قسمت هشتم فصل ۱۱ «Scrubs» و گفت‌وگو با زک براف؛ جی‌دی تا کجا از احساسش به الیوت فرار می‌کند؟
قسمت هشتم فصل یازدهم «Scrubs»، یا فصل دوم نسخه احیاشده، جی‌دی را در موقعیتی قرار می‌دهد که فاصله میان بلوغ عاطفی و فرار از مسئولیت، چندان روشن نیست. او می‌گوید نمی‌خواهد دوباره به الیوت و پسرشان، اولی، آسیب بزند؛ اما تلاشش برای سرکوب احساسات، حالا به رابطه‌ای با کسی و حمایت از تصمیم‌های بحث‌برانگیز او در بیمارستان کشیده شده است. در مقابل، الیوت برای پیش بردن درمانگاه سیارش زحمت می‌کشد و دو پزشک جوان هم با مسئله‌ای جدی درباره اعتماد روبه‌رو می‌شوند. قسمت ایده‌های خوبی دارد، اما گاهی شوخی یا جمع‌بندی شتاب‌زده، اجازه نمی‌دهد پیامدهای رفتار شخصیت‌ها به اندازه کافی دیده شود. ادامه مطلب، اتفاقات قسمت‌های هفتم و هشتم را فاش می‌کند.
قسمت هفتم، پخش‌شده در ۴ نوامبر، ظاهرا بالاخره فرصت گفت‌وگویی صریح درباره طلاق جی‌دی و الیوت را فراهم کرده بود؛ تا اینکه روشن شد آن رویارویی عاطفی، تماما در ذهن جی‌دی اتفاق افتاده است. او در خیال مسئولیت می‌پذیرد، حرفهای درست را می‌زند و توضیح می‌دهد چگونه دور شدن از آموزش و رهبری، معنای کارش را از او گرفته بود. اما الیوت هیچ‌کدام از این اعتراف‌ها را نشنیده است. همین فاصله میان آگاهی تماشاگر و تجربه واقعی الیوت، برای قسمت هشتم اهمیت دارد: جی‌دی شاید در ذهنش قدمی به جلو برداشته باشد، ولی هنوز آن قدم را در رابطه برنداشته است.
حالا او با کسی، رئیس بیمارستان با بازی استفانی کونیگ، وقت می‌گذراند و هم‌زمان از برنامه‌ای حمایت می‌کند که فشار کاری بخشش را بالا می‌برد. کسی وعده می‌دهد این وضعیت موقتی است و پس از چند هفته، بودجه بیشتر و بار کاری کمتر خواهد شد. مشکل آنجاست که قسمت به‌روشنی نشان نمی‌دهد جی‌دی واقعا به این طرح باور دارد یا صرفا نمی‌خواهد با زنی که در حال آشنایی با اوست مخالفت کند. سخنرانی مبهم برای کارآموزان و آوردن پیتزا، جای توضیح حرفهای را نمی‌گیرد. بوسیدن کسی در برابر دیگران هم برداشت تیم از این تعارض را بهتر نمی‌کند.
این ابهام، جی‌دی را بیش از آنکه مردی گرفتار احساسات نشان دهد، مدیری جلوه می‌دهد که مرز رابطه شخصی و مسئولیت شغلی را رعایت نمی‌کند. گرانت از معدود کسانی است که حاضر می‌شود این رفتار را زیر سوال ببرد و در عین حال درباره وضعیت خودش آسیب‌پذیر باشد. حضور او به خط داستانی جی‌دی تعادل می‌دهد، چون دست‌کم کسی درون داستان همان پرسشی را مطرح می‌کند که برای تماشاگر پیش می‌آید: این حمایت دقیقا از کجا می‌آید؟
فانتزی «Dr. Acula» از بخش‌های سرگرم‌کننده‌تر قسمت است؛ بازگشت به شوخی قدیمی سریال، این بار در قالبی پرزرق‌وبرق‌تر و با حال‌وهوای «Sinners». این صحنه یادآور ظرفیت همیشگی «Scrubs» برای تبدیل ذهن خیال‌پرداز جی‌دی به کمدی تصویری است. بااین‌حال، جذابیت آن نمی‌تواند به‌تنهایی ضعف تصمیم‌های او در داستان اصلی را بپوشاند.
