جیسون سودیکیس از آینده «Ted Lasso» و نقش نجات‌بخش آن در زندگی‌اش گفت
ستاره «Ted Lasso» به ادامه سریال علاقه‌مند است، اما می‌گوید هنوز اتاق نویسندگان فصل تازه تشکیل نشده؛ او همچنین درباره روزهای دشوار شخصی و روایت رسانه‌ها از جدایی‌اش از اولیویا وایلد صحبت کرد.
برای جیسون سودیکیس، «Ted Lasso» فقط یک موفقیت حرفهای نبوده است. او در گفت‌وگویی صریح با پادکست «Talk Easy with Sam Fragoso» توضیح داد که کار روی این سریال در دوره‌ای دشوار به او کمک کرده از افکار آسیب‌زدن به خود فاصله بگیرد. این گفت‌وگو در کنار افشاگری شخصی او، به دو موضوع پرحاشیه دیگر هم رسید: احتمال ادامه سریال و آنچه در پوشش عمومی جدایی‌اش از اولیویا وایلد نادیده مانده است.
سم فراگوسو در آغاز گفت‌وگو از سودیکیس پرسید آیا مایل است «Ted Lasso» برای فصل‌های پنجم و ششم ادامه پیدا کند. پس از پخش قسمت پایانی فصل چهارم در اوایل ماه جاری، آینده سریال همچنان نامشخص است.
سودیکیس گفت «دوست دارد» این اتفاق بیفتد، اما تاکید کرد پاسخ قطعی ندارد: «راستش نمی‌دانم.» او توضیح داد که عمداً مبهم حرف نمی‌زند و افزود: «هنوز اتاق نویسندگان یا چیزی شبیه به آن راه نینداخته‌ایم.» به تصور او، اگر بازیگران اصلی خواهان بازگشت باشند، اپل هم احتمالاً با ادامه سریال همراه خواهد شد؛ با این حال، این برداشت شخصی اوست، نه اعلام رسمی تمدید.
بخش شخصی‌تر مصاحبه زمانی شکل گرفت که فراگوسو درباره گفته پیشین سودیکیس پرسید؛ اینکه «Ted Lasso» او را «نجات داده» است. بازیگر سابق «Saturday Night Live» در پاسخ به این پرسش که سریال او را از چه چیزی نجات داده، گفت: «از نوعی آسیب‌زدن به خود. صریح و بی‌پرده.»
او از احساساتی صحبت کرد که به گفته خودش، از «سال‌های گیج‌کننده نوجوانی» تجربه نکرده بود. سودیکیس بیان این موضوع را یکی از بی‌پرده‌ترین اعتراف‌هایش دانست و درباره دشواری مواجهه با آن گفت: «شاید خجالت‌آور به نظر برسد، اما فکر نمی‌کنم خجالت‌آور باشد… با این حال، فکرکردن به آن در من احساس شرم ایجاد می‌کند؛ اینکه با خودم بگویم چطور به خودت اجازه می‌دهی چنین فکرهایی داشته باشی؟»
سودیکیس همچنین به نوجوانی‌اش برگشت؛ زمانی که می‌خواست نوازنده درام یا رقصنده شود تا راهی برای بیرون‌ریختن احساساتش پیدا کند. او نقش سریال را نیز در همین چارچوب توضیح داد: «پس چطور نجاتم داد؟ تا حدی کمکم کرد و سرپا نگهم داشت؛ همان‌طور که کار گاهی در گذشته هم این کار را برایم کرده بود.»
موضوع دیگر گفت‌وگو، جدایی او و نامزد سابقش، اولیویا وایلد، در سال ۲۰۲۰ بود؛ جدایی‌ای که به‌شدت زیر ذره‌بین رسانه‌ها قرار گرفت. این توجه در سال ۲۰۲۲، زمانی که اسناد مربوط به حضانت فرزندان هنگام حضور وایلد در سینماکان به او ابلاغ شد، شدت بیشتری گرفت.
فراگوسو پرسید پوشش عمومی این جدایی چه چیزی را از قلم انداخته است. سودیکیس پاسخ داد: «خدای من، یک میلیون جزئیات کوچک.» او به‌جای ورود به جزئیات اختلاف‌ها، گفت چنین تجربه‌ای می‌تواند ظرفیت همدلی با دیگرانی را افزایش دهد که موقعیت مشابهی را پشت سر می‌گذارند؛ احساسی که محدود به افراد خوش‌اقبالی نیست که امکان انجام کار مورد علاقه‌شان را دارند.
او ادامه داد: «این وضعیت را برای هیچ‌کس نمی‌خواهم، چون فکر نمی‌کنم واقعاً کمکی بکند.» سودیکیس سپس روشن کرد که منظورش توجیه هر رفتار نادرستی با برچسب سوءتفاهم نیست: «حرفم درباره موقعیت‌های بین‌فردی است که بعداً طوری تصویر می‌شوند انگار فقط دو طرفِ درست و غلط دارند… ماجرا همیشه پیچیده‌تر و انسانی‌تر از این است.»
سودیکیس در ادامه از فعالیت حرفهای وایلد نیز تمجید کرد؛ بازیگر و کارگردانی که این روزها کارش در «The Invite» در گمانه‌زنی‌های اسکار مطرح شده است. او گفت: «اولیویا عاشق کارش است و در آن خیلی، خیلی خوب است؛ همیشه هم بوده. واقعاً برایش خوشحالم.»
وجه مشترک حرفهای سودیکیس، فاصله میان تصویر عمومی و تجربه شخصی بود: سریالی که برای مخاطبان سرگرمی است، برای سازنده‌اش می‌تواند تکیه‌گاه روزهای دشوار باشد؛ و جدایی‌ای که در تیترها به تقابل دو نفر تبدیل می‌شود، ممکن است جزئیاتی داشته باشد که هرگز به فضای عمومی راه پیدا نکنند. روایت او از کمک‌گرفتن از کار، تجربه‌ای شخصی است و جایگزین تشخیص، درمان یا مشاوره متخصص سلامت روان نیست؛ به‌ویژه هنگام مواجهه با افکار آسیب‌زدن به خود، دریافت حمایت حرفهای اهمیت دارد.
