دستور پخت‌ها و دستور انواع نوشیدنی و دمنوش رو از دست ندید

ادامه ...
اخبار حواشیخبر روز جهان

ترامپ در ضیافت خبرنگاران کاخ سفید دوباره به کیتلن کالینز حمله کرد

دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، بار دیگر در جریان مراسم شام سالانه انجمن خبرنگاران کاخ سفید (White House Correspondents’ Association Dinner)، هدف حملات کلامی خود را کیتلن کالینز (Kaitlan Collins)، خبرنگار شبکه سی‌ان‌ان (CNN)، قرار داد.

این مراسم که به‌طور سنتی هر سال با حضور رئیس‌جمهور آمریکا و خبرنگاران کاخ سفید برگزار می‌شود، امسال روز جمعه ۲۴ ژوئیه در هتل والدورف آستوریا واشنگتن برگزار شد. این مراسم در واقع نسخه بازبرگزارشده رویدادی بود که در آوریل به دلیل یک تلاش برای سو قصد به جان رئیس‌جمهور نیمه‌کاره متوقف شده بود.

ترامپ ۸۰ ساله در جریان سخنرانی خود گفت: «می‌خواهم شخصا به کیتلن کالینز از سی‌ان‌ان برای دریافت جایزه‌اش تبریک بگویم.» کالینز جایزه انجمن خبرنگاران کاخ سفید در بخش برتری در پوشش خبری ریاست‌جمهوری تحت فشار زمانی، در گروه پخش تلویزیونی را دریافت کرده بود.

رئیس‌جمهور آمریکا در ادامه افزود: «همه‌اش درباره من بود. این یه جایزه ساختگیه. اون نباید این جایزه رو می‌گرفت. ساختگی بود، ولی من ناراحت نشدم. گفتم کیتلن، تبریک می‌گم. ولی ساختگی بود. هیچ شکی توش نیست.»

ترامپ سپس به انتقاد از کالینز به خاطر لبخند نزدنش پرداخت؛ همان اظهاراتی که پیش‌تر در ماه فوریه هم علنا به او زده بود، بعد از آنکه در دسامبر او را «احمق و نچسب» خطاب کرده بود.

رئیس‌جمهور آمریکا در این‌باره گفت: «اما اون یه زن جوان و جذابه. هیچ‌وقت لبخند نمی‌زنه. گفتم، کیتلن، تو اصلا لبخند می‌زنی؟ لبخند بزن. تو موقعیت خوبی داری. تو سی‌ان‌ان اخبار جعلی کار می‌کنی. باید آدم خوشحالی باشی. پس لبخند بزن کیتلن. فقط لبخند بزن.»

ترامپ هم‌چنین کالینز را با دیلن مالوینی (Dylan Mulvaney)، بازیگر و اینفلوئنسر ترنسجندر، مقایسه کرد. او گفت: «فکر می‌کردم کیتلن یه قرارداد اسپانسری بزرگ گرفته… ولی اون خودش نبود روی قوطی آبجو بادلایت، دیلن مالوینی بود. و دیلن مالوینی ۳۵ میلیارد دلار از ارزش بازار بادلایت رو از بین برد. اون بدترین تبلیغی بود که تا حالا ساخته شده، به‌هرحال.» این اشاره به ماجرای همکاری تبلیغاتی برند آبجوی بادلایت (Bud Light) با دیلن مالوینی در سال ۲۰۲۳ دارد که با واکنش‌های منفی گسترده و کاهش فروش این برند همراه شد.

در ادامه سخنرانی، ترامپ هدف بعدی طعنه‌هایش را رابرت اف کندی جونیور (Robert F. Kennedy Jr.)، وزیر بهداشت و خدمات انسانی آمریکا، قرار داد.

او گفت: «امیدوارم همه بالاخره توانسته باشند از فیله گوشت گاو خیلی خوشمزه‌شون لذت ببرند. گوشت خیلی خاصی بود. و می‌خوام همه‌تون بدونید که بابی کندی همین‌جاست. خودش شخصا با ماشینش از روی گاو رد شد، بعد تکه‌تکه‌اش کرد و آوردش اینجا تا امشب بخورید.»

ترامپ در ادامه با شوخی افزود: «پس خیلی تازه‌ست. بابی هم پیشنهاد داد یه پیش‌غذا هم با گوشت راکون نر که تصادف کرده باشه سرو کنیم، که مورد علاقه‌ش بود. اما ما جلوش رو گرفتیم، شریل [هاینز]، گفتیم نه، این کار رو نمی‌کنیم. این کارو انجام نمی‌دیم.»

