نویسنده «تمام نوری که نمی توانیم ببینیم» (All the Light We Cannot See) درباره انتشار در بحبوحه جنگ روسیه و اوکراین: «این نماد امید است»

استیون نایت که فیلمنامه این درام چهار قسمتی را براساس رمان جنگی ۲۰۱۴ آنتونی دویر نوشته است، عناصر موجود در این پروژه را نمونه ای از «هنر تبدیل به زندگی» می داند.

در سال ۲۰۱۹، نتفلیکس و شرکت تولیدی شان لوی، ۲۱ Laps Entertainment، حق اقتباس از رمان جنگی آنتونی دوئر در سال ۲۰۱۴ به نام «تمام نوری که نمی توانیم ببینیم» را برای تلویزیون به دست آوردند. برنده جایزه پولیتزر داستان دو نوجوان را روایت می کند که مسیرشان در اوج جنگ جهانی دوم در فرانسه اشغالی می گذرد: «ماری – لور لبلانک، دختر نابینای فرانسوی و ورنر فنگ، پسری آلمانی که ربوده می شود و مجبور می شود سرباز نازی شود.»

این درام چهار قسمتی که مارک رافالو و هیو لاری از جمله بازیگران آن هستند، توسط استیون نایت فیلمنامه نویس بریتانیایی که به عنوان تهیه کننده اجرایی این مجموعه نیز فعالیت می کند، ساخته شده است.

نایت درباره اقتباس از رمان دوئر می گوید:

چیزی که من یاد گرفته ام این است که داستان همان داستان است و لزوما با قوائد متعارف تعریف نمی شود. امیدوارم روندی ایجاد شود که مردم این آزادی را داشته باشند که بگویند،«این داستانی است که من می خواهم بگویم»

اصالت، سنگ بنای این پروژه است که دو هنرپیشه جدید را در نقش اصلی ماری – لور معرفی می کند. آریا میا لوبرتی به عنوان نسخه نوجوان دختری که برنامه های رادیویی او در طول جنگ شنوندگان را در سراسر فرانسه به شیوه های غیرمنتظره ای در این مجموعه به هم متصل می کند و به عنوان رشته ای بین گذشته و حال برای بینندگان عمل می کند. نل ساتن نقش نسخه جوان تر ماری را در فلش بک ها بازی می کند.

نایت در گفتگویی می گوید:

ما در مجموع به این نتیجه رسیدیم که باید بازیگرانی داشته باشیم که یا نابینا باشند یا دید کمی داشته باشند.

لوکیشن همچنین بخش بزرگی از قرار دادن مخاطبان در دنیایی بود که دوئر و نایت در متن توصیف کردند، سن – مالو، فرانسه، شهری بود که در مرکز رمان اصلی قرار داشت. نایت توضیح می دهد:

فیلمبرداری در آنجا و همچنین در بوداپست، پاریس و ویلفرانش دو روئر در جنوب فرانسه درست زمانی که روسیه در فوریه ۲۰۲۲ به اوکراین حمله کرد، انجام شد.

نایت با اشاره به پیام اصلی کتاب و سریال می گوید، تصویر بندر تاریخی فرانسه به انتقال این احساس کمک می کند، که برای کسانی که تحت تاثیر جنگ کنونی قرار گرفته اند، از ضرورت خاصی برخوردار است.

نایت می گوید:

امیدوارم مردم به تماشای فیلم هایی که سنت مالو در آن ها نابود می شود، ادامه دهند و سپس ببینند که اکنون چگونه به نظر می رسد. این پروژه از زمانی شروع شد که نتفلیکس برای اولین بار در سال ۲۰۱۹ حقوق داستان را به دست آورد.

چگونه می توان برای نشان دادن نهایی آن به دنیا آماده بود؟

در طول راه ناهمواری هایی به چشم می خورد. کووید -۱۹ آمد و بنابراین چیزهای زیادی ساخته نشد. خود اقتباس، من عاشقش بودم. کار عشق بود. کتاب را دوست داشتم. قبلا کتاب را خوانده بودم، برای اقتباس از آن دعوت شده بودم، و آن را دوست داشتم. پس این فرآیند، برای من، بدون درد و لذت بخش است. و سپس شاون [ لوی ] چنین کار باورنکردنی برای اجرا در چنین مقیاسی انجام داده است. این اجراها شگفت انگیز هستند. آریا باور نکردنی است، نیل باور نکردنی است، اینها دو هنرپیشه ای هستند که تا به حال نقش بازی نکرده اند، حتی تا به حال تست بازیگری نداده اند، اما در مرکز صحنه هستند و این کار را انجام می دهند. واقعا یک جور معجزه است.

