قسمتهای ۵ و ۶ فصل سوم «The Rings of Power»؛ سائورون چگونه عشق را به سلاح تبدیل میکند؟

سائورون برای ترساندن همیشه به ارتش اورکها نیاز ندارد. گاهی کافی است بداند چه کسی را دوست دارید، از چه چیزی میترسید و کدام خاطره هنوز شما را زنده نگه داشته است. قسمتهای پنجم و ششم فصل سوم «The Lord of the Rings: The Rings of Power» از همین شناخت، هراس میسازند. پس از افتتاحیه چهارقسمتی و پرحادثه فصل، مسیرهای داستانی کمکم به یکدیگر نزدیک میشوند، اما جذابترین بخش این دو قسمت نه جابهجایی سپاهها، بلکه نبرد بر سر اعتماد و وابستگی عاطفی است. سریال هنوز از پراکندگی روایت و افتوخیز ریتم رنج میبرد، ولی هر بار که به هوش و بیرحمی سائورون برمیگردد، تماشایش دشوار و در عین حال رها کردنش دشوارتر میشود. ادامه مطلب، اتفاقات هر دو قسمت را فاش میکند.
چارلی ویکرز همچنان یکی از مهمترین نقاط قوت سریال است. سائورون او با آرامش حرف میزند، واکنشهایش را کنترل میکند و پیش از آنکه ضربه بزند، نقطه آسیبپذیر طرف مقابل را پیدا میکند. این ویژگی در برخورد با مارنوخ به شکلی تلخ آشکار میشود. اورکی که حتی هنگام اسارت هنوز زبان نیشدارش را حفظ کرده، با تهدید فرزندانش از مقاومت بازمیماند. سائورون اطلاعاتی درباره مسیر گالادریل و کلهبورن میگیرد و سپس میگوید کودکان از پیش مردهاند. حتی اگر گفته او را صرفا از زبان خودش بشنویم، شیوه استفادهاش از امید یک پدر، بهاندازه کافی هولناک است.
مارنوخ به اورکها چیزی میدهد که در بسیاری از تصویرهای آشنای این جهان کمتر دیدهایم: زندگی شخصی و چیزی برای از دست دادن. قرار نیست این نگاه، خشونت اورکها را انکار کند؛ فقط فاصله میان یک لشکر بیچهره و موجودی با پیوندهای خانوادگی را نشان میدهد. همین تفاوت، صحنه بازجویی را از نمایش قدرت یک شرور فراتر میبرد. سائورون علاقه دیگران را میفهمد، اما آن را نه بهعنوان ارزشی انسانی، بلکه همچون ابزاری برای وادار کردنشان به اطاعت به کار میگیرد.
این منطق در داستان کلهبورن به اوج میرسد. دیدار دوباره او و گالادریل، پس از سالهای طولانی جدایی، فرصتی کوتاه برای آرامش فراهم میکند. کلهبورن تعریف میکند که چگونه از آتش اژدها جان سالم به در برده، به اسارت افتاده و با گفتن داستانهایی درباره همسرش، زندانبانان را سرگرم کرده است. عشق به گالادریل فقط خاطرهای دلپذیر نبوده؛ راهی برای دوام آوردن بوده است.
گالادریل نیز باید با فاصله میان آنچه باور داشته و آنچه واقعا اتفاق افتاده روبهرو شود. او تصور میکرد همسرش در جنگ با مورگوت کشته شده و به همین دلیل، زندگیاش را وقف تعقیب دشمن کرده بود. بااینحال، حضور سائورون در ذهن و خوابش نشان میدهد این وسواس تنها به انتقام محدود نیست. سریال بهجای پاک کردن پیچیدگی رابطه او با هالبرند، اجازه میدهد سایه آن بر دیدار با کلهبورن باقی بماند. آرامش تازهشان هم دوام نمیآورد؛ کلهبورن برای پنهان ماندن گالادریل خود را تسلیم اورکها میکند و دوباره به اسارت میرود.
