ملیسا گیلبرت درباره بازی در نقش مشهور ناتالی وود: «یکی از بدترین اجراهای کارنامه‌ام بود»
ملیسا گیلبرت هنوز در سریال «Little House on the Prairie» بازی می‌کرد که یکی از شناخته‌شده‌ترین نقش‌های سینمایی ناتالی وود را بر عهده گرفت. او در بازسازی تلویزیونی «Splendor in the Grass» محصول ۱۹۸۱، نقش دینی لومیس، نوجوانی اهل کانزاس، را بازی کرد؛ همان شخصیتی که وود ۲۰ سال پیش‌تر در کنار وارن بیتی به تصویر کشیده بود.
نسخه اصلی به کارگردانی الیا کازان و با فیلم‌نامه ویلیام اینج، ۱۰ اکتبر ۱۹۶۱ در نیویورک اکران شد. بازی وود برایش نامزدی جایزه اسکار (Oscar) بهترین بازیگر زن را به همراه داشت و اینج نیز «اسکار» بهترین فیلم‌نامه غیراقتباسی را گرفت.
بازسازی تلویزیونی این فیلم ۲۶ اکتبر ۱۹۸۱ از شبکه ان‌بی‌سی (NBC) پخش شد. در این نسخه، سیریل اورایلی نقش باد استمپر، دوست‌پسر دینی، را بر عهده داشت و ند بیتی، اوا ماری سنت و میشل فایفر جوان نیز در جمع بازیگران حضور داشتند.
گیلبرت هنگام پخش فیلم فقط ۱۷ سال داشت؛ درحالی‌که وود در زمان نخستین اکران نسخه اصلی در نیویورک، ۲۳ساله بود. گیلبرت تا آن زمان نقش هلن کلر را در «The Miracle Worker» و آن فرانک را در «The Diary of Anne Frank» بازی کرده بود، اما سال‌ها بعد، با صراحتی کم‌تعارف از عملکردش در «Splendor in the Grass» انتقاد کرد.
بازسازی، فضای داستان را در کانزاس دهه ۱۹۲۰ حفظ کرد؛ جایی که رابطه عاشقانه دینی و باد زیر فشار خانواده‌ها و انتظارات آن دوران درباره روابط جنسی از هم می‌پاشد. این بار ریچارد سی. سارافیان جای کازان را در مقام کارگردان گرفت.
ند بیتی در نقش ایس، پدر باد، ظاهر شد؛ نقشی که در فیلم اصلی پت هینگل بازی کرده بود. اوا ماری سنت نیز جای آدری کریستی را در نقش مادر دینی گرفت. فایفر نقش جینی، خواهر گرفتار باد، را بازی کرد که پیش‌تر به باربارا لودن سپرده شده بود؛ یکی از نقش‌های اولیه بازیگری که بعدها به ستاره‌ای مطرح در سینما تبدیل شد.
گیلبرت در گفت‌وگویی با لس‌آنجلس تایمز (Los Angeles Times) در سال ۱۹۹۳، فاصله تجربه شخصی‌اش با این نقش را چنین توضیح داد: «وقتی در «Splendor in the Grass» بازی کردم، هنوز حتی یک بار هم سر قرار عاشقانه نرفته بودم.» این در حالی بود که داستان دینی، شکست عشقی، فروپاشی روانی و بستری شدن برای دریافت مراقبت‌های روان‌پزشکی را در بر می‌گرفت.
او در یادداشتی که ۳۱ دسامبر ۲۰۱۴ در وبلاگ شخصی‌اش منتشر کرد، قضاوت تندتری داشت و بازی خود را «یکی از بدترین اجراهای کارنامه‌ام» خواند. گیلبرت در همان نوشته از فشاری گفت که برای تغییر ظاهرش احساس می‌کرد. به گفته او، برای این فیلم تنش گن، کرست و سوتین پددار می‌کردند و با گریم، خط سینه ایجاد می‌کردند. همچنین دو طرف بینی‌اش را سایه می‌زدند تا باریک‌تر به نظر برسد.
گیلبرت و وود هر دو از کودکی مقابل دوربین بزرگ شده بودند. گیلبرت در مصاحبه‌ای با خبرگزاری یونایتد پرس اینترنشنال (UPI) در سال ۱۹۸۳، هنگام صحبت درباره دشواری‌های کار در نوجوانی، از وود نام برد و گفت: «خیلی خوش‌شانس بوده‌ام که از آن مرحله به‌سلامت عبور کردم. اما تنها کسی نیستم که این مسیر را طی کرده. ناتالی وود و الیزابت تیلور هم در تمام سال‌های نوجوانی کار کردند؛ سال‌هایی که برای بیشتر بازیگران دشوار است.»
شرکت او، هاف‌پینت پروداکشنز (Half-Pint Productions)، در دوران حضورش در «Little House on the Prairie»، سه فیلم «The Miracle Worker»، «The Diary of Anne Frank» و «Splendor in the Grass» را تولید کرد. گیلبرت گفته بود داشتن این شرکت و امکان انتخاب نقش‌ها به او کمک کرد از بازیگری کودک به بازیگری بزرگسال گذر کند. او در انتخاب بازیگران و نگارش پروژه‌های شرکت نیز نظر می‌داد: «آن فیلم‌ها ثابت کردند که می‌توانم نقش‌هایی غیر از لورا هم بازی کنم.»