الیوت در سوی دیگر، مشغول ساختن مسیری مستقل است. کسی حاضر نشده درمانگاه سیار او را تامین مالی کند و الیوت ناچار است پول، توانایی جمع‌آوری کمک و حتی مهارت محدودش در تعمیر خودرو را به کار بگیرد. دردسر لاستیک‌ها می‌تواند موقعیت کمدی بسازد، اما تکرار شوخی با ناکامی‌هایش، پشتکار او را کم‌رنگ می‌کند. ورود جکس، پزشک جذاب اورژانس با بازی اد کویین، می‌تواند زمینه آشنایی تازه‌ای باشد؛ بااین‌حال، اگر تلاش الیوت فقط به مقدمه‌ای برای نجات یافتن به دست مردی خوش‌قیافه تبدیل شود، داستان از وجه جذاب‌تر شخصیتش فاصله می‌گیرد.
واکنش الیوت به رفتار تاش، بخش محکم‌تری از حضور اوست. تاش هفته‌هاست بدون اطلاع اشر، بیمارانشان را جابه‌جا می‌کند، چون باور ندارد او از پس موارد دشوار بربیاید. نیت حمایتی، این کار را بی‌اشکال نمی‌کند: اشر نه فرصت انتخاب داشته و نه امکان تمرین و رشد. تاش همچنین با تحسین غیرصادقانه الیوت به‌عنوان مربی، او را وارد تغییر برنامه‌ها کرده است. بنابراین مسئله فقط اعتماد میان یک زوج نیست؛ استقلال حرفهای اشر و صداقت در محیط کار هم آسیب دیده‌اند.
وقتی حقیقت آشکار می‌شود، ناراحتی اشر کاملا قابل‌درک است. اما قسمت خیلی زود از این بحران عبور می‌کند و اعتراف او به عشق، جای گفت‌وگویی ضروری را می‌گیرد. دوست داشتن تاش و خشمگین بودن از رفتارش می‌توانند هم‌زمان وجود داشته باشند. داستان برای رسیدن به لحظه عاشقانه، از بررسی این هم‌زیستی می‌گذرد؛ درحالی‌که همین مسئله می‌توانست به رابطه آن‌ها عمق بدهد. خط فرعی ترک درباره ناسازگاری آمارا و دشانا نیز بیشتر تکرار یک تنش آشناست تا گسترش آن.
زک براف، بازیگر جی‌دی و تهیه‌کننده اجرایی سریال، در گفت‌وگو با تی‌وی‌لاین توضیح داده که تصمیم جی‌دی برای سکوت را چگونه بازی کرده و احیای سریال چه نسبتی با گذشته آن دارد. حرفهای او منطق موردنظر سازندگان را روشن می‌کند، هرچند لزوما همه تردیدهایی را که قسمت هشتم ایجاد کرده از میان نمی‌برد.
پرسش: چرا تصمیم گرفتید جزئیات طلاق جی‌دی و الیوت را از طریق گفت‌وگویی خیالی آشکار کنید؟
زک براف: «فکر می‌کنم وقتش رسیده بود، نه؟ مخاطب حق دارد چیزهای زیادی بداند و من دوست دارم همه را در اختیارش بگذارم، ولی با قسمت‌های ۲۱ دقیقه‌ای و فصل‌های نه یا ده‌قسمتی، رسیدن به این تعادل خیلی سخت است. وقتش بود پیش‌زمینه بیشتری درباره طلاق بدهیم و می‌خواستیم این اتفاق در خیال جی‌دی رخ بدهد؛ جایی که در نهایت، همه حرف‌هایی را می‌شنویم که آرزو داشت به الیوت بزند. مسئولیت پذیرفتن جی‌دی هم برای مخاطب مهم بود و هم برای رشد خودش؛ اینکه حالا به بلوغ عاطفی لازم رسیده تا بگوید: نمی‌خواهم وارد این مسیر شوم، چون نمی‌خواهم دوباره به او آسیب بزنم.»
