خط قرمز کوئنتین تارانتینو در فیلمسازی

کوئنتین تارانتینو خط قرمز خود پیرامون بحث نمایش خشونت در فیلمسازی، کشتن حیوانات تلقی کرد و تاکید نمود هرگز حاضر نیست در فیلم‌های خود حیوانی را قربانی کند.

کوئنتین تارانتینو در این مورد گفت:

به شدت با کشتن حیوانات در فیلم‌ها مشکل دارم. این خط قرمزی‌ست که از آن عبو نخواهم کرد. حتی حشرات. به جز تماشای یک مستند عجیب، حاضر نیستم برای دیدن مرگ واقعی پول بدهم. یکی از علل موثر بودن سنما، عنصر خیال‌انگیز بودن آن است. به همین دلیل می‌توانم صحنه‌های خشن را تحمل کنم، چون داریم سرگرم می‌شویم. [اما] یک حیوان، سگ، لاما، مگس،  موش، هیچ اهمیتی به فیلم شما نمی‌دهد. حاضرم میلیونها موش را به کشتن بدهم، اما نمی‌خواهم حتی یکی از آنها را برای فیلمی بکشم یا ببینم که در یک فیلم کشته می‌شوند، چون برای دیدن مرگ واقعی پول نمی‌دهم.

اما تارانتینو خشونت برای اصلاح تاریخ را جایز می‌داند. برای مثال پیرامون حرامزاده‌های لعنتی گفت:

نشستم و با خودم گفتم: حالا چه کنم؟ ناگهان، این فکر به ذهنم خطور کرد؛ آن مرد لعنتی را بکش. صبر کن ببینم، ممکن است؟ بله، داستان خودم است. اما در مورد روزی روزگاری در هالیوود، آن را نوشتم تا شارون تیت را نجات دهم و آن حرمزاده‌ها را بکشم.