مگالوپلیس (Megalopolis)؛ انتشار اولین تصویر از دو ستاره اصلی
اولین تصویر رسمی از آدام درایور و ناتالی امانوئل در فیلم مگالوپلیس (Megalopolis) اثر فرانسیس فورد کاپولا منتشر شد.
این فیلم صد و بیست میلیون دلاری که کوپلا از جیب خود تولید آن را برعهده گرفت، در جشنواره کن امسال اکران میشود. آدام درایور در این فیلم نقش یک معمار و هنرمند را بازی میکند که قصد دارد شهری که به ویرانه تیدبل شده را بازسازی کند و ناتالی امانوئل نقش دختر یک شهردار فاسد با بازی جیانکارلو اسپوزیتو را برعهده دارد که از شرایط فعلی رضایت دارد.
در این اثر، شهردار نیویورک با سرمایهداری که قصد دارد با استفاده از یک ماده پلاستیکی ارزان قیمت و نوآورانه آرمان شهری به نام مگالوپلیس بسازد، در نزاع است. جان ویت، فورست ویتاکر، جیانکارلو اسپوزیتو، لورنس فیشبورن، جیسون شوارتزمن، کاترین هانتر، جمیز رمار، گریس وندروال، تالیا شایر، شایا لباف، ابری پلازا و دهها ستاره دیگر از جمله بازیگران فیلم هستند.
تصویر زیر توسط نشریه ونیتیفر منتشر شده است؛
کاپولا در مصاحبه با نشریه پیرامون منبع الهام خود گفت:
هرچه به عمرم خواندم و یاد گرفتهام را به آن افزودم.
کاپولا درباره تهیه بودجه ۱۲۰ میلیون دلاری پروژه نیز گفت:
برخلاف آنچه که نوشتهاند من ۴۰ سال روی این فیلمنامه کار کردهام، اینطور نیست، بلکه یادداشتها و بریدههایی برای یک دفترچه از چیزهایی که جالب بود برای فیلمنامهای در آینده جمع میکردم، یا نمونههایی از کارتونهای سیاسی یا موضوعات تاریخی، در نهایت، روی ایده یک حماسه رومی تمرکز کردم. و بعد، یک حماسه رومی در آمریکای مدرن، بنابراین در واقع از چند سال اخیر یا همین حدود نوشتن نامنظم فیلمنامه را آغاز کردم. با توجه به اینکه فیلمهای زیادی با موضوعات مختلف ساختم، امیدوار بودم که در گذر زمان وقتی که شاید درک بهتری از سبک شخصی خودم پیدا کردم چیزی تولید کنم.
کاپولا همچنین فاش کرد برای نوشتن فیلمنامه از کودتا و شورش لوسیوس سرگیوس کاتیلین (کسی که برای سرنگون کردن جمهوری روم و از میان برداشتن قدرت «سنا» کودتایی ناموفق را هدایت کرد) در سال ۶۳ پیش از میلاد الهام گرفته:
احتمالات زیادی را بررسی کردم، به ماجرای توطئه کاتیلین علاقمند شدم. آمریکای مدرن همتای تاریخی روم باستان بود و همانطور که سالوست نوشت، توطئه کاتیلین، میتواند در آمریکای مدرن تجلی یابد، همانطور که دل تاریکی اثر جوزف کنراد [داستانی که در اواخر دهه ۱۸۰۰] برای فیلم اینک آخرالزمان در جنگ ویتنام تجلی یافت …
کاپولا در بخش دیگری افزود:
نمیدانستم که آیا پندار سنتی از کاتیلین به عنوان شر و سیسرون (مارکوس تولیوس کیکرو) به عنوان خیر الزاما حقیقت داشت یا خیر. در تاریخ، کاتیلین شکست خورد و کشته شد و سیسرون زنده ماند. اما از آنجایی که فاتحان تاریخ را روایت میکنند، فکر کردم که اگر آنچه کاتیلین برای جامعه جدید در ذهن داشت چینش دوباره قدرتمندان بود چه ؟، و آیا میتوانست رویاگونه و خیر، و سیسرون شاید مستبد و بد باشد یا اینکه نه. سیسرون میتوانست در دوران تحول اقتصادی بزرگ شهردار باشد، در مقابل بحران اقتصادی زمان تصدی دیوید دینکینز شهردار سابق (از سال ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۳). سزار در طرف دیگر، میتوانست استاد سازندگی باشد، یک معمار، طراح و دانشمند بزرگ که عناصر رابرت موزس [یکی از شهرداران سابق نیویورک] را ترکیب میکند…
کاپولا از کتب، مقالات، اشعار، رمانها، فیلمسازان و هنرمندان قرنهای گذشته فهرست تهیه کرد و تاکید کرد بدون نیمنگاهی به چهرههایی چون دیکنز، هیچکاک، کارلایل، شکسپیر، اسپینوزا و … نمیتوانست این فیلم را تهیه کند.
کاپولا درباره هدف خود پیرامون ساخت فیلم به این نشریه گفت:
درباره عشق و تعهد در تمامی جنبههای زندگی بشر است. مگالوپلیس بازتاب این حسها هستند…
او همچنین فیلم تفسیری از آمریکا پنداشت:
به آمریکا باور دارم. بنیانگذاران کشور ما در واقع قانونی اساسی را از قرض گرفتهاند، قانون روم، سنا برای دولت انقلابی خود بدون یک وجود شاه. تاریخ آمریکا بدون هدایتها و آموزههای کلاسیک شکل نمیگرفت یا موفق نمیشد.
او در بخش دیگری فاش کرد که سال ۲۰۰۱ و پیش از حوادث ۱۱ سپتامبر مراحل اولیه تولید این فیلم در بروکلین آغاز شده بود:
فیلمنامه عنصری از یک ماهواره فرسوده شوروی که از مدار خارج شده و به زمین برخورد میکند را داشت، در نتیجه ما تصاویر از ویرانی و مناطق تخلیه شده لازم داشتیم، اما کسی انتظار حوادث ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ را نداشت، و تراژدی غمبار فروریختن ساختمان مرکز تجارت جهانی … در آن زمان با واحد دوم فیلمبرداری میکردیم، برخی از آن لحظات دلخراش را پوشش دادیم.
