آنگوری رایس از «Finding Emily» میگوید؛ عشق در عصر قرارهای آنلاین و عبور از نقشهای نوجوانانه
آنگوری رایس، بازیگر ۲۵ ساله استرالیایی که از «The Nice Guys» تا فیلم موزیکال «Mean Girls» مسیر قابلتوجهی را در سینما و تلویزیون پیموده، با فیلم «Finding Emily» وارد مرحله تازهای از کارنامهاش شده است. او در این کمدی رمانتیک مدرن، نقش امیلی، دانشجوی روانشناسی در آستانه فارغالتحصیلی را بازی میکند؛ دختری که میخواهد با پایاننامهاش نظریه زیگموند فروید درباره عشق بهعنوان نوعی «روانپریشی موقت» را اثبات کند، اما خودش در مواجهه با احساسات واقعی ناچار میشود همه دانستههایش را از نو بسنجد.
رایس که نامش «انگاوری» تلفظ میشود، پیش از این در نوجوانی کنار بازیگرانی چون رایان گاسلینگ در «The Nice Guys»، نیکول کیدمن در «The Beguiled» و کیت وینسلت در سریال «Mare of Easttown» کار کرده بود. او همچنین با نقش بتی برنت در سه فیلم نخست «Spider-Man» از دنیای سینمایی مارول و نقش اصلی فیلم موزیکال «Mean Girls»، بیشتر در کانون توجه قرار گرفت.
این بازیگر در گفتوگو با پلیلیست درباره ماندگاری «The Nice Guys» گفت هنوز هم از اینکه مخاطبان او را با فیلمی که در ۱۳سالگی بازی کرده میشناسند، شگفتزده میشود: «برایم عجیب است که هنوز بهخاطر آن فیلم شناخته میشوم؛ چون هنگام فیلمبرداری ۱۳ ساله بودم و حالا ۲۵ سال دارم. چند هفته پیش به موزه مت در نیویورک رفتم و کسی که بلیت میفروخت، گفت: “وای خدای من، من عاشق «The Nice Guys» هستم!” با خودم گفتم چطور بعد از بیش از ۱۰ سال و وقتی عینک زدهام، من را تشخیص داده است؟ حضور در اثری که اینقدر دوستداشتنی است، واقعاً فوقالعاده است.»
او از تجربههای نخستین خود در کنار ستارههای بزرگ نیز به گرمی یاد کرد؛ تجربههایی که به گفته خودش، نگاهش را به همکاری با بازیگران کمسنتر شکل دادهاند. رایس توضیح داد: «یادم هست واقعاً نازپرورده بودم! همه با من خیلی مهربان بودند و هر خوراکیای که میخواستم، در اختیارم بود. واقعاً خوش میگذشت. چیزی که در ذهنم مانده این است که همه متعهد بودند من تجربه خوبی داشته باشم. معلوم است که همه برای ساختن فیلم آنجا هستند، اما مطمئن میشدند من هم حس خوبی دارم.»
او افزود: «حالا وقتی با بازیگران جوانتر کار میکنم، دوست دارم همان آدم برای آنها باشم؛ کسی که بگوید بله، ما برای ساختن فیلم اینجاییم، اما مهم است که تو هم خوش بگذرانی.»
آنگوری رایس همچنین از حس دشوار پایان یافتن فیلمبرداری گفت؛ احساسی که آن را به جدا شدن از یک اردوی صمیمی تشبیه میکند. او با اشاره به پایان فیلمبرداری یکی از پروژههای اخیرش گفت: «دو روز پیش فیلمبرداری یک فیلم را تمام کردم، دیشب از جشن پایان کار برگشتم و به مادرم زنگ زدم. گفتم: “حالم غمگین است.” او هم گفت: “بله، هر بار همین اتفاق میافتد، نه؟ هر بار با همین حال غمگین زنگ میزنی خانه!” پس بله، این مسئله هنوز هم برایم سخت است.»
در «Finding Emily»، امیلی در ابتدا با اوون، مهندس صدای ۲۳ سالهای با بازی اسپایک فرن، روبهرو میشود که پس از ملاقات با دختری دیگر به نام امیلی در یک بار، شماره تلفنی ناقص از او گرفته است. اوون برای پیدا کردن عشق گمشدهاش دست به اقدامی عجیب میزند و برای همه دانشجویانی که نامشان امیلی است ایمیل میفرستد. امیلیِ رایس در این میان، اوون را سوژه ایدهآلی برای پژوهش خود میبیند؛ اما رابطه آنها به تدریج از یک برخورد پژوهشی و دوستانه فراتر میرود.
رایس معتقد است عنوان فیلم فقط به جستوجوی اوون برای یافتن یک امیلی اشاره ندارد، بلکه میتواند توصیفکننده مسیر درونی شخصیت خودش هم باشد. او درباره راه یافتن به هسته شخصیت امیلی گفت: «برای من بخش بزرگی از این مسیر به موسیقی مربوط بود، چون موسیقی در این فیلم بسیار مهم است. اوون موسیقیدان است، اما من پیش از شروع کار پلیلیستی درست کردم و در مسیر رفتن به محل فیلمبرداری به آن گوش میدادم. آن فهرست موسیقی، حسی را بازتاب میداد که تصور میکردم امیلی هنگام نخستین ورودش به منچستر دارد؛ دختری که از شهری در آیووا آمده است.»
او ادامه داد: «این موسیقی همچنین مسیر فیلم را بازتاب میداد؛ ضرباهنگهای کلاسیک داستان، از آشنایی اولیه تا اوج و فرود ماجرا. وقت گذراندن با اسپایک هم بخش مهمی از کار بود. او واقعاً آدم فوقالعادهای است و فکر میکنم رابطه میان این دو شخصیت، کلید فیلم است. فقط میخواستم با او وقت بگذرانم و بشنوم چه میگوید.»
