جاناتان پرایس درباره نقش دیوید در «Slow Horses» و مسئولیت بزرگ بازی شخصیتهای مبتلا به زوال عقل میگوید
جاناتان پرایس، بازیگر برجسته و نامزد اسکار، در فصل پنجم سریال «Slow Horses» بار دیگر در نقش «دیوید کارترایت» ظاهر میشود؛ مأمور سابق اطلاعات و پدربزرگ «ریور» (با بازی جک لودن) که اکنون پس از اتفاقات فصل چهارم در یک خانه سالمندان زندگی میکند. حضور او کوتاه اما تأثیرگذار است و حتی در جریان گفتوگویی درباره «زنبورها» الهامبخش ریور برای جلوگیری از یک حمله تروریستی میشود.
پرایس میگوید بازگشت به این نقش برایش افتخار بزرگی بوده است:
«این یکی از بهترین کارهایی است که در آن حضور داشتم؛ فیلمنامه عالی، گروه بازیگری فوقالعاده و کارگردانانی که داستانگویی را به خوبی میفهمند. هر فصل، ادای احترام زیبایی به میک هرون، نویسنده کتابهای اصلی است.»
پرایس تجربه نخستین بازی چنین نقشی را به تئاتر «The Height of the Storm» در لندن و نیویورک نسبت میدهد. او در آن نمایش، مردی مبتلا به زوال عقل را بازی کرد و بازخوردها تکاندهنده بودند:
- تماشاگرانی که پس از اجرا نزد او آمدند، احساس کردند دیگر تنها نیستند.
- برخی گفتند این اولین بار از زمان مرگ پدر یا پدربزرگشان بوده که توانستهاند گریه کنند.
پرایس میگوید:
«احساس مسئولیت بزرگی دارم که این تصویر درست ارائه شود و نسبت به آن بیاحترامی یا شوخی بیجا نشود.»
از زمان آن اجرا، او سفیر انجمن آلزایمر شده و برای این سازمان در رویدادها و دیدار با سیاستمداران فعال است.
پرایس تأکید میکند که به دلیل داشتن دوستان و اعضای خانواده مبتلا، نیازی به «بازآفرینی خیالی» علائم نداشت، زیرا همهچیز در تن و بافت فیلمنامه وجود داشت:
«در نهایت، این اطرافیان هستند که داستان فرد مبتلا را بیان میکنند؛ خانوادهای که توضیح میدهند، عذرخواهی میکنند و شرایط را برای دیگران قابلدرک میسازند.»
او اعتقاد دارد نمایش این واقعیت در سریالها، فیلمها و مستندها باعث میشود مردم بیماری را بهتر درک کنند و دریابند که بر تعداد مبتلایان هر سال افزوده میشود.
در فصل پنجم، وقتی ریور برای دیدن پدربزرگش به خانه سالمندان میرود، دیوید ناگهان با جمله «نیش در دم» خاطرهای از عملیات اطلاعاتی گذشته را به یاد میآورد؛ اشارهای که باعث میشود ریور بفهمد هنوز یکی از اعضای سلول تروریستی آزاد است و برای جلوگیری از حمله اقدام کند.
پرایس میگوید در این فصل، دیوید نسبت به آغاز حضورش در فصل چهارم، شادابتر است و با دیگران ارتباط بیشتری دارد:
«همانطور که در واقعیت دیدهام، برخی سالمندان با ورود به محیط جمعی جان تازهای پیدا میکنند.»
او حتی یک لحظه طنز را به صحنه اضافه کرده بود که در نسخه نهایی حذف شد: دیوید از میز کناری درباره غذای ناهار سئوال میکند، پاسخ را میشنود و به ریور با چهرهای متعجب نگاه میکند، گویی بقیه یککم «عجیب» هستند.
پرایس در فیلم «Thursday Murder Club» نیز نقش مردی مبتلا به زوال عقل را بازی کرده و ابتدا مردد بوده که دوباره چنین نقشی قبول کند، چون ممکن بود فکر کنند خودش این بیماری را دارد. او میگوید این نقشها میتوانند حتی جنبهای سبکتر هم داشته باشند و نشان دهند که حافظه حرکتی و حسهای آموختهشده، مانند شطرنج یا آواز خواندن، همچنان باقی میمانند.
پرایس باور دارد که آثار سرگرمی و هنری، در کنار روایت داستان، میتوانند نقش آگاهیبخشی اجتماعی مهمی داشته باشند:
«در این کار، مردم میتوانند شادی و آرامش پیدا کنند. دیدن رابطه ریور و پدربزرگش در Slow Horses نمونهای از عشق و نگرانی خانوادگی در کنار چالشهای زوال عقل است.»
فصل پنجم سریال «Slow Horses» از طریق اپل تیوی پلاس (Apple TV+) در دسترس است.