آیا می توانید در مورد پیدا کردن ماری لور لبلانکس صحبت کنید؟

شاون هدایتگر آن بود. ما در مجموع به این نتیجه رسیدیم که باید بازیگرانی داشته باشیم که یا نابینا باشند یا دید کمی داشته باشند، اما از آنجا که بازیگران معمولا افراد زیادی ندارند که بدون دید زندگی کنند، بازی در این نقش ها به یک درخواست عمومی اینترنتی تبدیل شد. آریا پیش از این هرگز بازی نکرده بود. او در کالج بود و نواری فرستاد که خیلی خوب بود و نیل هم به همان اندازه، ناگهان درخشید. معجزه دوم این است که این کار جواب داده است.

نقش اتین هم برای هیو لاری نقش بسیار متفاوتی به نظر می رسد. می تونی راجع به بازی کردنش حرف بزنی؟

بله، یک نوع تفکر وجود داشت که این شخصیت آسیب دیده و درون خودش زندگی می کند، یک قهرمان جنگی در یک جعبه فلزی است. ما خیلی خوش شانس بودیم که او به نامه ها پاسخ داد و عکسی با ریش بسیار بلند به عنوان پاسخ به نامه فرستاد و گفت: «اگر اینطور به نظر برسم چطور؟»  که فوق العاده بود و من فکر می کنم او این نقش را خیلی زیبا بازی می کند.

رمان آنتونی دوئر به ویژه به خاطر جزئیات حسی اش مورد تحسین قرار گرفت. چگونه این جنبه را در صفحه نمایش زنده کردید؟

ما به طور خاص می خواستیم که این اثر علاوه بر جلوه های خاص تصویری یک تجربه خاص صوتی نیز باشد. بنابراین این یک محیط بسیار غنی است. اما من فکر می کنم ظاهر قضیه هم فوق العاده است. مقیاس آن فوق العاده است. و چیزی که فکر می کنم در کارهای مختلفی که انجام داده ام مهم است، و مطمئنم که شاون انجام داده است، این است که حتی سخت ترین، تاریک ترین و بدترین تجربه را می توان با زیبایی دید. می تواند زیبا به نظر برسد. و اینکه تقریبا امیدی در بافت صفحه وجود دارد، حتی زمانی که مردم کارهای بد انجام می دهند. بنابراین، امیدوارم به همان تجربه حسی افرادی که رمان را خوانده اند، نزدیک شده باشیم.

امید حتی با دیدن ویرانی هایی که در طول سریال رخ می دهد، احساس بسیار ملموسی است. آیا می توانید در مورد عناصری که این حس را ممکن می کنند صحبت کنید، من فکر می کنم جیمز نیوتن هاوارد یکی از آن ها است؟

سهم او در این موضوع شگفت انگیز است. نظر من همیشه این بوده که این موسیقی است که به شما اجازه می دهد وقتی چیزی را تماشا می کنید گریه کنید. خیلی اوقات، لحظه ای وجود دارد که شما آن را حس می کنید و سپس موسیقی وارد می شود، و شما را به رویا می برد. فکر می کنم این موسیقی، بیش از هر موسیقی دیگری که شاید تا به حال با آن درگیر بوده ام، بسیار قدرتمند و احساسی است. من با ارکستر کامل لندن به سر ضبط رفتم، و فقط صحنه را تماشا کردم، مطمئنم که شما روند کار را می دانید، اما صحنه روی پرده گذاشته می شود، ارکستر آنجاست، و رهبر ارکستر در حال اجرای صحنه است، بنابراین موسیقی صحنه را دنبال می کند. و دیدن این دو چیز در کنار هم در محیط استودیو، قلب شما را با خود می برد، به طوری که وقتی در اتاق تاریک هستید و به آن روی صفحه نگاه می کنید، حتی بیشتر هم می شود.