بازیگر «Finding Emily» باور دارد آمریکایی بودن امیلی در منچستر، فقط یک تفاوت ظاهری در میان شخصیتهای فیلم نیست و به درک بهتر او از این نقش کمک کرده است: «این موضوع باعث شد از جهات زیادی با او ارتباط برقرار کنم؛ حس بیرونبودن از جمع و تلاش برای فهمیدن محیط. فکر میکنم درباره کسی که شهرش را ترک میکند تا در کشوری دیگر به دانشگاه برود، چیزهای زیادی میگوید؛ جایی که تفاوتهای فرهنگی، اصطلاحات و لهجههای متفاوت وجود دارد. این ویژگی نشان میدهد که او اهل ماجراجویی، قوی، مستقل و مقاوم است؛ کسی که حتی اگر بترسد، باز هم کاری را انجام میدهد.»
رایس که در کنار بازیگری، نویسنده نیز هست و دو رمان منتشر کرده، میگوید نوشتن درک او از شخصیتها و جهان داستانی را عمیقتر کرده است. او گفت: «امیدوارم نویسندگی کمک کرده باشد تصویر بزرگتر را بهتر ببینم؛ اینکه شخصیت شما کیست، جهانش چه شکلی است و چطور در جهان فیلم جای میگیرد. توانایی فاصله گرفتن و نگاه کردن از بیرون، به نظرم مفید است.»
امیلی در فیلم، دانش وسیعی درباره الگوهای کمدی رمانتیک و نظریههای عشق دارد؛ اما رایس تأکید کرد که همین نگاه عقلانی، در نهایت به چالش اصلی شخصیت تبدیل میشود. او گفت: «در سراسر فیلم کشمکش جالبی میان عقل و قلب وجود دارد. شما همهچیز را تحلیل میکنید، اما در نهایت واقعاً چه احساسی دارید و چطور آن را بیان میکنید؟ من و آلیسیا مکدونالد، نویسنده و کارگردان فیلم، پیش از شروع فیلمبرداری با هم به یک سخنرانی درباره نظریههایی رفتیم که امیلی در فیلم مطرح میکند. کتابهایی هم درباره این موضوع خواندم و برایم مفید بود.»
او ادامه داد: «فکر میکنم خیلیها در روند بازیگری همین را میگویند؛ همهچیز را درباره شخصیت و دنیایش یاد میگیرید، اما به محض اینکه روز اول سر صحنه میروید، همه را کنار میگذارید. امیلی هم همین کار را میکند. او همهچیز را درباره عشق یاد میگیرد، اما وقتی نوبت جسارت داشتن و گفتن احساس واقعیاش میرسد، باید همه آنها را از پنجره بیرون بیندازد.»
یکی از نقاط مهم «Finding Emily» بازنگری در کلیشههای همیشگی کمدی رمانتیک است؛ از جمله این پرسش که آیا ژست بزرگ عاشقانه اوون، حرکتی دلنشین است یا میتواند آزاردهنده و نگرانکننده به نظر برسد. رایس درباره این زاویه نگاه گفت: «چیزی که در «Finding Emily» و کار آلیسیا مکدونالد دوست دارم، این است که هر امیلی به ایمیل اوون به شکلی کاملاً متفاوت واکنش نشان میدهد. ما همه طیف واکنشها را میبینیم؛ دخترانی که میگویند دوست داشتند کسی چنین کاری برایشان انجام دهد، کسانی که میگویند کمی ترسناک است و کسانی که میگویند او آدم وحشتناکی است و نباید با او حرف زد.»
او افزود: «در کمدیهای رمانتیک قدیمی، به ما یاد داده شده بود که یک واکنش از دیگری بهتر است، اما این فیلم نشان میدهد همه چه احساسی دارند. در پایان روز، تنها چیزی که اهمیت دارد این است که فردی که آن حرکت عاشقانه بزرگ برای او انجام میشود، چه حسی نسبت به آن دارد؛ فارغ از نظر همه دیگران. فکر میکنم امیلی و اوون از این مسیر همدیگر را پیدا میکنند. آنها با تمام قلبشان عشق میورزند.»
به باور رایس، «Finding Emily» کمدی رمانتیکی برای زمانه امروز است؛ فیلمی که هم میراث عاشقانههای سینمایی را میشناسد و هم پیچیدگیهای روابط در عصر اینترنت و قرارهای آنلاین را در نظر میگیرد. او گفت: «فکر میکنم این فیلم تعادل کاملی میان برداشت ما از عشق، براساس چیزهایی که از کمدیهای رمانتیک یاد گرفتهایم، و دنیای دیوانهوار قرارهای آنلاین برقرار میکند؛ دنیایی که در آن همهچیز ممکن است وایرال شود، با مواجهه شدیدتری همراه باشد، به یک جمله بامزه و کوتاه تبدیل شود یا افراد با برچسبهای مشخصی شناخته شوند. واقعاً فکر میکنم فیلمنامه این وضعیت را بهخوبی ثبت کرده است.»
آنگوری رایس در پایان، درباره دور شدن تدریجی از نقشهای نوجوانانه و آینده حرفهایاش گفت: «موضوع جالبی است و فکر میکنم همیشه تغییر میکند؛ با داستان درست تغییر میکند. اما امیدوارم در آینده نقشهای بیشتری داشته باشم که بتوانم در آنها شخصیتهایی بیستوچندساله را بازی کنم.»
فیلم «Finding Emily» از جمعه ۲۸ اوت در سینماهای آمریکا اکران میشود.
