دستور پخت‌ها و دستور انواع نوشیدنی و دمنوش رو از دست ندید

ادامه ...
چهره ها

جمله الهام‌بخش آنیا تیلور-جوی درباره دوست داشتن خود؛ «مهم‌ترین رابطه زندگی، رابطه با خودتان است»

ستاره سریال «Lucky» که زمانی به‌دلیل ظاهر و پیشینه چندفرهنگی‌اش احساس می‌کرد به جمع تعلق ندارد، اکنون تفاوت‌های فردی را سرچشمه اعتمادبه‌نفس و موفقیت می‌داند

آنیا تیلور-جوی امروز یکی از بازیگران مطرح و انعطاف‌پذیر سینما و تلویزیون است؛ هنرمندی که از وحشت روان‌شناختی تا درام تاریخی، اکشن و تریلر جنایی را تجربه کرده و اجازه نداده در قالبی محدود محصور شود. بااین‌حال، اعتمادبه‌نفسی که اکنون در انتخاب‌های حرفه‌ای او دیده می‌شود، حاصل مسیری ساده و بی‌دردسر نبوده است.

این بازیگر بریتانیایی‌ـ‌آرژانتینی در دوران کودکی و نوجوانی بارها احساس می‌کرد با دیگران تفاوت دارد. قضاوت درباره ظاهر، جابه‌جایی میان فرهنگ‌های مختلف و دشواری سازگار شدن با محیط مدرسه باعث شده بود تصور کند مشکل از خود اوست. تیلور-جوی بعدها دریافت که تفاوت داشتن الزاماً یک نقص نیست و هیچ‌کس نباید ارزش فردی‌اش را به تأیید دیگران وابسته کند.

جمله روز آنیا تیلور-جوی درباره اعتمادبه‌نفس

آنیا تیلور-جوی در گفت‌وگویی با مجله «ال» (Elle) در ژانویه ۲۰۲۶، درباره تجربه پذیرفته نشدن و مهم‌ترین رابطه‌ای که هر انسان در زندگی دارد، گفت:

«من کسی هستم که از سن بسیار پایین به او گفته می‌شد به شکلی ایراد دارد یا به جمع تعلق ندارد. چون با دیگران جور نبودم، این تفاوت را یک مشکل می‌دانستند. بعد فهمیدم مهم‌ترین رابطه‌ای که در زندگی دارید، رابطه شما با خودتان است. می‌دانم همه ما این جمله را شنیده‌ایم، اما واقعاً حقیقت دارد؛ هرچند عملی کردنش بسیار دشوار است.»

این سخن در ظاهر یادآور توصیه آشنای «خودت را دوست داشته باش» است، اما تجربه شخصی تیلور-جوی به آن معنای عمیق‌تری می‌دهد. او درباره دورانی صحبت می‌کند که متفاوت بودن به‌جای یک ویژگی، به‌عنوان ایراد معرفی می‌شد. پذیرش خود برای او نه یک شعار، بلکه راهی برای مقابله با طرد شدن و ادامه دادن در حرفه‌ای رقابتی بوده است.

از احساس طردشدگی تا یافتن ارزش شخصی

تیلور-جوی سال‌های ابتدایی زندگی‌اش را در آرژانتین گذراند و سپس همراه خانواده به بریتانیا رفت. این جابه‌جایی برای او آسان نبود. تفاوت‌های فرهنگی و ظاهری باعث شد برخی هم‌کلاسی‌هایش با او مانند فردی غریبه رفتار کنند و احساس تعلق نداشتن را در وجودش تقویت کنند.

در چنین شرایطی، ممکن است فرد قضاوت دیگران را به‌تدریج درونی کند؛ یعنی به‌جای آنکه رفتار آزاردهنده محیط را زیر سوال ببرد، خودش را مقصر بداند. تیلور-جوی نیز در سال‌های جوانی با چنین احساسی روبه‌رو بود، اما سرانجام یاد گرفت ارزش خود را از نگاه دیگران جدا کند.

او در همان مصاحبه با «ال» توضیح داد که زمانی میان تصویر ذهنی فرد از خودش و رابطه او با بدنش فاصله‌ای بزرگ تصور می‌کرد، اما بعدها نگاهش تغییر کرد:

«قبلاً فکر می‌کردم میان برداشتی که مردم از خودشان دارند و نگاهی که به بدنشان می‌کنند، جدایی بزرگی وجود دارد؛ اما چنین نیست. همه این بخش‌ها در کنار یکدیگر شما را می‌سازند و از طریق همین مجموعه است که جهان را تجربه می‌کنید.»

