«حسن هادی» با فیلم «The President’s Cake» از تجربه شخصی کودکیاش گفت؛ داستانی پر از درد، امید و هویت عراقی
فیلم «The President’s Cake» ساخته «حسن هادی» (Hasan Hadi)، کارگردان عراقی، نخستین بار در بخش «کارگردانان دو هفته» (Directors’ Fortnight) جشنواره کن در ماه مه اکران شد و از همان زمان، طرفداران زیادی پیدا کرده است. این اثر توانست دوربین طلایی (Caméra d’Or) بهترین فیلم اول را در میان آثار انتخاب رسمی و جنبی جشنواره، بههمراه جایزه تماشاگران بخش کارگردانان دو هفته به دست آورد، و کمی بعد توسط کمپانی سونی پیکچرز کلاسیکس (Sony Pictures Classics) خریداری شد.
داستان این فیلم در روزهای پایانی حکومت «صدام حسین» و اوج تحریمهایی که بهدنبال حمله عراق به کویت اعمال شده بود، جریان دارد. فیلم با الهام از تجربه شخصی کودکی هادی ساخته شده است.
فیلم روایت «لامیا» (Banin Ahmad Nayef)، دختر ۹ ساله فقیر، است که برای پخت کیک تولد رئیسجمهور انتخاب میشود؛ ماموریتی تقریباً غیرممکن زیر فشار تحریمها، که عدم موفقیت میتواند به زندان یا مرگ خانوادهاش منجر شود.
هادی میگوید این داستان از سرنوشت یکی از همکلاسیهای دوران کودکیاش الهام گرفته که واقعا چنین ماموریتی داشته و پس از شکست، از مدرسه اخراج و به ارتش کودکان صدام فرستاده شده است.
«سرنوشتش کاملاً عوض شد و این موضوع تا بزرگسالی همواره ذهن من را آزار میداد.»
هادی که فارغالتحصیل رشته فیلم از مدرسه هنرهای تیش دانشگاه نیویورک (NYU Tisch School of the Arts) است، این فیلم را با حمایت «Sundance Lab» توسعه داد. با وجود پیشنهادهایی برای ساخت فیلم خارج از عراق به دلیل خشونتهای پراکنده، او تصمیم گرفت فیلم را در خود کشورش بسازد.
«حاضر بودم برای این کار ریسک کنم… داستانها هویت دارند، ریشه دارند، DNA دارند. این داستان ریشهاش در مردابهای جنوب عراق و بغداد بود. همچنین میخواستم این نگاه قالب درباره عراق را بشکنم، چون در ذهن خیلیها به شکلی خاص دیده میشود.»
