جدیدترین قسمت سریال کره ای پادشاه سرزمین یک ساعت درام بی محتوا
رسانههای کرهای اپیزود جدید درام «پادشاه سرزمین» با بازی لی جون هو را جز «یک ساعت درام بی محتوا» توصیف میکنند.
در اپیزود ۱۶ جولای سریال «پادشاه سرزمین» شبکه «JTBC»، شخصیتهای گو وون (با بازی لی جون هو)، چئون سا رانگ (با بازی ایم یونا)، اوه پیونگ هوا (با بازی گو وون هی)، کانگ دا ائول (با بازی کیم گو اون ) و نوا سانگ سیک (با بازی آن سی ها) در حال رفتن به تعطیلات به تایلند نشان داده شدند.
در این قسمت، گو وون و چئون سا رانگ از عاشقانه مخفیانه خود لذت بردند، در حالی که آن را از دوستانشان پنهان کردند. آنها لحظات عاشقانه ای داشتند، مانند ملاقات در استخر برای گذراندن اوقات خصوصی با هم. علاوه بر این، در پایان اپیزود، گو وون به چئون سا رانگ عشقش را اعتراف کرد.
عاشقانه پنهانی بین گو وون و چئون سا رانگ و همچنین اعترافات عاشقانه آنها به یکدیگر هیجان ایجاد کرد. با این حال، هیچ چیز قابل توجه دیگری در این قسمت وجود ندارد، زیرا بینندگان باید قبل از اینکه شاهد پیشرفتی در رابطه بین این دو شخصیت باشند، یک ساعت درام بی محتوا تماشا کنند.
این اپیزود به طور مداوم مناظر تایلند و پنج شخصیتی را که در حال عکس گرفتن در جاذبه های گردشگری مختلف هستند، نمایش می دهد. بینندگان مجبور بودند صحنه های تکراری بازدید از نقاط گردشگری، صرف غذا و گشت و گذار را تحمل کنند که با گذشت زمان کسل کننده می شد. در حالی که مخاطبان انتظار داشتند داستان های جالبی در مقاصد سفر رخ دهد، اما این قسمت چیزی شبیه سفرنامه بازیگران در تایلند یا یک ویدیوی تبلیغاتی برای گردشگری تایلند بود.
نبود محتوای جذاب باعث شد بینندگان علاقه خود را از دست بدهند. حتی صحنه های ارتباط فیزیکی بین گو وون و چئون سا رانگ که برای برانگیختن هیجان بود، کسل کننده شد. صحنه های مکرر بوسیدن و تمرکز بر گردشگری مخاطب را خسته کرد.
شاید «پادشاه سرزمین» به رتبهبندی چشمگیر بیش از ۱۰ درصد رسیده باشد، اما اگر درام با همین خط داستانی ضعیف و بدون انسجام ادامه پیدا کند، احتمالا بینندگان برای تماشای شش قسمت باقیمانده علاقه ای نخواهند داشت.
بعضی از این سریالای درام کره ای به شدت خسته کننده و کسل کننده هستند! یعنی چیزی برای ارائه کردن ندارند… باید کره یک تغییراتی تو داستان نویسی خودش بده! چون خیلی مسخرس یک زن و مرد که همو دوست دارند بعد ازدواجشون هر دو یا یک نفرشون نسبتا سرد رفتار میکنه… این تو ذوق میزنه…سبک و سیاق کارهای خانوادگیشون به نسبت تایلندی، ژاپنی، چینی و تایوانی ضعیف تره اما کارای خوب هم دارند.
الان اخیرا هم کاربرانی رو دیدم به قسمت های زیاد سریال ” اصل کاری اومده” اعتراض دارن و میگن ۵۰ قسمت برای اتفاقات سریال خیلی زیاده… منم حدود ۱۰ قسمت دیدم فقط بیشتر حرص خوردم و یک جاهایی چند شخصیت مرد و زن سریال رفتارهای زشتی و کسالت باری داشتند… مگر قسمت های پایانی سریال داستان طراوت بگیره.
بازم تکرار میکنم سریال های تاریخی و پزشکی کره ای از ژانر پلیسی و درامشون خیلی بهتره.
کلا به شخصه خودتون سریالای شرق آسیایی و به خصوص کره ای تماشا می کنید؟کدوم ژانر کره ای رو موفق تر میدونید؟از سال ۲۰۰۰موج کره ای آغاز و همه گیر شد.
تا امروز حتی ۱ اپیزود ندیدم.
کلا خودم ژانرهام محدود به چیزی نیست اما با هند و آسیا و تولیدات خاورمیانه سازگار نیستم.
دوست دارم اثری که می بینم نهایت ۶۰ دقیقه، ریتم منسجم، بدون جیغ و داد و آه و ناله های الکی باشه. الان فعلا دارم دومینا و غریبه رو فقط می بینم.
