بازگشت «بری کیوگن» به کن؛ روایت صمیمی از فیلم «Butterfly Jam» و تجربه تازهاش در نقش پدر
«بری کیوگن» بازیگر مطرح سینما، امسال با فیلم تازه «Butterfly Jam» به کارگردانی «کانتمیر بالاگوف» به جشنواره کن بازگشته است؛ اثری خانوادگی که در بستر یک جامعه چرکسی در سواحل شرقی آمریکا میگذرد و نخستین تجربه کارگردان شهیر روس در فیلم انگلیسیزبان به شمار میآید. این فیلم همچنین اولین حضور رسمی کمپانی تهیهکنندگی کیوگن، «ولفکاب پروداکشنز» (Wolfcub Productions)، در یک اثر بلند است و در شب افتتاحیه بخش «پانزده کارگردان» اکران خواهد شد.
او در روزی استراحت از پروژه عظیم چهارقسمتی «The Beatles – A Four-Film Cinematic Event» به کارگردانی «سم مندس»، در حالی که نقش «رینگو استار» را بازی میکند، درباره تجربه حضورش در فیلم «Butterfly Jam» صحبت کرد.
خبرنگار: درباره داستان «Butterfly Jam» چه میتوانی بگویی؟
کیوگن میگوید: «فیلم درباره یک خانواده چرکسی است. پدر خانواده که من نقشش را بازی میکنم، یک آشپز است و پسرش کشتیگیر. داستان در یک جامعه کوچک و بههمپیوسته چرکسی روایت میشود و محوریت آن بیشتر رابطه پدر و پسر است.»
او با خنده اضافه میکند که پذیرفتن نقش پدر برایش تجربه تازهای بوده: «دیوانهکننده است… حالا من پدر داستان هستم!»
خبرنگار: میتوانی کمی بیشتر درباره فضای فیلم توضیح دهی؟
کیوگن با اشاره به علاقهاش به فیلمهای «کانتمیر بالاگوف» میگوید: «وقتی «Beanpole» را دیدم عاشق کارش شدم. مدتها بود میخواستم با او همکاری کنم. همیشه سعی میکنم بین فیلمهای تجاری و مستقل تعادل برقرار کنم و این پروژه در بهترین زمان ممکن سراغم آمد. یک فیلم کاملاً اروپایی است که در «نیوجرسی» روایت میشود.»
فیلمبرداری این پروژه توسط «جومو فرِی» انجام شده؛ فیلمبرداری که کیوگن او را «نبوغآمیز» توصیف میکند. بخشهای زیادی از داستان در آشپزخانه میگذرد و با وجود اینکه کیوگن آشپزی بلد نیست، مجبور بوده مهارتهای یک آشپز را بازی کند. او میگوید: «این یکی از آن نقشهایی بود که باید از صفر درباره فرهنگ چرکسی یاد میگرفتم. حتی یک مربی گویش چرکسی داشتیم.»
همبازی او در فیلم، «رایلی کیو» است که نقش خواهرش را بازی میکند. کیوگن او را بازیگری «با انرژی خام و غیرقابل پیشبینی» میداند. همچنین «طلحه آکدوگان»، بازیگر نوجوانی که نقش پسرش «پیتِه» را بازی میکند، به گفته او «درخشان» و فراتر از انتظار ظاهر شده است.
یکی از تصاویر منتشرشده از فیلم، کیوگن و کیو را در حال رقص در آشپزخانه نشان میدهد؛ درباره این صحنه میگوید: «داشتیم با یک آهنگ چرکسی میرقصیدیم. یادگیری رقص و فرهنگشان واقعاً تجربه جالبی بود. همه چیز طبیعی و آزاد بود، مثل رقصهای محلی ایرلندی.»
او همچنین از حضور کمپانی خودش در این پروژه ابراز خوشحالی میکند: «یک تم حیوانی در پروژههایم دارم: «The Killing of a Sacred Deer»، «Bird»، «Butterfly Jam» و حالا «Wolfcub». اینکه اولین فیلممان افتتاحیه بخش کارگردانان شد، برای ما یک لحظه افتخارآمیز بود.»
هرچند داستان فیلم در «نیوجرسی» میگذرد، اما بخش عمده فیلم در «دانکرک» و «لیل» فرانسه جلوی دوربین رفته است. کیوگن از تجربه بازگشت به ساحل دانکرک میگوید: «قدم زدن در همان ساحلی که برای فیلم «دانکرک» از کریستوفر نولان فیلمبرداری کردیم، حس درمانی و آرامشبخشی داشت. فیلمهای مستقل همیشه به من حس جامعه و خلاقیت خالص میدهند.»
او در ادامه درباره تفاوت فیلمهای مستقل و تجاری توضیح میدهد: «در پروژههای بزرگ، افراد و تجهیزات زیادی حضور دارند و گاهی برای من که آدم خجالی هستم، موجب واهمه میشود. اما خوششانس بودهام که همیشه گروهها کمکم کردهاند تا راحت اجرا کنم.»
کیوگن درباره کار روی پروژه جدید «سم مندس» هم فقط به چند جمله کوتاه بسنده میکند: «نمیتوانم زیاد دربارهاش بگویم، ولی کار فوقالعاده پیش میرود. با اینکه پروژهای عظیم است، روح یک فیلم مستقل را دارد و این باعث میشود بتوانم عمیق و آسیبپذیر در نقش «رینگو استار» فرو بروم.»
او از همکاری با «سم مندس» و فیلمبردار بزرگ «گریگ فریزر» به عنوان یک تجربه آموزشی بسیار ارزشمند یاد میکند و میگوید که همین همکاریها او را به فکر ساخت اولین فیلم بلندش انداخته است. کیوگن سال ۲۰۲۰ یک فیلم کوتاه با نام «Animal» را کارگردانی کرده بود: «آن فیلم را با بازیگرانی غیرحرفهای و روی نگاتیو ۱۶ میلیمتری ساختم. دوست دارم یک روز یک فیلم بلند هم بسازم.»
این گفتوگو تصویری انسانی و صمیمیتر از کیوگن ارائه میدهد؛ بازیگری که میان پروژههای بزرگ و مستقل در حرکت است اما همچنان از مسیر یادگیری و تجربههای تازه لذت میبرد.
