تام مورلو در برلیناله: «همزمان با ساخت مستند میشود با فاشیسم هم جنگید»
در حالی که ستارههایی مانند میشل یئو و نیل پاتریک هریس در هفتادوششمین دوره جشنواره بینالمللی فیلم برلین (Berlin International Film Festival) از اظهارنظرهای سیاسی صریح پرهیز کردهاند، تام مورلو، نوازنده، خواننده و آهنگساز سرشناس گروههای ریج اگینست د ماشین (Rage Against the Machine) و آدیواسلیو (Audioslave)، چنین تمایلی نداشت و بیپرده از مواضع سیاسی خود سخن گفت.
مستند «The Ballad of Judas Priest» به کارگردانی مشترک تام مورلو و سم دان، روز یکشنبه نخستین نمایش جهانی خود را در جشنواره فیلم برلین (برلیناله) برگزار کرد. این مستند به ظهور گروه هویمتال بریتانیایی جوداس پریست از اواخر دهه ۱۹۶۰ در شهر بیرمنگام انگلستان، تصمیم راب هالفورد خواننده گروه برای آشکار کردن هویت هم جنس گرایانهاش، و همچنین دادگاهی در ایالت نوادا در سال ۱۹۹۰ میپردازد؛ دادگاهی که در آن گروه به اتهام ارسال پیامهای پنهان شیطانی از طریق آهنگهایشان که ظاهراً دو نوجوان را به خودکشی ترغیب کرده بود، تحت پیگرد قرار گرفت. قاضی پرونده در نهایت این شکایت را رد کرد.
در نشست خبری فیلم، زمانی که خبرنگاری از یک رادیوی اسپانیایی درباره محتوای سیاسی در سینما پرسید، مورلو اعلام کرد: «چه دوران شگفتانگیزی برای زنده بودن؛ جایی که هم میتوانی درباره یکی از گروههای موسیقی محبوبت مستند بسازی و هم همزمان با فاشیسم بجنگی.» او درباره گروه جوداس پریست افزود: «وجود این گروه بهخودیخود بسیار سیاسی است.»
مورلو همچنین درباره تنوع مخاطبان گروه گفت: «در طول دهه گذشته، وقتی کنسرتهای جوداس پریست را در لسآنجلس دیدهام، بیش از ۵۰ درصد تماشاگران لاتینو بودهاند. زوجهای زیاد هستند؛ چیزی که هیچ ربطی به تصویر کلیشهای طرفداران متال ندارد. البته مردهای مسنتری مثل خودم هم هستند که با کاپشنهای چرمی با افتخار بچههایشان را به کنسرت میآورند. اما آن جامعه، آن اتحاد و هارمونی که در یک کنسرت جوداس پریست وجود دارد، به نوعی الگویی است برای اینکه همه ما بتوانیم بهتر عمل کنیم.»
راب هالفورد، خواننده افسانهای گروه، نیز در نشست خبری حضور داشت و درباره حضور سیاست در موسیقیاش گفت: «برای من بهعنوان یک ترانهسرا غیرممکن بوده که چیزهایی را در دنیا نبینم که روی من تأثیر میگذارند و عصبانیام میکنند. همیشه با خودم فکر کردهام آیا راهی هست که اینها را در یک آهنگ بگنجانم؟ و این کار را همیشه انجام دادهام. باید خودم را کنترل کنم چون هرچه بزرگتر شدهام، از دنیا عصبانیتر شدهام.»
هالفورد با اشاره آشکار به جامعه دگرباشان ادامه داد: «عصبانیت من از بیعدالتی بیشتر شده، بهخصوص برای مردم خودم که هنوز رنج میکشند و حقوق انسانیشان رعایت نمیشود. من درباره آلمان صحبت نمیکنم؛ درباره عربستان، … و جاهای دیگری در دنیا حرف میزنم که افرادی مثل من به شکل وحشتناکی مورد سوءاستفاده قرار میگیرند.»
در این مستند، چهرههای برجستهای از دنیای موسیقی حضور دارند؛ از جمله زندهیاد آزی آزبورن، اعضای گروه متالیکا (Metallica)، گروه ران-دیامسی (Run-DMC) و بیلی کورگان همبنیانگذار گروه اسمشینگ پامپکینز (Smashing Pumpkins). جک بلک، بازیگر و موسیقیدان هالیوودی نیز در این مستند حضور دارد.
مورلو درباره جک بلک گفت: «جک بلک که هر هفته با هم بازی «Dungeons & Dragons» انجام میدهیم، در فیلم فوقالعاده ظاهر شده. او صحنهها را میدزدد؛ تعجبی هم ندارد!»
مورلو درباره اهداف ساخت این فیلم توضیح داد: «دو هدف در ساخت این فیلم داشتیم. اول اینکه برای طرفداران جوداس پریست فیلمی بسازیم که تمام انتظاراتشان را برآورده کند. هدف دوم این بود که حتی اگر کسی یک نُت هم از موسیقی جوداس پریست نشنیده باشد، داستانهای انسانی این فیلم آنقدر جذاب باشند که فرقی نکند طرفدار هویمتال هستید یا نه. داستان این انسانها و ۵۰ سال حضورشان در کنار هم و تأثیری که بر فرهنگ گذاشتهاند، بهخودیخود داستانی بزرگ است؛ حتی اگر آنها یکی از بزرگترین گروههای هویمتال تمام دوران نبوده باشند.»
در بروشور رسمی جشنواره فیلم برلین درباره این مستند آمده است: «این فیلم نشان میدهد چگونه جوداس پریست صدا و ظاهر متال را تعریف کرد و آن را فراگیرتر ساخت. جنسیت، سانسور، اجتماع؛ «The Ballad of Judas Priest» مستقیماً با لحظه کنونی ما سخن میگوید.»
