جفری دین مورگان نزدیک بود جای کوئنتین تارانتینو در «Reservoir Dogs» بازی کند
جفری دین مورگان، بازیگر مجموعه «The Walking Dead: Dead City»، فاش کرد که در آغاز مسیر حرفهایاش تا آستانه بازی در فیلم تحسینشده «Reservoir Dogs» پیش رفته بود؛ نقشی که در نهایت خود کوئنتین تارانتینو، نویسنده و کارگردان فیلم، آن را بازی کرد.
مورگان در گفتوگو با جاش هوروویتز در پادکست «Happy Sad Confused» و هنگام تبلیغ فصل تازه «The Walking Dead: Dead City»، از تست بازیگریاش برای نخستین فیلم بلند تارانتینو گفت. او توضیح داد که برای چند نقش مختلف در «Reservoir Dogs» خوانده بود، اما در نهایت قرار بود نقش آقای براون را بازی کند؛ شخصیتی که تارانتینو خودش ایفا کرد.
او در پاسخ به این پرسش که کدام نقش را از دست داده، گفت: «میدانید، آن نقش برای کوئنتین تارانتینو بود. خودش در نهایت آن را بازی کرد. هنوز هم نمیتوانم باور کنم.»
آقای براون یکی از اعضای گروه تبهکاران فیلم است که برای پنهان ماندن هویتشان، بهجای نام واقعی از رنگها استفاده میکنند. این شخصیت در سکانس ابتدایی و مشهور گفتوگوی گروهی در رستوران، تحلیل جنجالی و اروتیکمآبانهای از ترانه «Like a Virgin» مدونا ارائه میدهد. او همچنین در جریان سرقت الماس و تیراندازی با پلیس، با اصابت گلوله به سرش جان میبازد.
مورگان با هیجان از فضای آن روزهای هالیوود و جذابیت فیلمنامه تارانتینو یاد کرد: «همهچیز را یادم هست، چون آن زمان، این خفنترین فیلمنامهای بود که هر کسی خوانده بود. همه آن را میخواستند. برای رانی یسکل، مدیر انتخاب بازیگر شناختهشده، تست دادم و بعد دوباره من را خواستند؛ آنبار کوئنتین هم آنجا بود.»
او افزود که در آن مقطع، تارانتینو هنوز چهره شناختهشدهای نبود، اما فیلمنامهاش در شهر سر و صدا کرده بود: «ما نمیدانستیم کوئنتین کیست؛ هیچکس نمیدانست. اما او یک فیلمنامه فوقالعاده نوشته بود و همه در شهر دربارهاش حرف میزدند.»
به گفته مورگان، بازیگران برای صحنههای مختلفی تست میدادند و احتمالاً او دیالوگهای آقای نارنجی را خوانده بود؛ نقشی که در نهایت به تیم راث رسید. او گفت: «فکر میکنم همه، کمی از هر نقش را میخواندند؛ هر صحنهای که بزرگتر و جذابتر بود، از آدمها میخواستند آن را اجرا کنند. شاید آقای نارنجی بود؛ فکر میکنم همان بود.»
خاطره عجیبتر مورگان، مربوط به زمانی است که تارانتینو برای هدایت او در اجرای صحنه، وی را به کمد کوچکی در دفتر مدیر انتخاب بازیگر برد. او گفت: «من را به یک کمد خیلی کوچک در دفتر او برد؛ چیزی شبیه کمد لباس. یادم هست لباسها به من میخوردند. در را بست و فقط او و من بودیم. نمیتوانستم ببینمش؛ همهجا تاریک بود، اما خیلی نزدیکم بود. یادم هست حتی بویش را حس میکردم. به من راهنمایی میداد و واقعاً هیجانزده بود.»
مورگان تصور میکرد این انرژی و اشتیاق تارانتینو نشانه خوبی است و نقش را به دست خواهد آورد. او با خنده گفت: «با خودم فکر میکردم: “خدای من، این نقش را میگیرم.” هیجانش را حس میکردم و میگفتم: “این فوقالعاده است.”»
پس از اجرای دوباره صحنه، مورگان مدتی خبری دریافت نکرد تا اینکه رانی یسکل با او تماس گرفت و خبر داد که ظاهراً نقش آقای براون به او رسیده است. مورگان گفت: «فیلمنامه را نگاه میکردم و با خودم میگفتم: “خیلی در فیلم نیست، اما مهم نیست. هر چیزی را قبول میکنم.”»
اما این خبر خوش خیلی زود تغییر کرد. او بعدتر متوجه شد تارانتینو تصمیم گرفته آقای براون را خودش بازی کند. مورگان درباره واکنشش گفت: «وقتی تماس گرفتند و گفتند قرار نیست در فیلم باشم و کوئنتین خودش آن نقش را بازی میکند، فقط گفتم: “اوه.” نمیتوانی عصبانی شوی؛ چه کاری از دستت برمیآید؟»
تارانتینو در سالهای ابتدایی معرفی پروژه، پیش از آنکه سرمایهگذار و بازیگران اصلی فیلم قطعی شوند، برخی صحنهها را شخصاً همراه با استیو بوشمی برای مدیران استودیوها اجرا میکرد. او در آن دوره همچنان به دنبال تثبیت جایگاهش بهعنوان بازیگر هم بود و بعدها در فیلمهای رابرت رودریگز، از جمله «Desperado» و «From Dusk Till Dawn»، ظاهر شد؛ فیلمی که در نگارش آن نیز مشارکت داشت.
مورگان همچنین گفت که بهتازگی «Reservoir Dogs» را همراه پسرش دیده است؛ پسری که به سینما علاقه دارد، آن را مطالعه میکند و نخستین فیلمش را نیز ساخته است. او گفت: «چند فیلم محبوبم را به او نشان میدهم. این فیلم را هم نشانش دادم و همین داستان را برایش تعریف کردم. چشمهایش گرد شد، چون حالا سابقه و کارنامه کوئنتین را میشناسد. او پیش از آن «Reservoir Dogs» را ندیده بود.»
این بازیگر به پسرش توضیح داده که تارانتینو فیلم را با بودجهای بسیار محدود ساخته و بسیاری از بازیگران حتی کتوشلوارهای مشکی خودشان را پوشیده بودند، چون تولید فیلم بودجه کافی نداشت. مورگان گفت: «واقعاً شگفتزده شد؛ و حق هم داشت.»