پرسش: آیا سریال قبلا هم از خیال‌پردازی به این شکل استفاده کرده بود؟
زک براف: «کمی شبیه همان ماجرای برندن فریزر و جمله کجا فکر می‌کنی هستیم؟ است. آن فانتزی نبود، در ذهن دکتر کاکس اتفاق می‌افتاد، پس مقایسه دقیقی نیست؛ ولی تنها موردی است که چیزی شبیه این انجام داده بودیم. اینجا هم بیشتر لحظه‌ای است که جی‌دی وارد جهان ذهنی بیمار دچار آشفتگی عصرگاهی‌اش می‌شود و تصور می‌کند اگر پیامی بفرستد، چه اتفاقی می‌افتد. کمی شبیه فیلم «Sliding Doors» است. وقتی به واقعیت برمی‌گردد، تصمیم می‌گیرد الیوت را به شام دعوت نکند، چون احساس می‌کند رفتار بالغ‌تر این است که او و پسرش را دوباره در معرض درد جدایی قرار ندهد.»
پرسش: پس آن گفت‌وگو، همچنان روایت جی‌دی از چیزی است که دوست داشت اتفاق بیفتد؟
زک براف: «کاملا. تصور کنید درباره شریک عاطفی قبلی‌تان بتوانید بگویید: کاش خیالی داشتم که در آن همه حرفهای نگفته‌ام را درست، روشن و از ته دل بیان می‌کردم. جی‌دی در سریال اصلی خیلی خودشیفته و خودمحور است. شخصیت سرگرم‌کننده‌ای برای بازی کردن است؛ بامزه و دست‌وپاچلفتی است و در عین حال پزشک فوق‌العاده‌ای است، اما ویژگی‌های منفی زیادی هم دارد. حالا در این سن، آن نقص‌ها را بیشتر می‌بینم. هنوز دوست دارم بازی‌شان کنم، ولی می‌خواستم مقداری بلوغ عاطفی هم وارد نسخه جدید کنم.»
پرسش: اگر این احتمال از نگاه الیوت روایت می‌شد، نتیجه متفاوت بود؟
زک براف: «سوال خیلی خوبی است و فکر می‌کنم باید در فصل سوم انجامش بدهیم. الیوت در دنیای واقعی دوست دارد جی‌دی مسئولیت بپذیرد؛ مثل هر کسی که جدایی را تجربه کرده و می‌خواهد طرف مقابل بگوید کجا کوتاهی کرده و چه سهمی در اتفاقات داشته است. فکر می‌کنم او همیشه عشق زندگی الیوت خواهد بود و آن‌ها همیشه عشق زندگی یکدیگر می‌مانند. برای الیوت هم گیج‌کننده است، چون جی‌دی به بیمارستان برگشته و دوباره همان آدم شاد گذشته شده. او دوباره هدفش را پیدا کرده و الیوت این را می‌بیند.»
پرسش: جی‌دی در قسمت هشتم واقعا سعی می‌کند جلو برود یا فقط گفت‌وگویی اجتناب‌ناپذیر را عقب می‌اندازد؟
زک براف: «من این‌طور بازی‌اش می‌کنم که تمام تلاشش را می‌کند احساساتش را سرکوب کند و جلو برود. به ترک اعتراف می‌کند که این موضوع در ذهنش هست؛ سعی می‌کند از آن دوری کند، اما با بهترین دوستش صادق است. می‌خواهد بگوید: این احساسات را می‌شناسم و حسشان می‌کنم، ولی برای خودم نگهشان می‌دارم و در برخورد با الیوت حرفهای می‌مانم. سخت است، چون فرزند مشترک دارند و او عاشق الیوت است، اما فکر می‌کنم می‌داند نمی‌خواهد دوباره وارد آن مسیر شود. دست‌کم دارد تلاش می‌کند.»
پرسش: آیا مخاطب قرار است رابطه جی‌دی با کسی یا آشنایی احتمالی الیوت و جکس را عشق‌هایی جدی ببیند؟
زک براف: «این‌ها رابطه‌های گذرا هستند. این شخصیت‌ها سال‌های زیادی ازدواج کرده بودند و حالا در بیمارستانی‌اند که آدم‌هایش، طبق کلیشه، زیاد با هم لاس می‌زنند. لزوما قرار نیست این آشنایی‌ها عشق‌های بزرگ باشند. فکر می‌کنم چارلی، شخصیت ریچل بیلسون، شانس بیشتری برای تبدیل شدن به رابطه‌ای واقعی داشت، اما آن داستان در نهایت زمینه‌ای شد تا شان، شخصیت اسکات فولی، بالاخره بابت همه دردسرهایی که جی‌دی برایش درست کرده بود، از او انتقام بگیرد. وقتش رسیده بود!»