در باراددور، سائورون میخواهد راز سه حلقه الفی را از او بیرون بکشد. نخست تلاش میکند اعتمادش به گالادریل را تخریب کند: چرا همسرش سالها دنبال دشمن بوده، نه دنبال او؟ پاسخ کلهبورن، با بازی جیمی کمبل باور، بر اطمینان به انتخاب گالادریل استوار است. او یادآوری میکند که گالادریل زندگی کنار او، با تپهای و چند درخت، را پذیرفته بود، اما پیشنهاد سائورون برای فرمانروایی بر سرزمین میانه را رد کرد. این مقاومت، شکنجه جسمی را متوقف نمیکند، ولی نشان میدهد سائورون هنوز نتوانسته مهمترین تکیهگاه زندانیاش را از او بگیرد.
استفاده از دستگاه پرس کلبریمبور برای شکنجه، ادامه همان تبدیل کردن آفرینش به ابزار سلطه است. بلوکهای شیشه آتشفشانی بر بدن کلهبورن فشار میآورند و سائورون درباره پیشینه خشونتآمیزشان حرف میزند. صحنه کمی بیش از حد بر معنای ابزار تاکید میکند، اما تصویر اصلی موثر است: وسیلهای متعلق به محیط کار یک صنعتگر، اکنون در خدمت خرد کردن اراده قرار گرفته است.

وقتی زور جواب نمیدهد، فریب وارد میشود. سائورون به شکل گالادریل ظاهر میشود و کلهبورن، با تصور اینکه همسرش برای نجات آمده، او را در آغوش میگیرد و میبوسد. این صحنه تکاندهنده است، چون از اعتمادی واقعی سوءاستفاده میکند. آنچه کلهبورن را در زندان زنده نگه داشته بود، حالا راه دسترسی دشمن به راز او میشود. تغییر چهره سائورون فقط یک غافلگیری داستانی نیست؛ تعرضی به صمیمیت رابطهای است که او نتوانسته با وعده یا تحقیر از هم بپاشد.
راز فاششده به خنجر فینرود برمیگردد؛ طلای و نقره آمده از والینور که برای ساخت سه حلقه ذوب شده بودند. سائورون حالا به چکش فئانور توجه میکند، چون آن نیز مواد مورد نیازش را در خود دارد. اما شبح کلبریمبور مانع تازه را یادآوری میکند: چکش شکستناپذیر ساخته شده است. حضور دوباره چارلز ادواردز، کشمکش جذاب این دو را حتی پس از مرگ کلبریمبور ادامه میدهد. سائورون به پاسخ نزدیک شده، ولی هنوز راه استفاده از آن را ندارد.
در این بخش، تمایز میان جهان تالکین و افزودههای سریال اهمیت دارد. سابقه خونین فینرود و سائورون در نوشتههای تالکین وجود دارد، اما نقش این خنجر در ساخت حلقهها، ساخته روایت تلویزیونی است. همچنین آنکالاگون سیاه، اژدهای عظیم مورگوت که ائارندیل در جنگ خشم او را کشت، به اسطورهشناسی تالکین تعلق دارد؛ ادعای سائورون درباره سواری گرفتن از او، در آثار تالکین ذکر نشده است. این اشارهها میتوانند گذشته را زندهتر کنند، به شرط آنکه افزوده اقتباس با جزئیات تثبیتشده اشتباه گرفته نشود.
همزمان، تئو نیز بهای اعتماد به فریبدهنده را میپردازد. پس از مرگ برونوین و از دست رفتن زندگی پیشینش، وعدههای سائورون راهی برای فرار از سوگ به نظر رسیده بودند. اکنون حلقهای که نمیتواند از انگشتش بیرون بیاورد، شکل تازه اسارت اوست. درخواست کمکش از گالادریل، پس از کشته شدن آروندیر، آسان نیست؛ بااینحال، او حلقه را بیرون میآورد و به تئوی ضعیفشده پناه میدهد. جمله تئو، «دنبال تاریکی رفتن راحتتره تا روبهرو شدن با چیزی که از دست دادهای»، هم وضعیت خودش را توضیح میدهد و هم تعقیب طولانی سائورون به دست گالادریل را.
