آدام برودی در «Hot Ones»؛ از همکاری با کریستن بل تا نگاهش به «The O.C.»، «Jennifer’s Body» و مرگ توسط صورت روحی در «Scream 4»

آدام برودی، بازیگر ۴۵ ساله سریال «Nobody Wants This»، مهمان برنامه گفت‌وگومحور Hot Ones با اجرای شان ایوانز شد و در گفت‌وگویی صریح و پرجزئیات، درباره تجربه‌های متنوع بازیگری‌اش از ابتدای کار تا امروز صحبت کرد.

در این مصاحبه، برودی از تحول رابطه کاری‌اش با کریستن بل، خاطرات و نقدهایش نسبت به داستان‌های سریال «The O.C.»، نقش موسیقی در موفقیت این مجموعه نوجوانانه، نگاهش به موفقیت دیرهنگام فیلم «Jennifer’s Body» و خاطره بامزه‌اش از مرگ توسط صورت‌روحی در «Scream 4» گفت.

همکاری با کریستن بل؛ از پیش از مادر شدن تا امروز

برودی گفت که اولین بار با بل زمانی کار کرد که او هنوز مادر نشده بود، و بعد در «House of Lies»، بل را «کاملاً باردار» دید:

«فکر می‌کنم ما تنها رابطه حرفه‌ای نداریم، بلکه تاریخچه‌ای از بودن در یک دایره کاری مشترک داریم. البته باید بگویم بخش زیادی از شیمی میان شخصیت‌ها به متن برمی‌گردد. در سریال Nobody Wants This شخصیت‌ها طوری نوشته شده‌اند که بیننده برایشان آرزو موفقیت دارد.»

تجربه «گیر افتادن در مرکز خرید» در The O.C.

برودی منتقد داستان حبس شدن شخصیت‌ها در یک مرکز خرید در فصل دوم «The O.C.» بود:

«فکر کردم این را قبلاً در Saved by the Bell دیده‌ام. خوشم نیامد. البته داستانی که مادر شخصیت ماریکا (میشا بارتون) با پدربزرگ من رابطه دارد را خیلی دوست داشتم؛ طنز جالبی داشت، ولی به نظرم خیلی زود اتفاق افتاد.»

موسیقی؛ عنصر خاطره‌ساز و نوآورانه The O.C.

برودی موسیقی را مهم‌ترین عامل تاثیرگذار این سریال دانست:

«برای یک سریال نوجوان، آن‌قدر محوریت موسیقی در آن زمان بی‌سابقه بود. موسیقی خاطرات را قفل یا باز می‌کند. بازبینی سریال برایم این را آشکار کرد که موسیقی چه‌قدر بخشی از بافت داستان بود.»

او به «طنز» و «خودآگاهی» (متا) به عنوان دو عامل دیگر که قالب این ژانر را شکستند اشاره کرد؛ ویژگی‌هایی که پیش‌تر در سریالی از این جنس دیده نشده بود.

رضایت از موفقیت دیرهنگام Jennifer’s Body

برودی گفت که این فیلم «چیزی جلوتر از زمان خود» بود و در زمان اکران، کاملاً غلط معرفی شد:

«این‌که اثری دوباره کشف شود و محبوبیت بیاورد، گاهی رضایت‌بخش‌تر از موفقیت فوری است. خودم از ابتدا طرفدارش بودم و حالا خوشحالم که دیگران هم دوستش دارند، حتی اگر نقش زیادی در فیلم نداشتم.»

خاطره مرگ توسط گوست‌فیس در Scream 4

در مورد صحنه قتلش توسط صورت‌روحی، برودی گفت حس و واکنش‌ها غریزی هستند:

«در Scream 4 شاید بهترین مرگم نباشد؛ وقتی دوباره دیدم، به نظر می‌رسید دارم می‌خندم! بعد از مدتی بازی، یاد می‌گیری کجا دوربین است و حتی در لحظه مرگ، زبان بدن را طوری تنظیم می‌کنی که روی تصویر درست بنشیند.»