این دیدگاه نشان می‌دهد پذیرش خود تنها به دوست داشتن ظاهر محدود نیست. ذهن، بدن، پیشینه فرهنگی، تجربه‌های شخصی و حتی ویژگی‌هایی که دیگران متفاوت می‌دانند، در کنار هم هویت انسان را شکل می‌دهند.

تصمیم جسورانه‌ای که مسیر حرفه‌ای او را تغییر داد

اعتماد آنیا تیلور-جوی به انتخاب‌های شخصی‌اش در آغاز فعالیت حرفه‌ای نیز نمایان بود. او در ۱۸ سالگی پیشنهاد همکاری با شبکه دیزنی چنل را رد کرد تا نخستین نقش مهمش را در فیلم ترسناک «The Witch» بازی کند؛ تصمیمی پرریسک که می‌توانست آینده کاری‌اش را کاملاً تغییر دهد.

این انتخاب در نهایت به موفقیتی تعیین‌کننده تبدیل شد. بازی تیلور-جوی در «The Witch» تحسین منتقدان را به همراه داشت و جایزه گاتهام برای بازیگر نوظهور را نصیبش کرد. او پس از آن در فیلم «Split» مقابل جیمز مک‌آووی قرار گرفت و بار دیگر توانایی خود را در فضای وحشت و تریلر روان‌شناختی نشان داد.

بااین‌حال، تیلور-جوی اجازه نداد موفقیت در سینمای وحشت به برچسبی دائمی تبدیل شود. او در اقتباس سینمایی «Emma» نقش اصلی یک داستان عاشقانه و تاریخی را بازی کرد و سپس با مینی‌سریال روان‌شناختی «The Queen’s Gambit» به شهرتی جهانی رسید.

نقش بث هارمن، شطرنج‌باز نابغه و پیچیده این مجموعه، برای تیلور-جوی جوایز گلدن گلوب، انتخاب منتقدان و انجمن بازیگران سینما را به همراه آورد. او بعدتر با ایفای نقش یک جنگجوی سرکش در «Furiosa: A Mad Max Saga» نشان داد که در سینمای اکشن نیز توانایی هدایت یک پروژه بزرگ را دارد.

«Lucky» و ادامه حمایت از داستان‌های زن‌محور

تیلور-جوی اکنون در مجموعه جنایی «Lucky» از اپل تی‌وی پلاس بازی می‌کند و تهیه‌کنندگی اجرایی آن را نیز بر عهده دارد. او در این سریال نقش زنی را بازی می‌کند که پس از شکست یک سرقت، از سوی همسرش تنها گذاشته می‌شود و باید شخصاً برای بقا و فرار از مأموران تلاش کند.

میان این شخصیت و مسیر واقعی تیلور-جوی می‌توان نقطه‌ای مشترک پیدا کرد: هیچ‌کدام حاضر نیستند اجازه دهند دیگران سرنوشت یا ارزششان را تعیین کنند. البته موقعیت نمایشی «Lucky» بسیار پرخطرتر است، اما استقلال و مقاومت شخصیت اصلی با تصویری که تیلور-جوی از جهان‌بینی شخصی خود ارائه داده، هماهنگی دارد.

حضور هم‌زمان او به‌عنوان بازیگر و تهیه‌کننده اجرایی، بخشی از تلاشش برای حمایت از داستان‌هایی است که زنان در مرکز آنها قرار دارند. تیلور-جوی همچنین قرار است در فیلم «Dune: Part Three» ظاهر شود؛ اثری که برای اکران سینمایی در ماه دسامبر برنامه‌ریزی شده است.

معنای عمیق جمله آنیا تیلور-جوی چیست؟

هسته اصلی پیام تیلور-جوی این است که قضاوت دیگران نباید به تعریف نهایی ما از خودمان تبدیل شود. افراد ممکن است درباره ظاهر، پیشینه، توانایی‌ها یا جایگاه اجتماعی یکدیگر داوری کنند، اما پذیرفتن این قضاوت‌ها به‌عنوان حقیقت می‌تواند اعتمادبه‌نفس را فرسوده کند.

