اندرو اسکات «Sea Wall» را اینبار میان صحنه، پشتصحنه و تماشاگران بازی میکند
اجرای تکنفره مشهور سایمون استیفنز با حضور اندرو اسکات در نیویورک فیلمبرداری میشود؛ پروژهای که قرار نیست اقتباسی معمولی از یک نمایش باشد.
اندرو اسکات، بازیگر تحسینشده «All of Us Strangers» و «Ripley»، قرار است بار دیگر به نمایش «Sea Wall» نوشته سایمون استیفنز بازگردد؛ اما این بازگشت صرفاً اجرای دوباره یک مونولوگ تئاتری نیست. سازندگان پروژه میخواهند از دل ۱۹ اجرای زنده در آفبرادوی، فیلمی بلند بسازند که خودِ فرایند خلق تئاتر و رابطه شکننده و زنده بازیگر با تماشاگر را به بخشی از روایت تبدیل میکند.
اسکات نخستینبار در سال ۲۰۰۸ نقش الکس را در تئاتر بوش لندن بازی کرد. این نمایش بعدها در سال ۲۰۱۹ در آمریکا روی صحنه رفت و در اجرای آفبرادوی و سپس برادوی، تام استاریج تنها بازیگر آن بود. حالا اسکات برای اجرای تازه در سالن استودیو سیویو (Studio Seaview) نیویورک آماده میشود؛ اجرایی که از ۱۶ تا ۳۰ اکتبر، در ۱۹ نوبت ضبط خواهد شد.
تینا ستر، برنده جایزه پیبادی و کارگردان آثاری چون نمایش «Is This A Room?» و سریال «Reality»، کارگردانی نسخه سینمایی را بر عهده دارد. قرار است دوربینها فقط به اجرای اندرو اسکات روی صحنه محدود نمانند و لحظات پشتصحنه، فضای سالن و واکنش حاضران را نیز ثبت کنند. در توصیف سازندگان، تماشاگران هر شب نقشی اساسی در فیلم دارند؛ تصمیمی که میتواند هر اجرا را به تجربهای اندکی متفاوت تبدیل کند.
نمایش «Sea Wall» مونولوگ مرد جوانی بریتانیایی به نام الکس است که از تعطیلات خانوادگیاش در ساحل جنوب فرانسه میگوید. او همراه همسر و دختر خردسالش به سفر رفته، اما رخدادی ناگوار مسیر زندگی این خانواده را تغییر میدهد. الکس پس از آن حادثه، با سوگ، فقدان و دشواری ادامه دادن زندگی روبهرو میشود؛ روایتی که بهتدریج از خاطرهای گرم و خانوادگی به تجربهای تلخ و تکاندهنده بدل میشود.
این نمایش پیشتر در سال ۲۰۱۹ همراه با نمایش تکنفره «A Life» نوشته نیک پین، در تئاتر پابلیک آفبرادوی اجرا شد. جیک جیلنهال در «A Life» بازی میکرد و این دو اثر سپس به تئاتر هادسن برادوی منتقل شدند؛ اجرایی که توجه زیادی برای بازیهای استاریج و جیلنهال به دست آورد.
این نخستین ثبت تصویری «Sea Wall» با بازی اندرو اسکات نیست. در سال ۲۰۱۲، نسخهای کوتاه و ۳۰ دقیقهای از نمایش با کارگردانی مشترک خود سایمون استیفنز و اندرو پورتر ساخته شد. با این حال، پروژه جدید میکوشد از قالب اقتباس مستقیم فاصله بگیرد و بهجای بازسازی صرف داستان، تجربه جمعی اجرای زنده را نیز وارد زبان سینما کند.
همین انتخاب، مهمترین جذابیت نسخه تازه «Sea Wall» است: نمایش تکنفرهای که تمام بار عاطفیاش روی شانه یک بازیگر قرار دارد، اینبار قرار است با سکوت سالن، نفسکشیدن تماشاگران و اضطراب پشتصحنه کامل شود. اگر این ایده درست اجرا شود، فیلم نه فقط روایتی از سوگ الکس، بلکه پرترهای از مواجهه بیواسطه تئاتر با احساسات انسانی خواهد بود.
