مولی رینگوالد با بازسازی فیلمهای جان هیوز مخالف است: «این آثار متعلق به زمان خودشان هستند»
مولی رینگوالد، ستاره نسل نوجوان دهه ۸۰ میلادی که با بازی در فیلمهای ماندگار «Sixteen Candles» و «Pretty in Pink» به شهرت جهانی رسید، معتقد است که این آثار کلاسیک نباید بازسازی شوند؛ نه از نگاه خودش و نه از دید خالق آنها، جان هیوز.
رینگوالد در گفتوگو با مجله پیپل در حاشیه جشنواره فیلم ساندنس ۲۰۲۶ (Sundance Film Festival) گفت: «خب، این فیلمها اصولاً نمیتوانند بازسازی شوند، چون بدون اجازه جان هیوز امکانپذیر نیست و او هم اصلاً دوست نداشت فیلمهایش بازسازی شوند. من هم واقعاً فکر نمیکنم که این کار درستی باشد.»
با این حال، رینگوالد تأکید کرد که با برداشتهای تازه از مضامین مرکزی این آثار مشکلی ندارد. به گفته او، در میان تمام فیلمهای جان هیوز، همچنان «The Breakfast Club» محصول سال ۱۹۸۵ بیشترین ارتباط را با نسلهای بعدی حفظ کرده است.
او در اینباره توضیح داد: «اگر کسی بخواهد کاری انجام دهد، ترجیح میدهم از «The Breakfast Club» الهام بگیرد و روی آن چیزی تازه بسازد؛ اثری که مسائل و دغدغههای نسل امروز را بازتاب دهد، نه اینکه بخواهد دقیقاً همان چیزی را که متعلق به زمان دیگری بود، دوباره تکرار کند.»
مولی رینگوالد همچنین گفت که هنوز هم گهگاه با همبازیهای قدیمیاش در تماس است: «به نظر میرسد بیشتر از همه جان کرایر را میبینم، اما همهشان را دوست دارم. انی پاتس را خیلی دوست دارم و هر از گاهی اندرو مککارتی را هم میبینم. باورش سخت است که از اکران «Pretty in Pink» تقریباً ۴۰ سال گذشته.»
فیلمهای جان هیوز بهعنوان آثاری تعریفکننده از سینمای دهه ۸۰ شناخته میشوند. این فیلمساز محبوب در سال ۲۰۰۹ و در سن ۵۹ سالگی بر اثر حمله قلبی درگذشت.
مولی رینگوالد برای نمایش نخست فیلم جدیدش «Run Amok» در جشنواره ساندنس حضور داشت؛ فیلمی که داستان دختری ۱۳ ساله به نام مِگ را روایت میکند که یک بازسازی موزیکال از حادثه تیراندازیای را که ده سال پیش در مدرسهاش رخ داده، روی صحنه میبرد.
او اخیراً در فیلمهای «Montauk»، «Pursued» و «The Kissing Booth» و همچنین در سریالهایی چون «Feud»، «Riverdale» و «The Secret Life of the American Teenager» دیده شده است.