رئیس‌جمهور آمریکا هم‌چنین دان لمون (Don Lemon)، مجری سابق سی‌ان‌ان، را «احمق‌ترین مرد تلویزیون» خطاب کرد. او درباره اندرسون کوپر (Anderson Cooper) نیز گفت با اینکه قبلا او را دوست داشت، اما «به محض اینکه من وارد سیاست شدم، بد شد.»

بر اساس گزارش نشریه دیدلاین، سخنرانی یک‌ساعت‌و‌دو‌دقیقه‌ای ترامپ بیشتر شبیه یک گردهمایی حزبی بود تا یک سخنرانی طنز کلاسیک در سبک همیشگی این مراسم. بخش زیادی از جوک‌های او در سالن جواب نگرفت و او در بخش‌هایی از سخنرانی به موضوعات حاشیه‌ای و حملات درون‌گروهی پرداخت که احتمالا برای بیننده تلویزیونی قابل درک نبود. حدود ۴۵ دقیقه از سخنرانی که گذشت، بسیاری از مهمانان مشغول گوشی‌های خود شده بودند؛ حتی هاوارد لوتنیک (Howard Lutnick)، وزیر بازرگانی آمریکا، در میان جمعیت به‌طور آشکار خمیازه کشید.

با این حال، ترامپ چند جمله طنز موفق هم داشت؛ از جمله همان شوخی درباره رابرت کندی و گوشت گاو. او هم‌چنین فاش کرد که هنوز تعداد مطالب صفحه اول خودش در نشریه نیویورک‌تایمز (The New York Times) را می‌شمارد و درباره روزنامه‌نگارانی که شماره تلفنش را دارند و مستقیم با او تماس می‌گیرند، گفت: «همیشه متوجه شدم وقتی با رسانه‌ها حرف نمی‌زنی، خبر بد درباره‌ات منتشر می‌شه. وقتی حرف می‌زنی، شانس یه خبر خوب رو داری.»

با این حال، در سالنی پر از خبرنگاران، حملات شخصی ترامپ به چهره‌هایی مثل کیتلن کالینز با سکوت و بی‌تفاوتی حاضرانی روبرو شد که کاملا می‌دانستند واکنش‌هایشان ممکن است توسط دوربین‌های شبکه سی‌اسپن (C-SPAN) ضبط شود. اظهارات شخصی او، از جمله اشاره به گردن باریک آدام شیف (Adam Schiff)، وزن کریس کریستی (Chris Christie) و چهره پیر بروس اسپرینگستین (Bruce Springsteen)، همگی تکرار پست‌های قبلی او در شبکه اجتماعی تروث‌سوشال (Truth Social) بود.

مراسم امسال در تالار هتل والدورف آستوریا، در فضایی کوچک‌تر از هتل هیلتون واشنگتن که میزبان همیشگی این رویداد بوده، برگزار شد؛ همین موضوع باعث شد فضا نسبت به سال‌های قبل خصوصی‌تر باشد و بسیاری از مهمانان رودررو با مشاوران ارشد ترامپ و اعضای کابینه او از جمله استفن میلر (Stephen Miller)، وزیر دفاع پیت هگست (Pete Hegseth) و دادستان کل موقت تاد بلانش (Todd Blanche) قرار بگیرند.

باید یادآوری کرد که این مراسم، نسخه بازبرگزارشده ضیافتی است که در آوریل با یک حادثه امنیتی جدی مواجه شد؛ زمانی که فردی مسلح از خطوط امنیتی هتل هیلتون واشنگتن عبور کرد و صدای شلیک گلوله باعث شد هزاران مهمان حاضر در آن مراسم روی زمین دراز بکشند. در مراسم امسال، انجمن خبرنگاران کاخ سفید از ویکتور گونزالس (Victor Gonzales)، مامور سرویس مخفی که در متوقف کردن آن فرد مسلح نقش داشت، و هم‌چنین کارکنان هتل هیلتون واشنگتن قدردانی کرد.

ویجیا جیانگ (Weijia Jiang)، خبرنگار کاخ سفید برای شبکه سی‌بی‌اس نیوز (CBS News) و رئیس انجمن خبرنگاران کاخ سفید، سخنرانی صمیمانه و شخصی درباره مسیر زندگی خود ایراد کرد؛ از تولد در چین و رشد در منطقه معدنی آپالاچیا در آمریکا، تا الهام گرفتن از کانی چانگ (Connie Chung)، خبرنگار سرشناس آمریکایی، برای رسیدن به دفتر بیضی کاخ سفید و پرسیدن سوال از رئیس‌جمهور آمریکا.