در خازاددوم، تهدید فرزندان دورین و دیسا دوباره همین مضمون را تکرار میکند، اما نتیجه متفاوت است. تراین میخواهد با فشار بر دیسا محل هفت حلقه را پیدا کند. او ظاهرا تسلیم میشود، سپس با آواز سنگ، جستوجوگران را به سوی محل زندانی شدن دورین هدایت میکند. پیوند دیسا با کوه اینجا فقط جلوهای تماشایی نیست؛ به کنش داستانی تبدیل میشود. این از آن لحظاتی است که سریال زبان تصویری متمایز خود را پیدا میکند. البته بیان اطلاعات حساس در نزدیکی دیگران، از دقت نقشه میکاهد و خط کوتولهها همچنان به زمان بیشتری نیاز دارد.
داستان گندالف در رون، با وجود امکانهای جذابش، بیشتر به تصاویر آشنا تکیه میکند. تلاش او برای همراه کردن پالاندو، حضور خامول و روایتهای متفاوت از پیام آتش پنهان، زمینه مناسبی برای کشمکش دارند. بااینحال، دوئل جادوگران بیش از حد رویارویی گندالف و سارومان در «The Fellowship of the Ring» را به یاد میآورد. اسارت گندالف بر پشت یک اولیفانت و حرکت نیروهای رون به سوی موردور، از این تکرار فاصله میگیرد و خطر را به مسیر اصلی فصل وصل میکند.
نومنور همچنان نامتوازنترین بخش روایت است. خاطره الروند از الروس، برادر دوقلویی که فانی شدن و پادشاهی نومنور را انتخاب کرد، به بازگشت او عمق عاطفی میدهد. اما مذاکرات سیاسی همیشه همین تاثیر را ندارند. گیلگالاد به سپاه آرفارازون نیاز دارد و حاضر است بهایی اخلاقی برای این اتحاد بپردازد؛ الروند خطر قربانی کردن حق میریل را میبیند. هر دو با بحرانی واقعی روبهرو هستند، ولی گفتوگوها گاهی بیش از آنکه تنش بسازند، اطلاعات منتقل میکنند.
رفتار الندیل با کمن، زندانیاش، نقطه روشن این بخش است. دادن غذا به دشمن و جمله «هدیه به دشمنت، هدیه به روح خودته»، نشان میدهد مخالفت با استبداد نباید به تقلید از آن برسد. در مقابل، بازگرداندن بینایی میریل با حلقه گیلگالاد، هرچند معادله مذاکره را تغییر میدهد، کمی شتابزده است. پیشنهاد ازدواج سیاسی آرفارازون نیز خطر را شخصیتر میکند؛ پیشنهادی با پشتوانهای تیره در نوشتههای تالکین، جایی که ازدواج با میریل اجباری است و با تصاحب تخت همراه میشود.
در پایان، این دو قسمت بیش از هر چیز درباره پیوندهاییاند که هم آسیبپذیرمان میکنند و هم امکان مقاومت میدهند. سائورون از عشق کلهبورن سوءاستفاده میکند، تراین با تهدید خانواده فشار میآورد، اما دیسا از همان تعلق برای نجات دورین نیرو میگیرد. تنها دو قسمت باقی مانده و ساخت حلقه یگانه به مرکز روایت نزدیکتر شده است. «The Rings of Power» هنوز باید به رخدادهای بزرگش فرصت بیشتری بدهد، اما وقتی بهجای انباشت اتفاقها بر رابطه شخصیتها تمرکز میکند، تهدید سائورون واقعا وزن پیدا میکند: دشمنی که برای تسلط بر جهان، ابتدا میآموزد چگونه اعتماد یک نفر را بشکند.





