از فروش آب در سینما تا امپراتوری موسیقی؛ روایت تلخ ابراهیم تاتلیسس از روزهای کودکی
ابراهیم تاتلیسس (İbrahim Tatlıses) که میلیونها نفر او را با لقب «امپراتور» میشناسند، پیش از رسیدن به شهرت، دوران کودکی سختی را پشت سر گذاشت؛ سالهایی که با کار در خیابانهای شانلیاورفا (Şanlıurfa) و تلاش برای کمک به خانوادهاش گذشت.
تاتلیسس به دلیل مشکلات مالی، از سنین پایین وارد بازار کار شد و برای تامین هزینههای زندگی در مشاغل مختلف فعالیت کرد. یکی از این کارها، فروش آب در سینماهای آن دوران بود.
ابراهیم کوچک با دبه آب در دست، در سالنها رفتوآمد میکرد و با صدای بلند تلاش میکرد محصولاتش را به تماشاگران بفروشد. در همان سالها اتفاقی برای او رخ داد که بعدها مسیر زندگیاش را به شکلی متفاوت تحت تاثیر قرار داد.
بر اساس خاطرهای که تاتلیسس سالها بعد تعریف کرد، هنگامی که در سالن سینما آب میفروخت، یکی از تماشاگران ناگهان از جایش بلند شد و با عصبانیت به او واکنش نشان داد. آن فرد ضمن گفتن جمله «مگه قرار است به تو گوش بدهیم؟»، چند سیلی محکم به او زد؛ اتفاقی که در ذهن تاتلیسسِ کودک و شاغل برای همیشه ماندگار شد.
این خواننده سرشناس سالها بعد، هنگام روایت آن خاطره، گفت: «همان سیلیهایی که خوردم، من را به امروز رساندند.» او به این ترتیب نشان داد که رنج و دلخوری آن دوران را به انگیزهای قدرتمند برای پیشرفت تبدیل کرده است.
دوران کار تاتلیسس پس از کودکی نیز ادامه یافت. او در سالهای جوانی در پروژههای ساختمانی بهعنوان استادکار آهن سرد فعالیت میکرد؛ کاری که از نظر جسمی بسیار دشوار و فرساینده بود، اما نقش مهمی در شکلگیری عادتهای منظم و سختکوشانه او داشت.
هنگام کار در ساختمان، صدای قدرتمند تاتلیسس توجه اطرافیان را جلب کرد. همین استعداد به او فرصت داد به سمت موسیقی برود و فصل تازهای را در زندگیاش آغاز کند.
بر اساس روایتهای موجود، صدای او در آدانا (Adana) مورد توجه یک سینمادار قرار گرفت و تاتلیسس نخستین تجربههای صحنهای خود را نیز در همین شهر پشت سر گذاشت. پس از آن، فعالیتش را با اجرا در آنکارا (Ankara) ادامه داد و بهتدریج مسیر حرفهای خود را در موسیقی گسترش داد.
تاتلیسس در سال ۱۹۷۴ با اجرای ترانه محلی «کفشهای پایش» (Ayağında Kundura) به نخستین موفقیت بزرگ خود دست یافت؛ موفقیتی که باعث شد صدایش به گوش مخاطبان گستردهتری برسد.
او در سالهای بعد با آثاری ماندگار مانند «بیا بگو» (Haydi Söyle)، «جستوجو نمیکنم» (Aramam)، «یک بندهاش را خیلی دوست داشتم» (Bir Kulunu Çok Sevdim) و «فقط شاد باش» (Mutlu Ol Yeter)، به یکی از قدرتمندترین چهرههای موسیقی ترکیه تبدیل شد.
داستان زندگی ابراهیم تاتلیسس نشان میدهد مسیر رسیدن به شهرت برای او از دل کار سخت، محرومیت و خاطرات تلخ کودکی عبور کرده است.
