روایت تلخ جیدا دوونجی از نابینایی مادرش پس از تصادف
جیدا دوونجی، بازیگر شناختهشده ترکیه، از کودکی با حادثهای تلخ و سرنوشتساز روبهرو شد؛ حادثهای که زندگی مادرش، زمرود دوونجی، را برای همیشه تغییر داد. جیدا تنها سه سال داشت که همراه مادرش دچار سانحه رانندگی شد. هر دو از این حادثه جان سالم به در بردند، اما زمرود دوونجی بینایی خود را بهطور کامل از دست داد.
زمرود دوونجی که امروز بیش از ۷۰ سال دارد، هنوز تصویر دخترش را همانگونه به یاد میآورد که پیش از نابینایی دیده بود؛ کودکی سه سال و نیمه با چهرهای که برای همیشه در ذهن مادرش ثبت شد. این موضوع برای جیدای کوچک قابل درک نبود. او در کودکی نمیتوانست بفهمد چرا مادرش دیگر او را نمیبیند و حتی مدتی تصور میکرد مادر واقعیاش را با فرد دیگری عوض کردهاند.
جیدا دوونجی سالهای زیادی از کودکی خود را نزد مادربزرگش گذراند. دوری از مادر و شرایط خاص خانوادگی، بخشی از دوران کودکی او را شکل داد؛ اما با گذشت زمان، رابطه مادر و دختر عمیقتر و صمیمیتر شد. جیدا بعدها بارها نشان داد که پیوند احساسیاش با مادرش، فراتر از یک رابطه معمولی مادر و فرزندی است؛ رابطهای که با درد، فاصله، سوءتفاهم کودکانه و در نهایت عشق و پذیرش ساخته شد.
جیدا دوونجی متولد ۱۶ آوریل ۱۹۷۷ در بورساست و دختر اسماعیل دوونجی، بازیگر ترک، و زمرود دوونجی است. او در طول سالهای فعالیت هنری خود در سریالها و برنامههای مختلف تلویزیونی ترکیه حضور داشته و برای مخاطبان ترک چهرهای آشناست. زندگی شخصی او نیز به دلیل روایتهای صادقانهاش از خانواده، مادری و تجربههای دشوار، بارها مورد توجه رسانهها قرار گرفته است.
این روایت، فقط داستان یک حادثه خانوادگی نیست؛ بلکه تصویری از اثرات بلندمدت تصادف بر زندگی بازماندگان است. بر اساس گزارش سازمان جهانی بهداشت، تصادفات جادهای سالانه جان حدود ۱.۱۹ میلیون نفر را در جهان میگیرد و میلیونها نفر دیگر را با آسیبهای جسمی، روانی و معلولیتهای ماندگار روبهرو میکند. در چنین حوادثی، گاهی آنچه باقی میماند فقط یک زخم جسمی نیست؛ بلکه خاطرهای است که مسیر زندگی یک خانواده را برای همیشه تغییر میدهد.
داستان جیدا و مادرش نشان میدهد که گاهی عشق مادرانه حتی بدون دیدن چهره فرزند نیز زنده میماند؛ در خاطرهای ثابت، در صدایی آشنا و در پیوندی که سالها بعد عمیقتر از گذشته میشود.
