رناته رینسوه در نقش مری ولستونکرفت؛ میا هانسن-لوو زندگی مادر فمینیسم را به تصویر میکشد

رناته رینسوه، بازیگر نروژی و نامزد اسکار برای فیلم Sentimental Value، آماده است تا در نقش اصلی بیوگرافی تازه میا هانسن-لوو با عنوان «If Love Should Die» (اگر عشق باید بمیرد) ظاهر شود؛ فیلمی که به سالهای پایانی زندگی نویسنده، فیلسوف و پیشگام برابری حقوق زنان، مری ولستونکرفت، میپردازد.
این پروژه که نخستین بار در سال ۲۰۲۴ معرفی شد، دوازده سال آخر زندگی این نویسنده انگلیسی قرن هجدهم را به تصویر میکشد — از روزهای آغازین انقلاب فرانسه تا سالهای آخر عمرش، زمانی که ولستونکرفت در میان تلاطمهای فکری و اجتماعی اروپا تلاش میکرد زندگی خود را بر پایه آرمانهای عصر روشنگری بنا کند. مری ولستونکرفت همچنین بهعنوان مادر مری شلی، خالق فرانکشتاین، شناخته میشود.
تولید این فیلم بهصورت مشترک میان پلتفرم MUBI، شرکت بریتانیایی Caspian Films و کمپانی فرانسوی Les Films Pelléas صورت میگیرد — همان استودیویی که پنج فیلم اخیر هانسن-لوو از جمله One Fine Morning با بازی لئا سیدو و Bergman Island با حضور ویکی کریپس و تیم روث را تولید کرده است.
فیلم قرار است تابستان امسال مقابل دوربین برود و در حال حاضر جزئیاتی از سایر بازیگران یا محل دقیق فیلمبرداری منتشر نشده است. بااینحال، در گفتوگویی در استودیوی ددلاین در جریان اختتامیه هفته منتقدان کن، بازیگر جوان جین بیور (Jane Beever) فاش کرد که با اجازه کارگردان، او نیز در این پروژه در کنار رینسوه نقشآفرینی خواهد کرد.
رینسوه در این روزها در جشنواره کن ۲۰۲۶ برای فیلم «Fjord» به کارگردانی کریستیان مونجیو، که از مدعیان نخل طلا امسال است، حضور دارد. اجرای وی در این درام سیاسی–اجتماعی تحسین گسترده منتقدان را برانگیخته و فیلم نیز در نمایش نخست خود، تشویق ایستادهای ۱۲ دقیقهای دریافت کرده است — طولانیترین استقبال جشنواره تا امروز.
مری ولستونکرفت (۱۷۹۷–۱۷۵۹) با انتشار اثر جاودانهاش A Vindication of the Rights of Woman در سال ۱۷۹۲، سنگ بنای فکری فمینیسم مدرن را گذاشت. او استدلال میکرد که زنان ذاتاً از مردان پایینتر نیستند، بلکه نابرابری آموزشی و اجتماعی آنها را در وضعیت فرودست قرار داده است. وی خواهان جامعهای مبتنی بر عقلانیت و برابری انسانی بود و اندیشههایش الهامبخش نسلهای بعدی فعالان حقوق زنان شد.
به نظر میرسد If Love Should Die یکی از مهمترین پروژههای تاریخی و فلسفی سال آینده سینمای اروپا باشد — روایتی شاعرانه و دروننگر از زنی که پیش از زمانهاش زیست، اندیشید و نوشت.





