فرصت دوباره برای «Vida»؛ سریال تحسینشده استارز به نتفلیکس میآید
هر سه فصل این درام خانوادگی از ۱۵ دسامبر در بیشتر مناطق تحت پوشش نتفلیکس عرضه میشود؛ مجموعهای با امتیاز کامل منتقدان که هنگام پخش اولیه، مخاطبان چندانی پیدا نکرد.

گاهی فاصله میان تحسین منتقدان و استقبال تماشاگران، به اندازه سرنوشت یک سریال است. «Vida» یکی از همین نمونههاست: درامی با قسمتهای نیمساعته که هر سه فصلش امتیاز ۱۰۰ درصد راتن تومیتوز را گرفت، اما روی آنتن استارز هرگز به مخاطبان گسترده نرسید. حالا ورود آن به نتفلیکس میتواند فرصتی تازه برای کشف قصه دو خواهر، یک بار محلی و محلهای در حال تغییر فراهم کند.
تمام سه فصل «Vida» از ۱۵ دسامبر در بیشتر مناطق، از جمله آمریکا، بریتانیا، برزیل و فرانسه، به نتفلیکس میآید. انتظار میرود هر ۲۲ قسمت مجموعه همزمان در دسترس قرار بگیرد؛ بنابراین تماشاگران تازه میتوانند از همان روز نخست، داستان را از ابتدا تا پایان دنبال کنند.
تانیا ساراچو این سریال را با الهام از داستان کوتاه «Pour Vida» نوشته ریچارد ویگاس جونیور خلق کرد. نقطه آغاز روایت، مرگ ویدالیا، مادری است که همه او را ویدا میشناسند. این اتفاق دو دختر دورافتاده از یکدیگر، لین و اما هرناندز، را به محله قدیمیشان، بویل هایتس در لسآنجلس، بازمیگرداند؛ جایی که سوگ خانوادگی خیلی زود با پرسشهایی درباره هویت، تعلق و آینده زندگی آنها گره میخورد.
ملیسا باررا نقش لین را بازی میکند؛ زنی آزادروح که از سانفرانسیسکو به خانه برمیگردد. در مقابل، میشل پرادا در نقش اما، مدیری جدی، منظم و کنترلگر ظاهر میشود که زندگی کاریاش در شیکاگو را پشت سر گذاشته است. تفاوت خلقوخو و انتخابهای این دو خواهر، زمینه کشمکشهای اصلی مجموعه را میسازد؛ اختلافهایی که با بازگشت به خانه، دیگر نمیتوان بهآسانی از کنارشان گذشت.
سر آنزواتگی، چلسی رندون، کارلوس میراندا و روبرتا کولیندرز نیز در گروه بازیگران حضور دارند. با رسیدن داستان به فصل پایانی، بار خواهران رونق گرفته و زندگی عاطفیشان نیز رو به شکوفایی است، اما گذشته همچنان دست از سرشان برنمیدارد. «Vida» از همین تضاد نیرو میگیرد: ساختن آینده، در حالی که رابطههای قدیمی و زخمهای حلنشده هنوز بر تصمیمهای امروز سایه انداختهاند.
استقبال منتقدان از همان ابتدا چشمگیر بود. هر سه فصل در راتن تومیتوز امتیاز ۱۰۰ درصد دارند؛ امتیازی که نشاندهنده مثبت بودن تمام نقدهای ثبتشده است، نه لزوما نمره کامل تکتک منتقدان. مجموعه همچنین جایزه رسانهای گلاد را در شاخه بهترین سریال کمدی گرفت. مجله تایم نیز آن را در رتبه چهارم فهرست ۱۰ سریال برتر سال ۲۰۱۹ قرار داد و جودی برمن، منتقد این نشریه، از آن بهعنوان یکی از هوشمندانهترین و پرکششترین آثار تلویزیون یاد کرد.
