خاطره سچین لیتلفیتر از خشم جان وین در اسکار ۱۹۷۳

خیرا خبر عذرخواهی آکادمی علوم و هنرهای تصاویر متحرک از سچین لیتلفیتر به خاطر اتفاقات مراسم اسکار سال ۱۹۷۳ منتشر شد. حالا …

سچین لیتلفیتر که یک زن بومی و در آن زمان ۲۶ ساله بود، از جانب مارلون براندو روی صحنه رفت تا اسکار بازیگر را رد کند. براندو علت عدم پذیرش جایزه را رفتار صنعت فیلمسازی با بومیان آمریکا نامیده بود.

سچین لیتلفیتر در مصاحبه با آکادمی جزئیات آن شب را به یاد آورد. او وقتی روی صحنه رفت گفت:

من سچین لیتلفیتر هستم. نماینده رسمی مارلون براندو در این مراسم . متأسفانه، او نمی‌تواند جایزه آکادمی را به خاطر تصویری که امروز سینما و تلویزیون از بومیان آمریکایی نشان می‌دهند دریافت کند.

سچین لیتلفیتر به یاد می‌آورد:

در آن لحظه بود که مردم شروع کردند به هو کردن، و نیمی دیگر تشویق . آنجا بود که در میان همه حضار آشوب به پا شد. و من به دهان‌هایی نگاه می‌کردم که باز مانده بود. اما مثل نگاه کردن به دریایی از [مواد سفیدکننده] کلوراکس بود، شمار اندکی افراد رنگین‌پوست در جمعیت وجود داشت. و من نفس عمیقی کشیدم، سرم را چند لحظه پایین انداختم، و بعد، وقتی ساکت‌تر شدند، ادامه دادم.

سچین لیتلفیتر می‌گوید وقتی صحنه را ترک کرده، جان وین را دیده که خشمگین از سخنرانی به او نزدیک شده به شکلی که به نظر می‌رسیده قصد حمله به او را دارد:‌

[جان وین] از حرف‌هایی که من روی صحنه زده بودم خوشحال نبود. بنابراین، با خشم جلو آمد تا به من حمله فیزیکی کند و من را بیرون براند. اما شش نگهبان مانع او شدند.

سچین لیتلفیتر افزود:

جالب بود چون برخی [با دستشان علامت] تبرزین نشان می‌دادند. فکر کردم: این خیلی نژادستیزانه است. واقعاً نژادستیزانه است. اما به آنها بی‌توجهی کردم و با متانت خارج شدم. دو بادیگارد مسلح به همراه داشتم، و گفتند که من را به اتاق‌های کنفرانس مختلف می‌برند. برای تلویزیون، رادیو و مطبوعات بین‌المللی. حدود ۱۰ دقیقه در این اتاق‌ها بودم و بعد تمام شد. سپس من را تا بیرون از در اسکورت کردند.