اعتراف متفاوت مورات دالکیلیچ؛ برای کنسرتها از جیبم خرج کردم

مورات دالکیلیچ (Murat Dalkılıç)، خواننده شناختهشده موسیقی پاپ ترکیه، در تازهترین اظهاراتش از عادت جالبی در سالهای ابتدایی فعالیت حرفهای خود پرده برداشت؛ عادتی که نشان میدهد او از همان روزها نگاه متفاوتی به صحنه و مخاطبانش داشته است. او همچنین با اشاره به شرایط امروز صنعت موسیقی، از افزایش شدید هزینههای برگزاری کنسرت گفت و تاکید کرد که در یک سال گذشته برای حفظ گروهش، حتی از جیب خودش هزینه کرده است.
دالکیلیچ با بیان این که صحنه از بیرون بسیار درخشان و جذاب به نظر میرسد، اما در پشت این ظاهر، دنیایی کاملا متفاوت وجود دارد، توضیح داد که در سالهای نخست کارش، برخلاف روال معمول، از عکاس خود نمیخواست از او عکس بگیرد. او گفته است که معمولا پس از کنسرت، طرفداران میخواهند با هنرمند عکس بگیرند، اما خودش این روند را برعکس کرده بود.
او در این باره گفت که هنگام اجرا از عکاسش میخواست به جای خودش، تماشاگرانی را ثبت کند که برای شنیدن صدایش آمده بودند. به گفته او، دلیل این کار یک سئوال ساده اما مهم بود: «تماشاگران چطور به من نگاه میکنند؟»
این خواننده توضیح داد که در هیجان اجرای زنده، گاهی نمیتواند احساسات واقعی مخاطبان را به طور کامل ببیند. به همین دلیل، برای آن که شادی در چشمهای آنها، همراهیشان با ترانهها و پیوند عاطفی شکلگرفته در سالن را بهتر درک کند، به این روش روی آورده بود. نکته جالبتر این که او این عکسها را فقط در فضای دیجیتال نگه نمیداشت، بلکه آنها را چاپ میکرد و به شکل آلبوم درمیآورد.
مورات دالکیلیچ گفته است سالها پس از هر کنسرت این آلبومها را مرور میکرد و با دقت به چهره مخاطبانش نگاه میانداخت تا بفهمد چه حسی میان او و شنوندگانش شکل گرفته است. این روایت احساسی و متفاوت از رابطه یک هنرمند با تماشاگرانش، در فضای مجازی نیز بازتاب زیادی داشته و تحسین کاربران را برانگیخته است.
او در بخش دیگری از صحبتهایش به مشکلات اقتصادی برگزاری کنسرت در ترکیه اشاره کرد و گفت با وجود آن که حدود ۲۶ تا ۲۷ سال در صنعت سرگرمی و زندگی شبانه فعالیت داشته، امروز شرایط به شکلی پیش رفته که برگزاری کنسرت در ترکیه تقریبا به یک ایده دور از دسترس تبدیل شده است.
دالکیلیچ با اشاره به اجراهای یک سال اخیر خود گفت: «اگر در یک سال گذشته ۳۰ کنسرت روی صحنه بردهام، برای اولین بار از جیبم پول خرج کردم. به جای این که از این کنسرتها درآمد داشته باشم، خودم هزینه پرداخت کردم. مسئله فقط این نیست که من پول دربیاورم. میخواهم اعضای گروهم بتوانند اجاره خانه و قبضهایشان را پرداخت کنند. برای همین مجبورم به این سیستم خدمت کنم. برگزاری کنسرت در ترکیه دیگر تقریبا به یک ایده خیالی تبدیل شده است.»
او همچنین تاکید کرد که افزایش چندبرابری هزینههای حملونقل، اقامت، تجهیزات فنی و دستمزد نیروهای اجرایی، اقتصاد صحنه را با بحران روبهرو کرده است. به گفته این هنرمند، از اعضای ارکستر گرفته تا نورپردازان و دیگر عوامل فنی، افراد زیادی از این چرخه امرار معاش میکنند و به همین دلیل باید از هنر و زحمتکشان موسیقی حمایت بیشتری شود.





