حمایت آرون سورکین از جرمی استرانگ

آرون سورکین با انتشار نامه ای سرگشاده از نیویورکر به دلیل ارائه تصویری نادرست از جرمی استرانگ انتقاد کرد. استرانگ ستاره سریال وراثت (Succession) ، این روزها با نقدهای مثبتی زیادی همراه بود …

سورکین که در دو فیلم بازی مالی (Molly’s Game) و دادگاه شیکاگو ۷ (Trial of the Chicago 7) سابقه همکاری با استرانگ را دارد نوشت :

پس از خواندن مصاحبه مایکل شولمن با جرمی استرانگ ، مصاحبه‌ای که من در آن مشارکت کردم ، تمایل داشتم که اعتراضم را نشان دهم. فکر می‌کنم به آقای شولمن در خلق آنچه که به باور من ارائه تصویری نادرست از جرمی است و از ما می‌خواهد چشمان خود را به روی پیشرفت بازیگری او ببندیم کمک کرده‌ام.

این نامه را جسیکا چستین در صفحه توییترش منتشر کرده و توضیح داده است که سورکین به علت عدم حضور در شبکه‌های اجتماعی از او درخواست کرده این نامه را ارسال کند.

سورکین در ادامه افزود :

از او پنج سؤال در مورد استرانگ پرسیده شده و پنج جواب ارائه داده.

اما اضافه می‌کند که :

تنها از یک و نیم پاسخ استفاده شده، اتفاقی که البته عادی است، اما آن نقل‌ قول‌ ها در مورد گاز اشک‌آور و سر و صدا بودند.

در بخشی از مقاله نیویورکر آمده:

در حین فیلمبرداری صحنه‌ های اعتراضات خیابانی سال ۱۹۶۸ [در فیلم دادگاه شیکاگو ۷]، استرانگ از یکی از بدلکاران می‌خواهد به او حمله کند؛ او علاوه بر این درخواست می‌ کند که او را هدف گاز اشک‌آور قرار دهند. سورکین به من می‌گوید: دوست ندارم به جرمی نه بگویم. اما دویست نفر دیگر در آن صحنه وجود داشتند و هفتاد تن از عوامل پشت صحنه، بنابراین با پاشیدن گاز سمی روی آنها مخالفت کردم.

نیویورکر در مورد صحنه‌های دادگاه فیلم دادگاه شیکاگو ۷ جایی که شخصیت جری روبین با بازی استرانگ با مقامات و گاهی قاضی با بازی فرانگ لنگلا روبرو می‌ شود نوشت :‌

استرانگ با صدای بلند و مسخره از روی یادداشت‌ های لنگلا می‌خواند، و دستگاه مجهز به کنترل از راه دوری که صدای باد معده درمی‌آورد را زیر صندلی قاضی تعبیه کرده بود.

سورکین اضافه می کند:

هر از گاهی، می‌گفتم: عالی بود. بیایید دوباره انجامش دهیم، اما این بار، جرمی، شاید بهتر باشد در حین مونولوگ فرانک لنگلا صدای کازو درنیاوری.

سورکین در نامه اخیرش می‌گوید نیویورکر بر روی این قسمت از پاسخ‌ هایش تمرکز کرده و بخش‌ های دیگرش را منتشر نکرده است. در بخشی از پاسخ منتشر نشده سورکین آمده است:

جرمی خل نیست. او اجازه نمی‌ دهد در حین فیلمبرداری او را با نام کوچک صدا بزنند.

سخنگوی نیویورکر در واکنش به نامه سورکین گفت :

این تصویری ظریف و چند وجهی از یک بازیگر فوق‌العاده متعهد است. با واکنش‌ های گوناگون مردم مواجه شده، از جمله اینکه بسیاری می‌گویند پس از خواندن مقاله حتی بیش از پیش تحت تأثیر هنر جرمی استرانگ قرار گرفتند.

پیش از سورکین، جسیکا چستین نیز در تاریخ ۷ دسامبر در صفحه توییترش از استرانگ حمایت کرده و نوشت:

به مدت ۲۰ سال است که جرمی استرانگ را می‌شناسم و با او در دو فیلم همکاری کردم. او یک شخصیت دوست‌داشتنی است. در مورد کارش بسیار مشتاق و با انگیزه است. مقاله‌ای که در مورد او منتشر شد کاملاً یکطرفه بود. هرچه می‌خوانید را باور نکنید ملت. نیش و کنایه خریدار دارد اما شاید وقت آن رسیده که از آن عبور کنیم.

یک روز بعد، برایان کاکس ستاره وراثت با ابراز نگرانی در مورد وسواسی شدن استرانگ نسبت به نقش همبازی‌ اش در سریال باعث بحث‌ های بیشتری پیرامون مقاله نیویورکر شد.

به نقل۳۰نما،کاکس در مصاحبه با سث مایرز گفت:

موضوع رویکرد جرمی این است که از لحاظ خروجی جواب می‌ دهد. مشکل من ، البته مشکل نیست، من مشکلی با جرمی ندارم چون انسان خوشایندی است… پدر فوق‌العاده‌ای است. منحصر به‌ فرد است. اما نسبت به کارش وسواس پیدا می‌کند. و من نگران تأثیرش بر روی او هستم، چون اگر نتوانید خودتان را [از نقش] جدا کنید ، چون هر روز با این مسائل درگیر هستید. نمی‌ توانید با آن کنار بیایید و عاقبت از پا می‌ افتید.