با وجود فشارهایی که بر انجمن خبرنگاران کاخ سفید بود تا مستقیما در برابر حملات ترامپ به رسانه‌ها موضع بگیرد، جیانگ ترجیح داد بیشتر درباره اهمیت اصل اول قانون اساسی آمریکا و نیت بنیان‌گذاران آن صحبت کند تا اینکه به موارد خاص اشاره کند. او گفت: «انتقاد از رسانه‌ها می‌تواند ناعادلانه باشد. می‌تواند هم مشروع باشد. ما بسیاری از چیزها را درست انجام می‌دهیم، اما گاهی هم اشتباه می‌کنیم. ما گاهی نزدیکی به قدرت را با درک آن اشتباه می‌گیریم و گاهی در حباب‌های خودمان گیر می‌افتیم. اما تفاوتی وجود دارد، یک تفاوت اساسی، بین انتقاد از رسانه‌ها و تلاش برای تضعیف آن‌ها.»

در بخشی از مراسم، یک ویدیوی هوش مصنوعی ساخته شده از جیمز مدیسون (James Madison)، یکی از بنیان‌گذاران آمریکا، اهمیت اصل اول قانون اساسی را توضیح داد؛ همراه با تصاویری از رونالد ریگان (Ronald Reagan) تا باراک اوباما (Barack Obama) که بر نقش اساسی خبرنگاران تاکید کرده بودند. صحبت‌های دن رادر (Dan Rather) و سام دونالدسون (Sam Donaldson)، دو خبرنگار سرشناس آمریکایی، هم این نکته را تاکید کرد که رابطه تخاصمی میان رسانه‌ها و کاخ سفید موضوع تازه‌ای نیست.

مستقیم‌ترین رویارویی با حملات ترامپ به رسانه‌ها زمانی رخ داد که ولف بلیتزر (Wolf Blitzer)، مجری سرشناس سی‌ان‌ان، جایزه‌ای را به روزنامه وال‌استریت‌ژورنال (The Wall Street Journal) برای گزارش آن‌ها درباره نامه‌ای که گفته می‌شود ترامپ به جفری اپستین (Jeffrey Epstein) نوشته بود، اعطا کرد. وقتی بلیتزر اشاره کرد که ترامپ این روزنامه را به خاطر این گزارش به ۲۰ میلیارد دلار شکایت تهدید کرده، رئیس‌جمهور آمریکا با لبخندی معنادار به جمعیت واکنش داد که با خنده برخی حاضران همراه شد، سپس با خبرنگاران برنده جایزه دست داد. پس از پایان این بخش، دستانش را در هوا بالا برد؛ گویی می‌خواست بگوید هرچه باداباد.

نزدیک به پایان سخنرانی طولانی و پرحاشیه‌اش، ترامپ گفت برای حاضران در سالن احترام قائل است، اما هم‌زمان اعلام کرد قصد دارد سال آینده هم در این مراسم حاضر شود.

اما آن‌چه واقعا توجه حاضران را جلب کرد، بخش پایانی برنامه بود؛ جایی که آز پرلمن (Oz Pearlman)، ذهن‌خوان و شومن معروف، مجموعه‌ای از نمایش‌های خود را اجرا کرد که با حضور مایک والتز (Mike Waltz)، سفیر آمریکا در سازمان ملل، و تاد بلانش متفاوت‌تر شد. بلانش که هنوز منتظر تایید نهایی سنا برای تصاحب رسمی سمت دادستان کل بود، با کمال میل در این بازی همراهی کرد و وقتی پرلمن از او خواست درباره مقدار پول داخل کیف پولش دروغ بگوید، بلانش گفت ۱۳۰ دلار دارد؛ اما پرلمن پیش‌تر رقم واقعی، یعنی ۸۵ دلار، را یادداشت کرده بود.

در ادامه، پرلمن از بلانش خواست یکی از اسکناس‌های ۲۰ دلاری‌اش را امضا کند و با شوخی گفت: «بالا بگیرش تا همه بفهمن چه جرم فدرالی الان مرتکب شدی.» او افزود: «الان جلوی همه واضح نشون داد که جلسه تایید سناتوری‌اش رو باخته.» این شوخی کمی بعد معنا پیدا کرد، وقتی پرلمن در نمایشی دیگر، عددی روی تخته سفید نوشت که دقیقا با شماره سریال همان اسکناس بلانش مطابقت داشت.

این لحظه شاید کمی با فضای واقعی موجود در واشنگتن و شخص بلانش ناهم‌خوان به نظر می‌رسید؛ به‌ویژه با در نظر گرفتن اینکه وزارت دادگستری آمریکا اخیرا برای خبرنگاران نیویورک‌تایمز احضاریه صادر کرده و سپس در پی انتقادات یک قاضی، آن را پس گرفته بود. اما برای ضیافت انجمن خبرنگاران کاخ سفید، که سنتا ترکیبی از فضای جدی و نمایشی بوده، اجرای پرلمن حداقل توانست کمی سرگرمی واقعی به این شب اضافه کند.


نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا