درگذشت دیوید هیز، طراح برجسته برادوی و بنیانگذار تئاتر ملی ناشنوایان، در ۹۵ سالگی
دیوید هیز، طراح پرآوازه دکور و نورپردازی برادوی و بنیانگذار و مدیر هنری نخست تئاتر ملی ناشنوایان آمریکا (National Theater of the Deaf)، روز سهشنبه ۱۷ فوریه در خانهاش در اسکس، ایالت کنتیکت درگذشت. او ۹۵ سال داشت. خبر درگذشت هیز را همسرش نانسی وارگا به روزنامه نیویورک تایمز اعلام کرد.
دیوید هیز از دهه ۱۹۵۰ با دهها اثر در برادوی به یکی از پرکارترین و تأثیرگذارترین طراحان صحنه و نورپردازی تئاتر آمریکا تبدیل شد. او با طراحی صحنه و نور نمایشهایی از جمله اجرای اصلی سال ۱۹۵۶ نمایش «Long Day’s Journey Into Night» نوشته یوجین اونیل به شهرت رسید و تا سال ۱۹۸۱ و نمایش «Kingdoms» با بازی آرماند آسانته به فعالیت حرفهای خود ادامه داد.
هیز در طول دوران کاریاش سه بار نامزد جایزه تونی شد و بیش از ۳۰ اثر باله را برای طراح رقص افسانهای، جرج بالانشین، طراحی کرد. استیون استراوبریج، طراح نور، درباره او گفته بود: «او یکی از آخرین طراحان همهفنحریف بود؛ کسانی که در بیش از یک شاخه طراحی میکردند.»
از جمله کارگردانانی که دیوید هیز با آنها همکاری داشت میتوان به خوزه کینترو («Long Day’s Journey Into Night»)، الیا کازان («Tartuffe») و تایرون گاتری («Dinner at Eight») اشاره کرد. او در سال ۲۰۱۴ به تالار افتخار تئاتر آمریکا راه یافت.
یکی از مهمترین و تأثیرگذارترین پروژههای برادوی هیز، اجرای نخست نمایش «The Miracle Worker» در سال ۱۹۵۹ به کارگردانی آرتور پن بود؛ نمایشی با بازی آن بنکرافت و پتی دوک در نقش هلن کلر. هیز در جریان این پروژه، به ظرفیت زبان اشاره آمریکایی در هنر تئاتر علاقهمند شد؛ علاقهای که او با بنکرافت نیز در میان گذاشت.
پس از نزدیک به یک دهه پیگیری، هیز به همراه رابرت پانارا، برنارد براگ و دکتر ادنا لوین با حمایت مالی وزارت آموزش آمریکا، تئاتر ملی ناشنوایان را بنیان گذاشت. این مجموعه در نزدیک به ۵۰ سال فعالیت خود، با ترکیبی از زبان اشاره آمریکایی و زبان گفتاری، در هر ۵۰ ایالت آمریکا و ۳۳ کشور جهان اجرا داشته و در سال ۱۹۷۷ موفق به دریافت جایزه ویژه تونی شد.
دیجی کورس، مدیر هنری تئاتر «Deaf West»، درباره هیز گفت: «دیوید پرچمداری بود که با جایگاهش، حوزهای را ارتقا داد که پیش از آن در جریان اصلی هنر، حامیان اندکی داشت. نگاه او ثابت کرد زبان اشاره آمریکایی ذاتاً ظرفیت عمیق نمایشی دارد و شایسته جایگاهش در هنر بزرگ است.»
هیز در سال ۱۹۹۶، پس از افشای اختلاس مدیر اجرایی تئاتر ملی ناشنوایان، از سمت مدیر هنری این مجموعه کنارهگیری کرد.
دیوید آرتور هیز در ۲ ژوئن ۱۹۳۰ در منطقه فار راکاوی، کویینز نیویورک به دنیا آمد. او در آکادمی وودمیر لانگ آیلند تحصیل کرد و سپس از دانشگاه هاروارد در سال ۱۹۵۲ فارغالتحصیل شد. توصیهنامه تورنتون وایلدر، نمایشنامهنویس نامدار، مسیر دریافت بورسیه فولبرایت لندن را برای او هموار کرد.
هیز پس از بازگشت به آمریکا، در مدرسه درام ییل تحصیل کرد و در همین دوران با رقصنده و بازیگر لئونورا لاندو آشنا شد. آنها در سال ۱۹۵۴ ازدواج کردند و این زندگی مشترک تا زمان درگذشت لاندو در سال ۲۰۰۰ ادامه داشت. هیز بعدها دو ازدواج دیگر داشت و در نهایت در سال ۲۰۱۴ با نانسی وارگا ازدواج کرد.
او به همراه پسرش دنیل هیز کتاب پرفروش «My Old Man and the Sea» را در سال ۱۹۹۵ نوشت. از دیگر آثار مکتوب او میتوان به کتاب «Light on the Subject: Stage Lighting for Directors and Actors and the Rest of Us» و خاطراتش با عنوان «Setting the Stage» اشاره کرد.
دیوید هیز را همسرش نانسی وارگا، پسرش دنیل، دخترش جولیا، چهار نوه و سه نتیجه به یادگار ماندهاند. او میراثی ماندگار در تاریخ تئاتر و هنرهای نمایشی جهان بر جای گذاشت.
