«Sterling Point» در صدر پرایم ویدیو؛ برنامههای جاهطلبانه لاکیچپ برای آینده تلویزیون
اگر درام نوجوانانه «Sterling Point» به وسواس تازه شما تبدیل شده، تنها نیستید. آمازون (Amazon) اعلام کرده این سریال بلوغ که مگان پارک خالق آن است، از زمان انتشار در ۵ آگوست به پربینندهترین سریال پرایم ویدیو (Prime Video) در سراسر جهان تبدیل شده است.
داستان «Sterling Point» درباره آنی جیکوبسن ۱۷ ساله با بازی الا روبین، بازیگر شناختهشده «The Idea of You»، است. او در نیویورک همراه برادر دوقلویش با بازی کین رافلو و زیر نظر پدرخواندهاش با بازی جی دوپلاس بزرگ شده؛ اما پس از مرگ پدربزرگ دوقلوها و به ارث رسیدن جزیره زیبای او، آنی برای کشف اطلاعات بیشتر راهی موسکوکا در کانادا میشود.
آنی در آنجا با رامونا، با بازی آملی هوفرل، روبهرو میشود؛ دختری سرد و کمحرف که شباهت زیادی به مادر درگذشته آنی دارد و اصرار میکند گوردون پدربزرگ او هم بوده است. داستان در طول تابستانی آفتابی پیش میرود و این دو زن جوان، همزمان با شکلگیری پیوندی خواهرانه، درگیر ماجراهای عاطفی مختلف میشوند؛ چون مگر میشود یک سریال نوجوانانه ساخت و دستکم یک مثلث عشقی نداشت؟ در همین مسیر، رازهای خانوادگی بیشتری نیز فاش میشوند.
نقد ورایتی (Variety) از سریال بسیار مثبت بود. آرامید تینیوبو، منتقد تلویزیونی این نشریه، نوشته «Sterling Point» چیزی «کاملا منحصربهفرد و با اصالتی دلنشین» به ژانر نوجوانانه اضافه میکند؛ ژانری که پرایم ویدیو پیشتر با آثاری مانند «The Summer I Turned Pretty»، «Off Campus» و «Every Year After» در آن موفق بوده است. به نوشته تینیوبو، آنچه سریال را متمایز میکند، عمق پرداخت آن به موضوعاتی مانند «سوگ، خودشناسی و شجاعت لازم برای روبهروشدن با گذشته» است.
موفقیت «Sterling Point» بیشتر از آنکه گروه سازنده را غافلگیر کند، خوشحالشان کرده است. دنی گورین، تهیهکننده اجرایی سریال، در گفتوگویی ویدیویی با «ورایتی» گفت: «ما این سریال را برای مخاطبان ساختیم. اینکه حالا مخاطبان با آن ارتباط برقرار میکنند و امیدواریم به همان چیزهایی جذب شوند که هنگام روایت داستان برایمان واقعا مهم بود، و اینکه خودشان را در قصه و شخصیتها میبینند، تمام هدف ما همین بوده.»
گورین مدیریت بخش تلویزیونی شرکت لاکیچپ (LuckyChap) را بر عهده دارد؛ شرکتی که پشت آثاری چون «Wuthering Heights»، «Promising Young Woman»، «I, Tonya» و فیلم پرفروش ۱.۴ میلیارد دلاری «Barbie» قرار دارد. «لاکیچپ» دومین فیلم بلند پارک با نام «My Old Ass» را هم تهیه کرده بود؛ پروژهای که آغاز همکاری نزدیک این شرکت با فیلمسازی شد که کارش را در نوجوانی و با سریالهایی مانند «The Secret Life of the American Teenager» شروع کرده بود. موسکوکا، جزیرهای در کانادا که پارک تابستانهای دوران کودکیاش را در آن میگذراند، نیز از همان زمان وارد این همکاری خلاقانه شد.
ادامه همکاری با پارک تنها یکی از دلایلی است که «Sterling Point» را به نمونهای تمامعیار از تولیدات «لاکیچپ» تبدیل میکند. این شرکت از سال ۲۰۱۹ با ساخت کمدی «Dollface» برای هولو (Hulu) وارد تلویزیون شد و بعد تهیهکنندگی مینیسریالهای تحسینشدهای مانند «Maid» را برای نتفلیکس (Netflix) بر عهده گرفت.
