آیدین آغداشلو از زندگی کامبیز درم بخش می گوید

هنرمند شناخته شده به درگذشت دوست ۵۰ ساله اش کامبیز درم بخش واکنش نشان داد و در صفحه شخصی اش در اینستاگرام نوشت : کامبیز درم‌بخش حیف شد… اگر صد سال هم عمر می‌کرد باز حیف می‌شد وقتی که از میان ما می‌رفت…

متن کامل استاد نقاش بدین شرح است:

هیهات که دوباره طراحی به وسعت خیال و ظرافت روح و خلاقیت طبع او در میان ما پدیدار شود… و هیهات از این خیل جلیل و گرانقدری که چنین مفت و مسلم از میان ما ناپدید شدند و رفتند و می‌شوند و می‌روند.

روزی سه بار از دوست عزیزی جویای حال او می‌شدم که در بیمارستان خوابیده بود و برای بازدیدکننده‌های پشت شیشه دست تکان می‌داد، و هر روز که گذشت، صحبت ما مختصرتر و تلخ‌تر شد تا امروز که تمام شد و ساکت ماندیم که چه بگوییم؟ و دیگر چیزی نگفتیم…

۵۰ سال بود که همدیگر را می‌شناختیم، در شادی و اندوه، در شهرت و در عزل، در امید و در نومیدی. نیازی به رد و بدل کلامی نداشتیم و می‌دانستیم هر چه را که می‌دانیم، دیگری هم می‌داند.

از خادمین بالابلند فرهنگ معاصر ایران بود و با چند خط و رنگ مختصر جهان اطرافش را چه آباد می‌کرد و جوهر معنایش را چه به سادگی به همه کس و همه جا می‌بخشید… سهل و ممتنع که می‌گفتند کار او بود: کاری که برای همه ممتنع بود و برای او سهل…

بسیار سختی کشیده بود در سال‌های نوجوانی و بی‌پناهی، و در ایام دراز غربت ناخواسته… و دوام آورده بود و دوباره از هیچ شروع کرده بود و چند باره بالیده بود… هر چه که داشت از همت و نبوغ درونی‌اش برآمده بود و او خود ساخته بود همه چیز را. حکایت‌ها داشت از نومیدی و اضطراب دوران کودکی‌اش و از دوران بازسازی شگفت‌انگیز سال‌های در به دری و بی‌پناهی.

اما هیچ چیز نتوانست و نمی‌توانست آن ذهن پر طراوت و آن دست بی‌همانند را از کار بیاندازد و متوقف کند… و از همین رو بود که به مدت ۵۰ سال درخشان‌ترین هنرمند حوزه‌اش باقی ماند و نه تنها باقی ماند، که هر سال چیره‌تر و غنی‌تر و ماهرتر و شگفت‌انگیزتر و تازه‌تر شد.

و در انتها شد کامبیز درم‌بخش نازنین و یگانه‌ی ما. و یگانه‌ی روزگار ما. و ماند برای همه… و خواهد ماند برای تاریخ هنر.