دوست داشتن خود نیز به معنای نادیده گرفتن ضعف‌ها یا تصور بی‌نقص بودن نیست. چنین نگرشی بیشتر بر شناخت ارزش فردی، پذیرفتن تفاوت‌ها و اعتماد به ظرفیت رشد تأکید دارد. خود تیلور-جوی با انتخاب نقش‌هایی متفاوت، این رویکرد را در عمل نشان داده است: او به‌جای تطبیق دادن خود با یک قالب از پیش تعیین‌شده، تلاش کرده دامنه توانایی‌هایش را گسترش دهد.

کارنامه او از یک دختر گرفتار در فضای هولناک «The Witch» تا نابغه شطرنج در «The Queen’s Gambit» و جنگجوی خشمگین «Furiosa: A Mad Max Saga» امتداد یافته است. بازیگری که زمانی احساس می‌کرد در هیچ جمعی جا نمی‌شود، حالا ثابت کرده می‌تواند در ژانرهای مختلف جایگاه خودش را پیدا کند.

نقش خانواده در شکل‌گیری نگاه تیلور-جوی

تیلور-جوی پیش‌تر در سال ۲۰۲۳ و در برنامه «The Drew Barrymore Show» از نقشی گفته بود که مادرش در عبور او از تجربه آزار و تمسخر هم‌سالان داشت:

«از داشتن پدر و مادرم بسیار خوش‌شانس بودم. وقتی به‌خاطر ظاهرم آزارم می‌دادند، مادرم همیشه می‌گفت باید به درون آدم‌ها نگاه کنی. طبقه اجتماعی، شغل یا چیزهایی مانند آن مهم نیست؛ مسئله این است که آیا قلب آن فرد را دوست داری یا نه. واقعاً باید از مادرم تشکر کنم، چون این نگاه کمک بزرگی به من کرد.»

این توصیه ساده، دو جهت دارد: همان‌طور که نباید دیگران را تنها بر اساس ظاهر و موقعیتشان قضاوت کرد، نباید ارزش خود را نیز به چنین معیارهایی وابسته دانست. برای کودکی که به‌دلیل ظاهرش مورد تمسخر قرار می‌گرفت، شنیدن اینکه شخصیت و قلب انسان اهمیت بیشتری دارد، می‌توانست پایه‌ای برای بازسازی اعتمادبه‌نفس باشد.

دو نقل‌قول دیگر از آنیا تیلور-جوی درباره هنر و زندگی

نگاه تیلور-جوی به اعتماد درونی تنها به پذیرش ظاهر یا هویت محدود نمی‌شود. او در گفت‌وگویی با نسخه بریتانیایی «هارپرز بازار» در سال ۲۰۲۲، عشق به هنر را لازمه ماندگاری در حرفه بازیگری دانسته بود:

«اگر عاشق حرفه و هنرتان نباشید، احساس تهی بودن خواهید کرد؛ چون همان چیزی است که شما را سرپا نگه می‌دارد. بنابراین مطمئن شوید به دلایل درستی این کار را انجام می‌دهید.»

او در مصاحبه‌ای با «OTHERtone» در سال ۲۰۲۰ نیز شطرنج را استعاره‌ای مناسب برای زندگی توصیف کرد:

«فکر می‌کنم شطرنج استعاره خوبی برای زندگی است. ممکن است برنامه‌ای داشته باشید، اما وقتی بازی آغاز می‌شود باید بتوانید مسیرتان را تغییر دهید و خودتان را با شرایط تطبیق دهید.»

این جمله‌ها در کنار یکدیگر تصویری روشن از نگرش او می‌سازند: شناخت انگیزه واقعی، حفظ ارتباط سالم با خود و توانایی تغییر مسیر، سه عامل مهم برای عبور از فشارها و شکست‌ها هستند.

داستان آنیا تیلور-جوی نشان می‌دهد ویژگی‌هایی که در یک دوره عامل طرد شدن به نظر می‌رسند، ممکن است بعدها به بخشی از هویت منحصربه‌فرد فرد تبدیل شوند. او نتوانست قضاوت دیگران را متوقف کند، اما یاد گرفت اختیار تعریف کردن خودش را به آنها نسپارد.

شاید مهم‌ترین بخش حرف او همین باشد: رابطه سالم با خود یک دستاورد ناگهانی نیست، بلکه تمرینی مداوم و گاهی دشوار است. تیلور-جوی که روزی تصور می‌کرد متفاوت بودنش یک مشکل است، اکنون با همان تفاوت‌ها مقابل دوربین می‌ایستد و یادآوری می‌کند برای پیدا کردن جایگاه خود، همیشه لازم نیست شبیه دیگران شویم.


نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا