آنوراگ کاشیاپ با «Nishaanchi» به ریشههای داستانگویی شمال هند بازمیگردد؛ این بار با درام خانوادگی

آنوراگ کاشیاپ، کارگردان شناختهشده «Gangs of Wasseypur» و «Dev.D»، با فیلم جدید خود «Nishaanchi» بار دیگر به فضای آشنای شمال هند بازگشته است، اما این بار به جای دنیای تبهکاران، به سراغ روایتی خانوادگی رفته است. این فیلم که محصول Amazon MGM Studios India است، قرار است در تاریخ ۱۹ سپتامبر اکران سینمایی شود.
در «Nishaanchi»، آیشواریا تاکره — در نخستین حضور سینمایی خود — نقش دو برادر دوقلو، بابلو و دابلو را بازی میکند؛ شخصیتهایی که «آیینه یکدیگرند اما در باورهایشان کاملاً متفاوت.» در کنار او ودیکا پینتو، مونیکا پانور، محمد ذیشان ایوب و کومود میشرا ایفای نقش میکنند. داستان در کانپور و لکنهو جریان دارد و از روابط بین مادر و دو پسر تا علاقه هر دو به یک دختر را روایت میکند.
کاشیاپ فیلمنامه را ابتدا در سال ۲۰۱۶ و در جریان ساخت «Mukkabaaz» نوشت. ایده اولیه درباره دو برادر عاشق یک دختر بود که بعدها به داستانی پیچیدهتر تبدیل شد. او هنگام جستوجوی «دو برادر واقعی» برای ایفای نقشها، به صورت اتفاقی از طریق ویدئوهای یوتیوب با تاکره آشنا شد و پس از دیدن مونولوگ او از فیلم «Shool» (با بازی مانوج باجپایی) تصمیم گرفت او را انتخاب کند.
تاکره چهار سال از زندگی خود را به این نقش اختصاص داد و همراه با ودیکا پینتو و یکی از همنویسها، رانجان چاندل، ماهها در کانپور زندگی کرد تا روح شهر را در خود جذب کنند.
مدیر فیلمبرداری پیشنهاد کرد ابتدا نسخه موی بلند و ریشدار یکی از برادرها فیلمبرداری شود و سپس پس از دو ماه تغییر ظاهری، نقش برادر دوم ضبط گردد.
آیشواریا تاکره که خود موسیقیدان است، دو قطعه برای فیلم ساخته و موسیقی متن با همکاری درو گانهکار و آنوراگ سایکیا شکل گرفته است. نقش مادر خانواده را مونیکا پانور ایفا کرده که گستره سنی ۲۰ تا ۵۰ سال را پوشش میدهد. کاشیاپ ترجیح داد بازیگر جوان انتخاب کرده و او را پیر کند تا برعکس، زیرا «کمهزینهتر و طبیعیتر» است.
این همکاری به شکل جالبی، در پرواز به ملبورن شکل گرفت؛ جایی که کاشیاپ فیلمنامه را در هوا برای یکی از مدیران استودیو بازگو کرد و «تا زمان فرود، پروژه چراغ سبز گرفت.»
برای کاشیاپ، «Nishaanchi» بازگشتی است به روایتهای بومی شمال هند که شهرتش را ساخت، اما این بار با تمرکز بر پیوندهای عمیق خانوادگی:
«وقتی فیلمی در شمال هند میسازم… احساس میکنم دارم در زمین خودم بازی میکنم.»