سال گذشته در همین مقطع، گورین برای انتشار «Sirens»، دومین همکاری شرکت با مالی اسمیت متزلر، خالق «Maid»، آماده میشد و همزمان به پشت صحنه «Sterling Point» سر میزد. جاش شوارتز و استفانی سویج، از چهرههای باسابقه «The O.C.» و «Gossip Girl»، شورانرهای مشترک این سریال بودند.
گورین درباره تجربه فیلمبرداری گفت: «بودن در موسکوکا کنار تمام بازیگران و عوامل واقعا خاص بود. آنجا حالوهوایی شبیه اردو داشت. بعضی روزها روی آب فیلمبرداری میکردیم و باید با جتاسکی خودمان را به قایق دوربین میرساندیم. همانجا با خودت میگفتی: واقعا اسم این کارکردنه؟»
با وجود تمام تفریحها زیر آفتاب، گورین و گروه ششنفرهاش همزمان روی چند سریال بعدی شرکت کار میکردند. او توضیح داد: «داشتیم برای شروع اتاق نویسندگان «Life is Strange» در لندن آماده میشدیم و روی فیلمنامه قسمت آزمایشی «Sex Criminals» کار میکردیم. در کنارش، کمکم به «Retrievals» هم فکر میکردیم که پروژه بعدیمان با متزلر است.»
لویی هیز که امور روزانه تولید «Sterling Point» را مدیریت میکرد، حالا روی «Sex Criminals» تمرکز دارد؛ اقتباسی لایو اکشن از مجموعه کمیک محبوبی به نویسندگی مت فرکشن و تصویرگری چیپ زدارسکی که برای آمازون ساخته میشود. ایموجن پوتس نقش سوز را بازی میکند؛ «دختری معمولی با تواناییای خارقالعاده که هنگام رابطه جنسی میتواند زمان را متوقف کند.»
طبق خلاصه رسمی، سوز شبی با جان، با بازی جان رینولدز، آشنا میشود که همین قدرت را دارد. بعد هم این دو کاری را انجام میدهند که احتمالا هر زوج دیگری با چنین تواناییای انجام میداد: سرقت از بانکها!
کمیل نانجیانی، امیلی وی. گوردون و تزه چون این سریال را توسعه دادهاند. «Sex Criminals» محصول مشترک «لاکیچپ» و وینتر کوت فیلمز (Winter Coat Films) است و نیا داکوستا علاوه بر کارگردانی چند قسمت، بهعنوان تهیهکننده اجرایی نیز در پروژه حضور دارد.
هیز در ایمیلی از محل فیلمبرداری در نیویورک نوشت: «چیزی که درباره «Sex Criminals» دوست دارم، این است که سریال کاملا رنگوبوی آدمهایی را دارد که آن را میسازند. امیلی، کمیل و تزه بر پایه چیزی که مت و چیپ در کمیک خلق کردهاند، این ایده بزرگ، جسورانه و بلندپروازانه را به اثری تبدیل کردهاند که فقط خودشان میتوانستند بسازند؛ سریالی بامزه، خاص و جاهطلبانه که قلب بزرگی دارد. این مسیری واقعا غافلگیرکننده برای رسیدن به داستانی چنین عاشقانه و امیدبخش است.»
در همین حال، ناتالی برکوس در ونکوور تولید «Life Is Strange» را دنبال میکند؛ درامی علمیتخیلی و رازآلود بر اساس بازی ویدیویی محبوبی به همین نام. داستان درباره مکس کالفیلد، دانشجوی عکاسی با بازی تیتوم گریس هاپکینز، چهره تازهوارد، است که هنگام نجات بهترین دوستش، کلویی پرایس با بازی میسی استلا، توانایی بازگرداندن زمان را به دست میآورد. مکس و کلویی سپس برای جستوجو در شهر آرکیدیا بی و حل معمای ناپدیدشدن ریچل امبر، دوست کلویی با بازی استر مکگرگور، همکاری میکنند.
چارلی کاول شورانر این سریال است که بهصورت مشترک توسط «لاکیچپ»، اسکوئر انیکس (Square Enix)، استوری کیچن (Story Kitchen) و استودیوهای آمازون امجیام (Amazon MGM Studios) تولید میشود. کارین کوساما دو قسمت نخست را کارگردانی میکند و از تهیهکنندگان اجرایی نیز خواهد بود.
