر دهند، گزارشهای داخلی را ثبت کنند یا فردی را برای همراهی و مراقبت بیشتر از بازیگر در نظر بگیرند، اما این اقدامات همیشه جای کمک تخصصی و مداخله مؤثر را نمیگیرد.
او پیشتر نیز از فضای پشت صحنه «نژادی متفاوت» گفته و یادآور شده بود که هنگام حضور برایان هیکرسون، شریک عاطفی سابق و گاهوبیگاه پنیتیر، «چیزی درست به نظر نمیرسید» و فضای اتاق بازیگر را «تیره» توصیف کرده بود. فرست در ویدئوی تازهاش، با تأکید بر اینکه این صرفاً برداشت شخصی او از آنچه در صحنه فیلمبرداری دیده است، گفت: «من کسی را دیدم که برای حفظ هوشیاریاش میجنگید و به نظرم سزاوار همراهانی بهتر از کسانی بود که من اطرافش دیدم.»
پنیتیر در آپارتمانی در گرینویلِ کارولینای جنوبی بیپاسخ پیدا شد و گزارشها از ایست قلبی او حکایت دارند. بنا بر گزارشهای رسانهای، در تماس اضطراری ۹۱۱ در همان زمان از احتمال «اوردوز» و «ایست قلبی» نام برده شده، اما علت رسمی مرگ هنوز اعلام نشده است. شبکه ایبیسی نیوز نیز گزارش داده که اداره مبارزه با مواد مخدر آمریکا در روند تحقیقات مشارکت کرده است.
پنیتیر پیشتر در کتابش جزئیاتی از آزار فیزیکی در رابطه با هیکرسون را مطرح کرده بود. هیکرسون نیز در سال ۲۰۲۱ پس از اعلام عدم اعتراض به دو اتهام جنایی مربوط به آسیبزدن به پنیتیر، به ۴۵ روز زندان محکوم شد. با این حال، این موارد بخشی از پیشینه پروندهاند و تا زمان اعلام نظر رسمی مقامهای مسئول، نباید ارتباط قطعی میان آنها و مرگ این بازیگر فرض شود.
فرست در پایان، به تاریخ تلخ هالیوود در ناتوانی از حمایت بهموقع از برخی ستارهها اشاره کرد: در صنعتی که نشانههای نگرانی گاهی تنها در گزارشهای تولید ثبت میشوند، ممکن است یک سال بعد همان افراد فقط خبر مرگ همکارشان را بخوانند. او گفت از همکاری با پنیتیر خوششانس بوده و ای کاش او هنوز زنده بود؛ جملهای که در کنار ستایش استعداد این بازیگر، بار دیگر پرسش مهمی را پیش میکشد: وقتی هشدارها شنیده میشوند، چه سازوکاری باید تضمین کند که کمک، فقط روی کاغذ نماند؟