علیه دومینا که جو سنگین هست اغلب کامنت ها بی رحمانه این سریال رو با اسپارتاکوس مقایسه کردن!
یعنی یک سری هستند مثلاً با دیدن ۲۴ دیگه طرف هیچ سریال دیگه ای نمیرن و به صورت افراطی طرفدار سریالای خاصی هستند که به نظرم به هیچ وجه افراد فیلم بین نیستند.
منم خودم به ژانری محدود نمیکنم ولی از همه کشورها فیلم و سریال میبینم از سنگاپور . اندونزی گرفته تا استرالیا و نیوزیلند !کشورهای صاحب نام مثل آمریکا.کانادا.انگلیس.فرانسه و ایتالیا ب کنار
اونا یکم جو زده هستن که برای هرچی بهانه میگیرن
مثلا رم اون سال ها رو چیکار کن، جایی ترسیم کنن که توش عدالت محض بود؛ ۲۰ یا ۳۰ قرن پیش خوب اینگونه بوده. یه عده قفل شدن که چرا فلان معیار یا فلان چهره فلان کرد خوب مگه سال ۲۰۲۳؛ او زمان اینگونه بوده.
دقیقا البته گاهی (مثل بعد اتمام سرقت پول) تا چند روز هیچ چیز جای خالی رو پر نمی کنه اما بعد به روال برمیگردین مثل اینه که یهو از یه سفر تفریحی بی نهایت خوب برگردین به زندیگ روزمره.
من ژانر دستم بازه اما واقعا مثلا کره ای سر درد می گیرم یا حس اینه میده که ادما فقط در لایه های مختلف وایسادن و دیالگو از حفظ می گن ( که خوب این برای طرفدارای کره ای جذابیت داره اما من نه) یا ترکی ۱۲۰ دقیقه هیچ یه سری همش در حال خط و نشون کشیدن و سخنرانی اخلاقی برای همن و از اون طرف هر کاری می کنن. هندی هم که انقدر کش داره و گاهی انقد غیر واقعی …
دو کامنت اخبرم در این پست و ندای قلب مشکل خاصی داره تایید و پاسخ نمیدید?مشکل لوث شدن و … داره میتونید ****بزنید که بارها دیدم به درستی استفاده کردین یا جای خالی گذاشتین.
کامنت دیگه ای نیست
شاید توی در انتظار مونده ؛ گاهی کامنت ها توی انتظار می مونه
الان چک می کنم
سلام
تو خبر پیش نمایش های از فصل دهم when calls the heart در قالب چند سوال کامنت گذاشته بودم .
ممنون.🙏❤️
بله احتمالا دقیقا در یک لحظات فنی بوده
الان توی بخش در انتظار ها پیدا کردم
درباره ی انتقادتون از کره ای ها حس ندارند و از رو میخونند زیاد قبول ندارم سکانس های احساسی زیادی تو سریالهای خصوصا تاریخی دیدم که اشک منو در آوردن😭
یه وقت تو کانال های طرفداراشون نگید این حرفا رو !اکثرا نمیتونم تحمل کنند همونطور که طرفداران ترکیه و هند هم تاب نمیارن که بگید هم دعوا دارند و … هندی طولانی و کش داره.
بیشتر با نظرتون در مورد ترکیه موافقم هند نه چون کلا از اول و سالهای دور همینقدر طولانی بوده و طرفداران زیادی تونسته جذب کنه اما الان سینمای شاهرخ خان و … به نظرم اصلا ارزش فنی ندارد این سینمای نو هند !
درباره ی دومینا مطمئن هستید ایرادات اونا از سر جو گیری و زیاده خواهی و شعار و ایناست و چیزای دیگه ای نمیخوان؟چون تو کامنت هاشون ننوشته بودند چیزایی که شما برداشت کرده بودید یا حتی غیر مستقیم مگر من متوجه نشده باشم🤔
اتفاقا گروه سایت کره ای هم داشت به زودی ادغام میشه با ما (اون بسته شد)
طرفدارای کره ای دو برابر آتشین تر از تولیدات ترکیه ای هستن.
در مورد دومینا داستان اینه که بسیاری از وقایع در محفل خصوصی بود که نه سندی هست نه داستان رسمی، نویسنده از ذهن خودش چرایی ها و اون بخش ها رو نوشته و خوب بخش های زیادی از تاریخ رو نادیده گرفته . اونم به این دلیله که تمرکزش روی تاریخ نیست. خوب ایتالیایی ها یکم دلخور شدن.
با دیدن این سریال اصلا نباید فکر کرد یک مستند می بینیم. همونطور باید بهش نگاه کرد که به بریحتون نگاه می کنن. یک دوره تاریخی که واقعا بود و بسیاری از المان ها و نکات از اون استفاده کرده اما خط داستانی برای سرگرمی هست.