برکوس گفت: «چیزی که درباره «Life is Strange» دوست دارم، این است که با ایدهای بزرگ و باشکوه بر اساس یک اثر محبوب طرفیم، اما بنیان موضوعی سریال که چارلی با مهارت ساخته، کاملا در حقیقتهای عاطفی شخصیتها ریشه دارد. این فرصتی هیجانانگیز است تا محدوده برندمان را گسترش بدهیم و خودمان را برای کشف قصهها و دنیاهای تازه به چالش بکشیم، درحالیکه همیشه به اصالت هنرمندان و داستانی که میخواهند تعریف کنند وفادار میمانیم.»
گورین همچنین یادآوری کرد که برخلاف بیشتر بازیها، نیمی از مخاطبان «Life is Strange» را زنان تشکیل میدهند. او افزود: «اگر «Life is Strange» را بازی کرده باشید، میدانید که واقعا ظرفیت روایت بلندمدت را دارد. این چالشی منحصربهفرد و هیجانانگیز برای ماست؛ کاری که با «Barbie» هم انجام دادیم. اگر با احترام و دقت با اثر اصلی برخورد شود، فرصت بزرگی در این مسیر وجود دارد. تمام کسانی که در ساخت سریال حضور دارند از طرفداران بازیاند. اشارههای پنهان و ریزهکاریهای زیادی در آن گنجانده شده که طرفداران تیزبین را حسابی هیجانزده میکند.»
انتخاب استلا برای یکی از نقشهای اصلی نیز بهنوعی یکی از همین اشارههای ویژه است و نشان میدهد ادامه همکاریهای «لاکیچپ» فقط به فیلمسازان محدود نمیشود. گورین درباره توانایی مگان پارک در انتخاب بازیگر گفت: «مگان در انتخاب بازیگر فوقالعاده است؛ این یکی از قدرتهای ویژه اوست. نمیدانم بهاندازه کافی بابت این توانایی تحسین شده یا نه، اما او با «The Fallout» به مطرحشدن جنا اورتگا کمک کرد و استلا را هم در «My Old Ass» معرفی کرد. به نظرم گروه بازیگرانی که برای «Sterling Point» کنار هم قرار داده، نسل بعدی ستارههای بزرگ خواهند بود.»
«لاکیچپ» همکاری با امیلیا جونز را نیز ادامه میدهد. جونز در فیلم آینده این شرکت، «Bad Bridget»، مقابل آلیسون الیور بازی کرده و حالا قرار است نقش اصلی مینیسریال «Retrievals» را برای «نتفلیکس» بر عهده بگیرد؛ اثری بر اساس پادکست همنام نیویورک تایمز (The New York Times) و سریال پروداکشنز (Serial Productions).
طبق خلاصه داستان، این سریال درباره «گروهی غیرمنتظره از بیماران آیویاف است که پس از انجام جراحی بدون بیحسی علیه دانشگاه ییل به مبارزه برمیخیزند؛ اتفاقی که بهدلیل سرقت فنتانیلها توسط یکی از پرستاران رخ داده است.» جونز نقش گبی کلمنته را بازی میکند؛ متصدی بار و دانشجومعلمی در نیوهیون که زندگیاش پس از تجربه دردناک عمل تخمکگیری زیرورو میشود. وقتی گبی میفهمد یکی از پرستاران کلینیک حجم زیادی فنتانیل میدزدیده، دیگر قربانیان را پیدا میکند و نبردی حقوقی و بیسابقه را شکل میدهد.
فرصت همکاری دوباره با متزلر یکی از مهمترین دلایل «لاکیچپ» برای تولید این مجموعه بود، اما موضوع سریال نیز اهمیت ویژهای برای گروه دارد. گورین گفت: «این فرصتی است تا یکی از شکستهای موذیانه و ساختاری نظام پزشکی را نشان بدهیم؛ اینکه درد زنان بهطور معمول نادیده گرفته یا بیاهمیت تلقی میشود و استاندارد مراقبت برای آنها متفاوت است. صحبتکردن و نمایش این موضوع واقعا سخت است و پادکست آن را درخشان مطرح کرد.»
او ادامه داد: «اینکه فرصت تعریف داستانهایی اثرگذار را داشته باشیم، امتیاز بزرگی است. «Maid» هم در نمایش شکلهای مختلف خشونت خانگی چنین کاری کرد. ما هیچوقت صرفا برای پرداختن به یک مسئله سراغ پروژهای نمیرویم؛ اما وقتی بتوانیم گفتوگو درباره چنین موضوعاتی را پیش ببریم، برایمان واقعا معنادار است.»
