جین شونبرن میگوید: اسلشرها همیشه درباره ترس، میل و هویت بودهاند
جین شونبرن، نویسنده و کارگردان غیر دودویی «Teenage Sex and Death at Camp Miasma»، در گفتوگویی تازه از علاقه قدیمیاش به سینمای اسلشر، نقش خاطرهانگیز خوراکیهای ناسالم در فیلم و نگاهش به جنسیت، میل و هویت پس از گذار جنسیتی گفت. شونبرن معتقد است اسلشرها، در کنار خشونت و شوخیهایشان، از ابتدا بستری برای حرف زدن درباره ترس، خواستن، هنجار و متفاوت بودن بودهاند.
در «Teenage Sex and Death at Camp Miasma»، هانا اینبایندر نقش کریس، کارگردانی کوییر، را بازی میکند که برای ساخت قسمت تازهای از مجموعه ترسناک و قدیمی «کمپ میازما» انتخاب میشود. کریس برای بازگرداندن بیلی پرسلی با بازی جیلیان اندرسون، بازیگر نقش «دختر نهایی» فیلم اصلی، تلاش میکند؛ اما رابطه این دو به بحرانی روانی و اروتیک میرسد، همزمان با آنکه قاتل مجموعه، لیتل دث با بازی جک هیون، به شکلی واقعی وارد زندگیشان میشود.
شونبرن در گفتوگو با ددلاین توضیح داد که ورود به جهان اسلشر برایش کاملاً طبیعی بوده است: «این سادهترین کار دنیا بود، چون از ۱۰سالگی این ژانر برایم مثل آهنربا بوده است. در کودکی، در سنی که واقعاً نباید این کار را میکردم، به بخش فیلمهای ترسناک ویدئوکلوپ حمله میکردم. مثلاً در کلاس پنجم، ظرف حدود یک هفته همه فیلمهای «Nightmare on Elm Street» را دیدم.»
او گفت همیشه جذب آثاری میشده که به شکلی ممنوعه یا مرزی به نظر میرسند؛ فیلمهایی که بیننده را وادار میکنند از خود بپرسد چگونه ساختن یا نمایش دادنشان ممکن بوده است. شونبرن در عین حال تأکید کرد که اسلشرها فقط برای ترساندن مخاطب ساخته نمیشوند: «بسیاری از اسلشرها حس شوخطبعی دارند. حتی اگر مثل فیلمهای «Scream» آشکارا متا نباشند، کاملاً از کلیشهها و آیینهای خودشان آگاهاند؛ اینکه بچههای سادهلوح قرار است به چه شکل اغراقشدهای کشته شوند. اما تماشای آنها اغلب درباره ترس نیست؛ درباره شادی و جشن گرفتن است.»
به گفته کارگردان، ساختن فیلمی در این ژانر برای او هم بازی و لذت بوده و هم فرصتی برای بیان تجربههای شخصیتر. او توضیح داد: «این ژانر راهی عالی برای حرف زدن درباره اروتیک و تجربه من بهعنوان یک فرد ترنس پس از گذار بود؛ اینکه چطور به هویتی جنسی برسم که در آن احساس راحتی کنم. این فیلمها عمیقاً با نقشهای جنسیتی و اروتیک درگیرند و، چه به شکل خوب و چه بد، حرفهای زیادی درباره آدمهای متفاوت یا بهاصطلاح منحرف دارند.»
شونبرن با اشاره به بازنماییهای مسئلهدار شخصیتهای ترنس یا جنسیتناهمخوان در آثاری چون «Psycho»، «Sleepaway Camp»، «The Silence of the Lambs» و «Texas Chainsaw Massacre: The Next Generation» گفت این مفاهیم از ابتدا در ساختار ژانر اسلشر وجود داشتهاند: «در دیانای ژانر اسلشر، این فیلمها درباره ترس و میل، جنسیت و سکسوالیته، هنجارمندی و متفاوت بودن حرف میزنند. همه اینها در آن ترکیب سمی ژانر شناور است و من میخواستم آن را با زبان خودم از نو بسازم.»