بااینحال، آمار تماشا تصویر دیگری نشان میداد. فصل دوم بهطور میانگین حدود ۱۲۰ هزار بیننده داشت؛ رقمی که نسبت به فصل نخست ۸ درصد کاهش یافته بود. استارز با وجود این میزان پایین مخاطب، در مه ۲۰۱۹ سریال را برای فصل سوم تمدید کرد.
در مارس ۲۰۲۰ اعلام شد که فصل سوم، پایان «Vida» خواهد بود. این فصل تنها شش قسمت داشت و بنا بر گزارشهای آن زمان، ساراچو آن را با در نظر گرفتن پایان داستان نوشته بود. منتقدان از فصل نهایی بهعنوان خداحافظیای تلخوشیرین یاد کردند که بیش از اندازه کوتاه بود. به این ترتیب، مجموعه در سال ۲۰۲۰ و پس از ۲۲ قسمت به پایان رسید؛ پیش از آنکه بسیاری از تماشاگران فرصت آشنایی با آن را پیدا کنند.
ورود «Vida» به نتفلیکس بخشی از روند گستردهتر خرید حق پخش آثار شبکههای کابلی اشتراکی است. عناوین متعلق به لاینزگیت و استارز با سرعت بیشتری به آرشیو آمریکایی این پلتفرم راه پیدا میکنند و «Blindspotting» و «Run the World» نیز اخیرا به آن اضافه شدهاند. این جابهجایی برای سریالهایی که در پخش اولیه کمتر دیده شدهاند، امکان دسترسی به جامعه بزرگتری از تماشاگران را فراهم میکند.
البته حضور در نتفلیکس بهتنهایی تضمینکننده موفقیت نیست. آنچه گاهی «جهش نتفلیکسی» نامیده میشود، زمانی رخ میدهد که دسترسی آسانتر و دیدهشدن دوباره، اثری قدیمی را به موضوع گفتوگوی مخاطبان تازه تبدیل کند. «Vida» ظرفیت بهرهبردن از چنین فرصتی را دارد: داستانی بهپایانرسیده، قسمتهایی کوتاه و موضوعاتی که محدود به زمان پخش اولیه نیستند.
ویژگی متمایز مجموعه فقط به قصه و بازیگرانش محدود نمیشود. ساراچو تلاش داشت در هر فصل راه تازهای برای حضور زنان لاتینتبار در تولید تلویزیونی باز کند؛ از اتاق نویسندگانی تماما متشکل از زنان لاتینتبار تا سپردن کارگردانی به گروهی از همین زنان. این انتخابها هنگام آغاز سریال در سال ۲۰۱۸ پیشگامانه بودند و همچنان در میان تولیدات تلویزیونی قابل توجهاند. اهمیتشان نیز به آمار حضور محدود نیست؛ چنین ترکیبی امکان میدهد تجربههای فرهنگی و اجتماعی شخصیتها از زاویهای نزدیکتر روایت شود.
برای مخاطب تازه، «Vida» مجموعهای کوتاه درباره سوگ، خانواده، هویت و دگرگونی بافت محله است؛ فرایندی که میتواند ساکنان قدیمی را زیر فشار قرار دهد و معنای «خانه» را تغییر دهد. شوخطبعی و گرمای روابط انسانی، این مسائل را از قالب بحثهای انتزاعی بیرون میآورد و به زندگی روزمره دو خواهر پیوند میزند.
در زمان پایان سریال، برخی منتقدان به سرنوشت مشابه آثاری با محوریت شخصیتهای لاتینتبار، از جمله «On My Block» و «One Day at a Time»، اشاره میکردند؛ آثاری که به نظر میرسید در مسیر ادامه تولید، مدام به سقف سه فصل برخورد میکنند. عرضه دوباره «Vida» آن فرصتهای ازدسترفته را جبران نمیکند و به معنای ساخت فصل تازه هم نیست. اما میتواند دستکم یک فاصله را کمتر کند: فاصله میان سریالی که منتقدان ارزشش را دیدند و تماشاگرانی که هنوز از وجودش خبر ندارند.