پرسش: احیای سریال چه بخش‌هایی از گذشته را حفظ کرده است؟ آیا داستان کیم و سم، پسر دیگر جی‌دی، کنار گذاشته شده؟
زک براف: «می‌فهمم کمی گیج‌کننده است. ما فصل نهم را از خط داستانی معتبر کنار گذاشتیم، چون در آن فصل قرار بود بیمارستان سیکرد هارت سوخته باشد. برای بیل لارنس مهم بود جی‌دی به سیکرد هارت برگردد و همه موافق بودیم. بنابراین از پایان فصل هشتم ادامه دادیم. اما چیزهایی که در پایان آن فصل روی پرده دیدید، امیدهای جی‌دی به آینده بودند؛ شاید بعضی اتفاق افتاده باشند و بعضی نه. داستان الیزابت بنکس و آن کودک را بازنویسی و حذف نکرده‌ایم. همه آن‌ها همچنان بخشی از داستان هستند.»
پرسش: پس سم کجاست و چه زمانی ممکن است دوباره او را ببینیم؟
زک براف: «دوست داریم الیزابت بنکس را داشته باشیم. فکر می‌کنم معرفی دوباره سم را نگه داشته بودیم تا بتوانیم او را هم بیاوریم. در ذهن من، سم در سن دانشگاه است؛ در پایان این فصل اشاره می‌کنیم که خارج از کشور درس می‌خواند. امیدواریم اگر فصل سوم داشته باشیم، سم را برگردانیم. می‌فهمم چرا مخاطب گیج می‌شود. بخشی از ماجرا هم این است که داریم در طول مسیر جزئیات را پیدا می‌کنیم.»
پرسش: ایده نسخه تازه «Dr. Acula» از کجا آمد؟
زک براف: «از اتاق نویسندگان آمد. همیشه خیال می‌کردم بالاخره نسخه‌ای پربودجه از «Dr. Acula» بسازیم، چون نسخه‌های جی‌دی همیشه ارزان و بی‌بودجه بودند. نویسندگان گفتند این بار نه‌فقط بودجه بزرگی دارد، بلکه ترک هم بازنویسی‌اش کرده؛ بنابراین به نسخه رایان کوگلری و شبیه «Sinners» تبدیل شد. باید از آدام برنستین، کارگردان این بخش، و گروه طراحی صحنه و تصویربرداری تشکر کنم. همه خیلی برایش زحمت کشیدند. برای دونالد فیسون مثل جشن تولدی بود که تمام چیزهای موردعلاقه‌اش را در آن گذاشته باشند؛ فقط یک شمشیر نوری کم داشت!»
پرسش: تماشای سریال در هولو چقدر برای تمدید فصل سوم اهمیت دارد؟
زک براف: «خیلی مهم است. فقط عملکرد خوب در ای‌بی‌سی کافی نیست؛ باید در هولو هم خوب عمل کنیم. می‌دانم بعضی طرفداران می‌گویند صبر می‌کنند همه قسمت‌ها منتشر شود و بعد یک‌جا ببینند. فقط می‌خواهم بگویم ببینیدش، چون می‌خواهیم ادامه بدهیم. برایشان مهم است چند نفر در هولو تماشا می‌کنند، ترجیحا همان روز اول انتشار، یعنی پنجشنبه. هنوز سرنوشتمان را نمی‌دانیم. می‌دانیم طرفداران دوستش دارند و منتقدان هم لطف داشته‌اند، ولی رقابت خیلی زیاد است.»
توضیح براف، نیت پشت سکوت جی‌دی را روشن می‌کند: او می‌خواهد از تکرار آسیب جلوگیری کند. اما قسمت هشتم همچنان باید نشان دهد این تصمیم در عمل چه هزینه‌ای برای کسی، الیوت و همکارانش دارد. بلوغ فقط اعتراف درست در ذهن نیست؛ در نحوه رفتار با آدم‌هایی سنجیده می‌شود که از آن اعتراف خبر ندارند. «Scrubs» هنوز می‌تواند میان کمدی و آسیب‌پذیری تعادل برقرار کند، اما برای پیش بردن این خط عاطفی، به چیزی بیشتر از تعویق دوباره گفت‌وگو نیاز دارد.
