راز نمایش مخفی A24 در تلوراید؛ نیتن فیلدر سراغ الیزابت هولمز رفته است؟
منابع نزدیک به پروژه میگویند فیلم ۱۷۴ دقیقهای و بدون عنوانی که امشب در جشنواره تلوراید نمایش داده میشود، اثری تجربی از نیتن فیلدر درباره بنیانگذار رسوای «تِرانوس» است.
معمای بزرگ نمایش مخفی A24 در جشنواره فیلم تلوراید ظاهراً پاسخ خود را پیدا کرده است؛ پروژهای ۱۷۴ دقیقهای که عنوان و جزئیاتش تا لحظه نمایش عمومی پنهان نگه داشته شده، بنا بر گزارشها به الیزابت هولمز، بنیانگذار محکومشده شرکت آزمایش خون «تِرانوس» (Theranos)، و نیتن فیلدر مربوط است.
یک منبع نزدیک به این پروژه گفته است فیلم مرموز تلوراید همان اثر مدتها شایعهشده فیلدر درباره هولمز است؛ پروژهای که از همان ابتدا با تدابیر امنیتی و محرمانگی فراوان پیش رفته و هنوز نه نام رسمی دارد و نه تاریخ اکران مشخصی برای آن اعلام شده است. با این حال، نمایش امشب میتواند نخستین فرصت برای روشن شدن ماهیت واقعی اثر باشد.
رد این پروژه به مارس ۲۰۲۵ بازمیگردد؛ زمانی که جف اسنایدر گزارش داد نیتن فیلدر چند بار به اردوگاه زندان فدرال در برایانِ تگزاس رفته است؛ جایی که الیزابت هولمز دوران محکومیت ۱۱ سالهاش را میگذراند. در آن زمان، از این پروژه به عنوان اثری «کاملاً محرمانه» یاد شد و مشخص نبود با یک مستند طرفیم یا تجربهای غیرمتعارف که در قالبهای شناختهشده نمیگنجد.
اکنون گفته میشود فیلم فیلدر بهتازگی و پس از رقابتی جدی میان چند استودیو و شرکت، توسط A24 خریداری شده است. ظاهراً نسخهای از فیلم به نمایش درآمده و واکنشها به اندازهای مثبت بوده که چند خریدار برای به دست آوردن حق پخش آن وارد رقابت شدهاند. با این حال، هیچیک از این اطلاعات هنوز به شکل رسمی از سوی A24، نیتن فیلدر یا نمایندگان هولمز تأیید نشده است.
الیزابت هولمز در دهه ۲۰۱۰ با وعده انقلابیکردن آزمایشهای پزشکی به شهرت رسید. شرکت او، تِرانوس، ادعا میکرد با مقدار بسیار کمی خون میتواند صدها آزمایش را انجام دهد؛ ادعایی که بعدها گزارشهای تحقیقی نشان داد با واقعیت عملکرد فناوری این شرکت همخوانی ندارد. سقوط تِرانوس به یکی از بزرگترین رسواییهای سیلیکونولی تبدیل شد و هولمز نیز به اتهام فریب سرمایهگذاران محکوم شد.
نام نیتن فیلدر در کنار این پرونده، انتظارها را از یک مستند زندگینامهای معمولی دور میکند. فیلدر که با آثاری چون «The Rehearsal» و «The Curse» مرز میان واقعیت، اجرا، طنز تلخ و مداخلهگری را به بازی گرفته، معمولاً سراغ روایتهای سرراست نمیرود. به همین دلیل، توصیف فیلم تلوراید بهعنوان اثری «هیبریدی» میتواند نشانهای از ترکیب مستند، بازسازی، اجرا یا حتی فرمی باشد که هنوز تعریف دقیقی برایش نداریم.
اگر این گمانهزنی درست باشد، نمایش مخفی تلوراید فقط رونمایی از فیلمی درباره یکی از جنجالیترین چهرههای فناوری آمریکا نخواهد بود؛ بلکه میتواند مواجههای نامتعارف با قصه فریب، شهرت، جاهطلبی و حقیقت باشد؛ آن هم از دریچه نگاه فیلمسازی که تقریباً همیشه مخاطب را وادار میکند درباره آنچه واقعی میبیند، دوباره فکر کند.