شما گفتید که این کار برای شما «بی دردسر» است، اما آیا چالش خاصی در تهیه «تمام نوری که ما نمی توانیم ببینیم»، وجود داشت؟

همیشه خیلی خیلی شدید بوده. شما ماه ها از زندگی خود را در جایی می گذرانید که به چیز دیگری غیر از این شخصیت ها فکر نمی کنید . چالش آشکار این است که این یک رمان برنده جایزه پولیتزر است , پس بهتر است خوب باشید . اما مهم ترین چیز این است که به شخصیت ها وفادار باشید و شخصیت ها را به اندازه کافی در ذهن خود داشته باشید تا آن ها کاری را که نیاز دارند انجام دهند.

چقدر با آنتونی دوئر همکاری داشته اید و آیا او بازخوردی در مورد محصول نهایی داده است؟

من تمام روز در طول مصاحبه ها گفته ام که شما متنی را می نویسید، و شما احساس ترس خاصی دارید. این در مورد هر پروژه ای است، اما بدون هیچ شک و شبهه ای، عقیده ای که بیش از ۹۸ درصد آنچه گفته شد برای من اهمیت دارد، نظر آنتونی است. و وزنه ای که وقتی می گوید واقعا دوستش دارد، از روی شانه های آدم بلند می شود. او این کار را تا حدی دوست دارد که برای آن تحقیق می کند. و این برای من کاملا اثبات شده است.

همانطور که اشاره کردید شاون لوی کارگردان و تهیه کننده اجرایی این مجموعه است. فرآیند خلاقانه کار کردن با او چگونه بود؟

شاون یکی از مثبت ترین انسان های روی کره زمین است که فوق العاده است. او انگیزه فوق العاده ای دارد، انرژی و دید فوق العاده ای دارد، و در فرآیند نوشتن، عالی است چون کاری را که دارید انجام می دهید می توانید رها کنید و سپس زمانی دیگر آن را تحویل دهید. و اگر منصفانه نگاه کنیم، این به نفع نتفلیکس هم هست چون شما می توانید روی پروژه هایی کار کنید که در آن ها با ۲۰ نفر تماس تلفنی دارید تا در مورد بخش های مختلف فیلمنامه صحبت کنید. اتفاقی که در این مورد افتاد نتفلیکس, من و شاون را تقریبا به حال خود گذاشت و ما فقط کاری را انجام دادیم که باید انجام می دادیم. و من فکر می کنم این نشان می دهد آزادی خاصی در شیوه روایت داستان وجود دارد.

این پروژه و تاریخ انتشار آن مدت ها قبل از اتفاقاتی که در حال حاضر در جهان رخ می دهد، تعیین شده بود. آیا می توانید در مورد اهمیت این کار در این برهه از زمان صحبت کنید؟

خیلی ناراحت کننده است. وقتی شروع به نوشتن این مطلب کردم، واضح بود که هیچ راهی برای دانستن این موضوع وجود نداشت. این داستان درباره ملتی است که از شرق به ملتی دیگر حمله می کند و ویرانی و مرگی که در پی آن رخ می دهد. و بعد این اتفاق می افتد. و این درست زمانی اتفاق افتاد که ما شروع به تصویربرداری کردیم. و برخی از موارد اضافی در صحنه هایی که پناهندگان پاریس را ترک می کنند پناهندگان واقعی از اوکراین هستند. پس این فقط تقلید زندگی از هنر نیست، هنر تبدیل به زندگی می شود. و این حقیقت که این چیزها هنوز اتفاق می افتند، این تاریکی هنوز وجود دارد، مردم هنوز به کشورهای یکدیگر چشم دوخته اند، و همه این چیزها فقط پیام اساسی واقعی کتاب را مهم تر می کند. چیزی که کتاب آنتونی نشان می دهد این است که نور وجود دارد، که امید وجود دارد، که دو فرد از دو طرف مخالف، ماری و ورنر، ملاقات می کنند و صلح به مدت یک ساعت برقرار می شود و آن ها با موسیقی می رقصند. این همان چیزی است که در مورد کتاب و خوشبختانه در مورد این مجموعه وجود دارد.

هر چهار قسمت «تمام نوری که نمی توانیم ببینیم» در حال حاضر در نتفلیکس وجود دارد.