چرا «لوپوس» در «House» اینقدر تکرار میشد؟ راز یکی از شوخیهای ماندگار سریال فاش شد
اگر از طرفداران قدیمی «House» باشید، احتمالا خوب به یاد دارید که نام بیماری لوپوس بارها و بارها در جریان پروندههای پزشکی سریال مطرح میشد؛ آنقدر زیاد که این تکرار به یکی از شوخیهای ثابت و محبوب میان سازندگان و مخاطبان تبدیل شد.
بر اساس آمار طرفداران در ردیت (Reddit)، در فصل اول ۲۲ قسمتی «House»، نام لوپوس ۲۹ بار مطرح شده است. این عدد در فصل دوم به ۲۰ بار، در فصل سوم به هشت بار و در فصل چهارم به ۱۶ بار میرسد. حتی بعضی طرفداران اشاره کردهاند که اگر ارجاعهای غیرکلامی هم حساب شود، تعداد اشارهها بیشتر میشود؛ برای مثال زمانی که دکتر هاوس با بازی هیو لوری، با عصای خود روی وایتبرد و روی کلمه لوپوس ضربه میزند.
هرچند هیو لوری اخیرا از یکی از بینندگانی که گلایه کرده بود همه قسمتهای «House» شبیه هم هستند انتقاد کرده، اما نمیتوان انکار کرد که تکرار نام لوپوس در این سریال کاملا محسوس و حتی بخشی از هویت آن شده بود.
دیوید شور، شورانر سریال، در گفتوگویی در سال ۲۰۲۴ با اینترتینمنت ویکلی توضیح داد چرا لوپوس تا این اندازه برای اتاق نویسندگان جذاب بود. او گفت نویسندگان به دنبال بیماریهایی بودند که هم جدی باشند و هم بتوانند با علائم بسیار متنوع ظاهر شوند. به گفته او، لوپوس دقیقا همان بیماری ایدهآل برای ساختار روایی «House» بود، چون میتوانست به شکلهای مختلف بروز پیدا کند و به همین دلیل بارها به عنوان تشخیص اشتباه مطرح شود. شور تاکید کرد که تیم نویسندگان خیلی زود این ویژگی را پذیرفت و عملا آن را به بخشی از فرمول سریال تبدیل کرد.
شور همچنین گفته خیلی زود متوجه شد که نام این بیماری بیش از حد تکرار میشود. او به یاد آورده که در حاشیه یکی از نسخههای اولیه فیلمنامه نوشته بود: «ظاهرا همین حالا هم داریم بیماریها را تمام میکنیم»، چون لوپوس برای دومین، سومین یا چهارمین بار در متن آمده بود.
کمی بعد، لوپوس از یک تشخیص پزشکی تکراری به یک شوخی جاری در خود سریال و حتی در میان طرفداران تبدیل شد. دکتر هاوس آنقدر این بیماری را نادیده میگرفت که در فصل ششم، کتاب درسی مربوط به لوپوس را میبُرد و از داخل آن به عنوان مخفیگاه ویکودین استفاده میکرد؛ چون مطمئن بود دیگر هرگز به آن کتاب برای هدفی واقعی نیاز نخواهد داشت.
عمر اپس، بازیگر نقش دکتر اریک فورمن، هم در مصاحبهای در سال ۲۰۱۲ گفته بود به نظرش نویسندگان فقط با این ایده خوش گذراندهاند و از شوخی با آن لذت بردهاند.
با این حال، «House» در فصل چهارم یک چرخش جالب در این شوخی ایجاد کرد. پس از بارها تکرار جمله معروف «هرگز لوپوس نیست»، سریال بالاخره بیماری را معرفی کرد که واقعا به لوپوس مبتلا بود. دیوید شور درباره این تصمیم گفته جزئیات دقیق را به خاطر ندارد، اما احتمال میدهد در اتاق نویسندگان بحثی داخلی در این باره شکل گرفته بود که بالاخره باید یک بار هم این تشخیص واقعا درست از آب دربیاید. به گفته او، وقتی بارها گفته شده بود «لوپوس نیست»، طبیعی بود که سریال در نهایت یک بار این قاعده را برعکس کند.
در نتیجه، لوپوس در «House» فقط یک بیماری نبود؛ بلکه به یکی از نشانههای روایی و شوخیهای ماندگار مجموعه تبدیل شد. تکراری که شاید در ظاهر ساده به نظر برسد، اما در عمل بخشی از هویت سریالی شد که همیشه میان درام پزشکی، معما و طنز تلخ حرکت میکرد.
