در بحث آبرسانی بدن، آب معمولاً در کانون توجه قرار میگیرد، اما یک پژوهش جدید از دانشگاه سنتاندروز اسکاتلند نشان میدهد که آب ساده (H₂O) بهترین گزینه نیست. محققان دریافتهاند که نوشیدنیهایی با مقدار کمی شکر، چربی یا پروتئین، میتوانند برای مدت طولانیتری بدن را آبرسانی کنند.
به گفته رونالد موگان، استاد پزشکی دانشگاه سنتاندروز، دلیل این امر به نحوه واکنش بدن به نوشیدنیها مرتبط است. هرچه بیشتر بنوشید، مایع سریعتر از معده خارج و وارد جریان خون میشود. اما نوشیدنیهایی که حاوی مواد مغذی هستند، به آرامی تخلیه میشوند و این امر آبرسانی آنها را مؤثرتر میکند.
شیر به عنوان یکی از این نوشیدنیها شناخته شده است که حتی از آب نیز آبرسانتر است، زیرا حاوی لاکتوز، پروتئین و چربی است. این ترکیبات باعث میشوند مایع به آرامی از معده خارج شود و فرایند آبرسانی طولانیتر ادامه یابد. همچنین، شیر حاوی سدیم است که به حفظ آب در بدن کمک میکند و میزان ادرار را کاهش میدهد.
ملیسا ماجومدار، کارشناس تغذیه، بیان میکند که الکترولیتها مانند سدیم و پتاسیم به آبرسانی بهتر کمک میکنند و کالری موجود در نوشیدنیها تخلیه معده را کندتر میکند، که به نوبه خود دفع ادرار را آهستهتر میسازد.
با این حال، نوشیدنیهایی که قند بالایی دارند، مانند آبمیوههای غلیظ یا نوشابهها، خاصیت آبرسانی مؤثری ندارند. اگرچه ممکن است این نوشیدنیها کمی بیشتر در معده باقی بمانند، اما در روده باریک باید رقیق شوند و این فرایند باعث کاهش سطح آب بدن میشود.
موگان همچنین اشاره میکند که نوشیدنیهای الکلی، به ویژه الکلهای قوی، خاصیت ادرارآوری دارند و میزان آبرسانی آنها بستگی به مقدار مصرف دارد. آبجو به دلیل حجم مایع بیشتر، از دست دادن آب کمتری نسبت به ویسکی دارد.
در مورد قهوه، میزان آبرسانی آن به مقدار کافئین بستگی دارد. یک قهوه با ۸۰ میلیگرم کافئین تقریباً خاصیت آبرسانی مشابه آب را دارد، اما مصرف بیش از ۳۰۰ میلیگرم کافئین ممکن است باعث دفع بیشتر آب شود. افزودن شیر به قهوه میتواند این اثر را کاهش دهد.
