جشنواره فیلم کن ۲۰۲۵: پایداری در برابر چالشها و کمبود شگفتیهای بزرگ
جشنواره فیلم کن ۲۰۲۵ بار دیگر نشان داد که در برابر مشکلات مقاوم است، اما کمبود شگفتیهای بزرگ، برخی منتقدان و مخاطبان را ناامید کرد.
این رویداد سینمایی به یاد آورد که چگونه در سال ۱۹۸۵ کلینت ایستوود با فیلم «جوسی ولز یاغی» با استقبال سردی مواجه شد، اما بعدها به یکی از ارکان جشنواره تبدیل شد و حتی رئیس هیئت داوران شد.
امسال، تام کروز با هشتمین قسمت سری «ماموریت غیرممکن» شور و هیجان لازم را به جشنواره آورد؛ فیلمی که بدون تبلیغات گسترده اما با کیفیت، توجهها را به خود جلب کرد. وس اندرسون نیز با «طرح فنیقی» به جمع فیلمسازان محبوب بازگشت و با استقبال گستردهای همراه شد، بهویژه که بنیسیو دل تورو از همکاری با او ابراز رضایت کرد.
در میان نکات برجسته جشنواره، نخستین آثار کارگردانی کریستن استوارت و اسکارلت جوهانسون مورد تحسین قرار گرفتند. همچنین فیلمی با بازی جنیفر لارنس به نام «بمیر عشق من» که توسط لین رمزی کارگردانی شده است، بیشترین رقابت را در بازار فیلم به دنبال داشت.
در عین حال، فیلم مستندی درباره مدرسه بازیگری شیا لباف با واکنشهای منفی و ترک سالن توسط برخی مخاطبان روبرو شد.
از نکات قابل توجه جشنواره، فقدان آثار کلاسیک فرانسوی مانند «مرد و زن» از کلود لالوچ یا «چترهای شربورگ» از ژاک دمی بود که برخی احساس کردند جشنواره آنطور که باید فرانسوی نیست. همچنین غیبت نسل فیلمسازان بزرگ همچون فرانسیس فورد کاپولا، ریدلی اسکات، مایکل مان و مارتین اسکورسیزی بهعنوان نشانهای از مشکلات اقتصادی صنعت فیلمسازی به چشم میآمد.
شاید حضور دوباره کلینت ایستوود ۹۴ ساله میتوانست دل علاقهمندان سختگیر را آرام کند که نگران شرایط رو به وخامت سینما هستند.
