بوراک سرگن: اگر تعداد افراد مشهور زیاد باشد، از چه کسی عکس می خواهیم؟

اخیراً بوراک سرگن بازیگر نقش شخصیت «هالوک» در سریال پرطرفدار بی صداقت «Sadakatsiz» ، مهمان برنامه «زندگی‌های فیلم‌مانند» که از شبکه TRT 2 پخش می‌شود بود.

این هنرپیشه چیره دست که مدتی به عنوان مدرس فعالیت می کرد، بر اهمیت تئاتر تاکید کرد و با جمله «نمی توانستم برای دوستان جوانم توضیح دهم» توجه ها را به خود جلب کرد.

بوراک سرگن که در آوریل ۲۰۲۱ مبتلا به کووید-۱۹ بود و مدت طولانی در بیمارستان تحت درمان بود، گفت: «روزهای بسیار سختی را پشت سر گذاشتم. دو هفته در بخش مراقبت های ویژه ماندم، اما اکنون اینجا هستم. به طرف دیگر رفتم، نگاهی انداخت. برگشتم.»

این بازیگر که فعالیت حرفه ای خود را با دریافت جایزه ای آغاز کرد، با بیان اینکه این شرایط هیچ وقت او را لوس نکرد و گفت:

مهم ادامه دادن است. بعد از تئاتر در فیلم های زیادی جایزه گرفتم. در فیلم آسانسور فقط یک صحنه داشتم که با آن جایزه هم گرفتم. جایزه، در واقع، میزان است، البته تازیانه به هنرمند می زند. من همیشه نقش ها، شخصیت ها، سریال ها و فیلم هایی که در زندگی هنری ام بازی می کنم را انتخاب می کنم. من هرگز نگفتم “بگذارید این یا آن باشد”.

این هنرمند چیره دست در رابطه با ایفای نقش های شرور از سال ۱۹۸۴ گفت:

احتمالاً این کار با همدلی متقابل انجام شده است، فکر می کنم فیلمنامه نویسان می گویند ما داریم می نویسیم اما بوراک سرگن بازی می کند، من هم بازی می کنم.

بوراک سرگن که مدتی در دانشگاه سلچوق قونیه و دانشگاه حجت تپه آنکارا تدریس می کرد، توضیح داد که با این کلمات به دانشجویان خود توصیه می کند که تئاتر را ترک نکنند:

من همیشه به شاگردانم می‌گویم، لطفا تئاتر را ترک نکنید. گفتم: هر کاری می کنی، تئاتر را رها نکن. زیرا تئاتر جایگاه ما و حریم خصوصی ماست. آن صحنه مکان مقدسی است. عبادتگاه است. نسبت قوانین خاصی دارد. تئاتر درمان می کند. وقتی به هنرستان می آیی، فکر «بیا سریال بسازیم، فیلم بسازیم و معروف شویم» خوب است. بگذارید باشد، اما نه بگذار “بعد از آن ” باشد. چون وقتی می گوییم هنرهای زیبا، سینما هم وارد آن می شود، نقاشی، مجسمه سازی، تئاتر و باله هم شامل می شود اما تلویزیون نه. من هرگز نتوانستم این را برای دوستان جوانم توضیح دهم. اینگونه نباشبد که از این جایگاه رشد کنید و شناخته شوید و از آن شهرت در تلویزیون استفاده کنید. گفتم: لطفاً همانجا ادامه دهید.

این هنرمند ۶۱ ساله گفت:

ببینید، او یک بازیگر تئاتر در برادوی، در لندن است. یک معادله بسیار ساده دارد. بگذار اینجا معروف شوم، بگذار از تلویزیون هم استفاده کنم… نه، از تلویزیون استفاده نکن. بگذارید مردم در تلویزیون با شما تماس بگیرند زیرا شما در آنجا مشهور هستید. دقیقا برعکس. دانش آموزان می خواهند هر چه زودتر مشهور شوند. بذار باهام عکس بگیره امضاش میکنم… حالا اگه این همه سلبریتی باشه از کی عکس بگیریم؟ لطفا کاری را که انجام می دهید به خوبی انجام دهید. تئاتر؟ لطفا در تئاتر خوب باشید. از این پا به آن پا نکنید. وقتی راه درست وجود دارد، آن مسیر درست و مستقیم را انتخاب کنید، شاخه به شاخه نکنید ، سریع انجام ندهید به نظر من این بر خلاف عقل است

بوراک سرگن که اخیراً تئاتر خود را تأسیس کرده است، گفت:

امیدوارم تا پایان امسال، یا شهریور ماه، تلاش کنیم هم به عنوان موسس آکادمی، هم به عنوان یک هنرپیشه و هم به عنوان بازیگر تئاتری که در نمایش ها بازی می کند، آن را زنده کنیم. راه بسیار طاقت فرسا و سختی است، اما افرادی را می بریم که هم دانشجو باشند و هم بازیگر. هدف ما این است که منصف باشیم. افزایش سالن‌ها تنها چیزی است که باید به فکر آن باشیم.