یکی از نشانههای تکرارشونده در «Teenage Sex and Death at Camp Miasma»، خوراکیهای فراوریشده، تنقلات و حتی لوستری ساختهشده از بستهبندی آنهاست. شونبرن این عناصر را بخشی از فضای امنی میداند که شخصیتها برای مواجهه با ترس و آسیبپذیری ایجاد میکنند. او گفت: «بخش زیادی از فیلم درباره آیینها و قرار گرفتن در ذهنیتی است که بتوانید واقعاً از چیزی ترسناک لذت ببرید؛ چه کریس که با کشمش شکلاتی و پاپکورن در تخت خوابیده و یک فیلم ترسناک کمهزینه تماشا میکند، چه دو شخصیت که بعد از آسیبهای فراوان یاد میگیرند در لحظه حضور داشته باشند و از رابطه جنسی لذت ببرند.»
او ادامه داد: «این ایده وجود دارد که اگر موضوع بیش از حد واقعی شد، میتوانید آن را متوقف کنید؛ دارید چیزی خطرناک را کشف میکنید، اما به شیوهای که واقعاً امن است. در تجربه خودم از رسیدن به هویت جنسی پس از گذار، انگار لازم بود مقداری پاستیل دم دستم باشد.»
شونبرن با لحنی صریح افزود: «منظورم این است که حتی اگر قرار باشد بخشهای ترسناک، آسیبپذیر، احتمالاً خجالتآور یا تحریککننده وجودمان را بررسی کنیم، آنقدر به هم اعتماد داریم که هر لحظه بگوییم: “بیا متوقف شویم، باید کمی پاستیل بخوریم.”»
این فیلمساز همچنین یکی از دغدغههای همیشگی آثارش را رابطه پیچیده میان رسانه و واقعیت میداند. او گفت جامعه معمولاً تصور میکند واقعیت بر داستان اثر میگذارد، نه برعکس؛ در حالی که این دو مدام بر یکدیگر بازتاب پیدا میکنند. به گفته شونبرن، نقشهایی که روی صفحه نمایش میبینیم، هنجارهای فرهنگی و روایتهایی که با آنها بزرگ میشویم، میتوانند در ساختن واقعیت زندگی ما نقش داشته باشند.
او توضیح داد: «گاهی این رابطه ترسناک و گاهی زیباست. داستان، هنجارهای فرهنگی، چیزهایی که روی صفحهها میبینیم و نقشهایی که به ما گفته میشود آدمها باید بازی کنند، به ما الهام میدهند تا واقعیت را بسازیم. وقتی اینطور فکر کنید، چیزی رهاییبخش در آن وجود دارد.»
شونبرن در بخش دیگری از گفتوگو درباره اجرای زندهخوانی فیلم «Secretary» صحبت کرد؛ برنامهای که قرار است جیلیان اندرسون نقش جیمز اسپیدر و هانا اینبایندر نقش مگی جیلنهال را در آن بخوانند. او «Secretary» را یکی از تأثیرگذارترین آثار بر «Teenage Sex and Death at Camp Miasma» دانست و گفت: «فیلمهای سرگرمکننده و بامزه درباره اروتیک نامتعارف خیلی زیاد نیستند. اینکه آن فیلم با وجود پرداختن به موضوعهایی بسیار عریان و تابوشکن، اینقدر سبکبال است، برای من الهامبخش بود.»
او افزود که رابطه دو شخصیت اصلی «Secretary» بر پویایی میان کریس و بیلی در فیلم تازهاش تأثیر گذاشته است: «خود فیلم به شیوه خودش اثری بسیار کوییر است، اما اینکه جیلیان بخشهای جیمز اسپیدر را بخواند و هانا بخشهای مگی جیلنهال را، به نظرم لذتی منحصربهفرد خواهد داشت. ما کمی آماده شدهایم، اما فکر میکنم بیشتر از هر چیز درباره رفتن روی صحنه، حس کردن شیمی میانمان و رها شدن در فضای کار است.»
