خداحافظ آقاجون! – بانی فیلم

[ad_1]
یکی از پدرهای سینما رفت…
بانیفیلم – مسعود داودی:
وقتی به زندگی خیلی از آدمهای اطرافمان نگاه میکنیم، زندگی عادی، معمولی، بیثمر و بدون کمترین تاثیری بر جامعه و حتی بر اطرافیانشان را شاهدیم؛ میتوانیم خیلی از این آدمها را در پیرامون خود ببینیم که روزمرگی همه زندگیشان را گرفته و از بامداد تا شامگاه، بدون هیچ تفاوتی میگذرد و امروزشان با دیروزها و فرداهایشان فرقی ندارد!
غمناک است که بگوییم تمامی فراز و فرودها و خمودگی و عادی بودن تمام لحظهای زندگی این افراد را بدون کم و کاست میشود در یک صفحه نوشت!
در کنار این اکثریت غالب جامعه، عدهای هم هستند که ثمرات زیستنشان، طیف بیشماری از آدمها را زیر چتر تاثیر میگیرد و بودنشان بهانه خوبی برای زندگی و زنده ماندن میشود.
تفاوت نمیکند شغل و پیشه این اقلیت کمشمار چه باشد؛ میتوانند در جامه پزشک حاذقی حضور داشته باشند که جان بیماران را شفا میدهند؛ یا اندیشمند و پژوهشگری باشند که راهنمای نجات انسانها از وادیهای پرخطر میشوند؛ یا حتی مسئولی و مدیری که خدمت به مردم و رفع گرفتاریهای هموطنانش بهانه زندگیشان است و به جز خدمت خلق به چیز دیگری نمیاندیشند!
در میان این جمع از انسانهای والا و به مفهوم کامل انسان، گروه دیگری هم هستند که عمر و وجودشان، برکت زندگی معنوی خیلی از آدمهاست؛ هنرمندان!
شاید خیلی مواقع پیش آمده باشد که اهمیت وجود یک شخص را در فقدان و نبودش بیشتر درک کرده باشیم؛ امروز و با کوچ محمدعلی کشاورز، فهمیدیم که چقدر وجود هنرمندانه این ستونهای بیادعای عمارت فرهنگ و هنر مملکتمان، در زندگانی ما چه تاثیر و نقش مهمی داشته است.
زندهیاد کشاورز اگرچه سالها بود که از صحنههای تئاتر و سینما و تلویزیون دور بود اما کمترین میزان فاصلهای میان این هنرمند و نگاه مردم نسبت به او وجود نیفتاده بود؛ کمتر هنرمندی هست که به چنین درجهای از فرهیختگی برسد و چنین تاثیراتی را در باورهای مردم داشته باشد.
کشاورز انبوهی از نقشهای بدیع و غیرتکراری در کارنامهاش دارد؛ او مانند دیگر همدورههای هنرمندش، عزتاله انتظامی، علی نصیریان و جمشید مشایخی، تلاش ویژهای برای دورماندن از ورطه تکرار به کار بست تا شمایل ماندگارش در خاطرها «حک» شود.
محمدعلی کشاورز حضورش در هر فیلم، تئاتر و سریال تلویزیونی، وقار و اعتباری کامل به آن اثر میداد. حضور او در نقشهای به یادماندنی فیلمهای علی حاتمی و نقش موفقش در سریال «هزاردستان» و «پدرسالار» نشان از توانایی این هنرمند در به عهده گرفتن طیف وسیع و متنوعی از کاراکترها میداد.
کشاورز همچنان گرمابخش نامهایی پرحرمتی در سینما و تلویزیون بود، نامهای محترمی مانند «آقاجون» که شخصیتپردازی هنرمندانه او در خاطر تماشاگران به یادگار گذاشت.
احترام و جایگاه هنری بازیهای درخشان او نه زودگذر است و نه فراموش شدنی؛ اگرچه یکی دیگر از پدرهای سینما رویی در نقاب خاک کشید اما محمدعلی کشاورز مانند هنرمندان بزرگ این مرزوبوم همیشه بر تارک افتخارات این سرزمین خواهد درخشید…
طراحی عکسهای این مطلب، حاصل تلاش دوست هنرمندمان رامین اسدی است.