با توجه به تنوع این پروژهها، این سوال مطرح میشود که یک اثر چگونه به سریالی مناسب «لاکیچپ» تبدیل میشود؟ گورین پاسخ داد: «بخشی از قدرت برند ما به دیدگاه مشترک بخشهای سینما و تلویزیون برمیگردد؛ همهچیز در نهایت به حمایت از هنرمندان و نگاه آنها خلاصه میشود. برند ما قطعا بر داستانهای زنانه یا قصهگوهای زن تمرکز دارد، اما این رویکرد در ژانرهای مختلف جواب میدهد.»
به گفته او، عامل مهم دیگر این است که یک ایده واقعا امضای خالقش را داشته باشد: «همین ویژگی باعث میشود یک اثر در میان انبوه محتوا به چشم بیاید، چون مخاطب صدا و دیدگاه مشخصی را احساس میکند. میفهمید که فقط همین فرد میتوانسته داستان را با این شکل و لحن بسازد. چنین چیزی در تلویزیون واقعا کمیاب است، بهخصوص با توجه به ماهیت این رسانه و شیوه معمول تولید آن.»
آخرین عنصر نیز یافتن داستانهایی تازه با لحنی کمی متفاوت از جریان اصلی است. گورین توضیح داد هدف آنها ساخت آثاری است که «حرفی برای گفتن دارند، اما آن را با لحنی موعظهگر بیان نمیکنند و پیامی را به زور به مخاطب تحمیل نمیکنند. در عوض، با او وارد گفتوگو میشوند و چیزی در اختیارش میگذارند که بتواند دربارهاش فکر کند.»
آمازون هنوز «Sterling Point» را بهطور رسمی برای فصل دوم تمدید نکرده، اما پارک و «لاکیچپ» برای ادامه این داستان اشتیاق دارند. این مجموعه در واقع نخستین قدم شرکت برای تولید سریالهای چندفصلی پس از موفقیتهایش در قالب مینیسریال محسوب میشود.
گورین گفت: «ساخت چنین آثاری محاسبات متفاوتی با تولید یک مینیسریال دارد»، اما تولید مجموعههایی با ظرفیت ادامه در چند فصل، یکی از اولویتهای اصلی گروه او بوده است. او افزود: «قرار است «Sterling Point»، «Sex Criminals» و «Life is Strange» سریالهایی ادامهدار باشند. پروژههای زیادی در مسیر تولید داریم.»
یکی دیگر از دلایل افتخار این شرکت، حضور فیلمسازان زن در مرکز تمام این پروژههاست؛ از پارک در «Sterling Point» و نیکول کسل در «Sirens» گرفته تا داکوستا در «Sex Criminals»، کوساما در «Life is Strange» و لیلا نویگباور در «Retrievals». گورین گفت: «این موضوع کاملا بیانگر نگرش و ارزشهای شرکت است.»
با این همه پروژه، قدم بعدی «لاکیچپ» چه خواهد بود؟ گورین بدون افشای جزئیات گفت: «به فضای موسیقی خیلی علاقهمندیم و برای ورود به آن هیجان داریم. احساس میکنیم تلویزیون ظرفیت بزرگی در این زمینه دارد.» او همچنین خبر داد شرکت روی پروژهای مرموز با «مولفهای موسیقایی» کار میکند.
اقتباس «I’m Glad My Mom Died» بر اساس کتاب خاطرات پرفروش جنت مککردی نیز همچنان در اپل تیوی (Apple TV) در حال توسعه است. «لاکیچپ» علاوه بر آن، روی یک درام خانوادگی کار میکند که برای گورین اهمیت شخصی دارد.
او گفت: ««Six Feet Under» محبوبترین سریال زندگی من بود و احتمالا دلیل اصلی کارکردنم در تلویزیون هم همین سریال است. این ژانری است که نه من و نه شرکت تا امروز سراغش نرفتهایم و قطعا یکی از اهداف بزرگمان محسوب میشود.»
پس همان عبارت قدیمی تلویزیونی را تکرار میکنیم: «هفته آینده هم همراه باشید.» شاید نه در همان ساعت و نه از همان شبکه، اما با این حجم از پروژههای متنوع، ادامه موفقیت «لاکیچپ» چندان دور از انتظار به نظر نمیرسد.
