درگذشت فیلیدا لاو، بازیگر بریتانیایی، و بیل راسموسن، همبنیانگذار ESPN
فیلیدا لاو، مادر اما و سوفی تامپسون و چهره باسابقه تئاتر و تلویزیون بریتانیا، در ۹۴ سالگی درگذشت؛ بیل راسموسن، ایدهپرداز شبکه تمامورزشی ESPN، نیز در ۹۳ سالگی از دنیا رفت.
دو چهره تأثیرگذار از دو جهان متفاوت، هنرهای نمایشی و رسانههای ورزشی، از دنیا رفتند. فیلیدا لاو، بازیگر اسکاتلندی تئاتر، سینما و تلویزیون و مادر اما تامپسون و سوفی تامپسون، در ۹۴ سالگی در خانهاش درگذشت. بیل راسموسن، گزارشگر ورزشی پیشین و از بنیانگذاران شبکه ESPN که رؤیای پخش شبانهروزی ورزش را به واقعیت تبدیل کرد، نیز در ۹۳ سالگی چشم از جهان بست.
مدیر برنامههای فیلیدا لاو، جکی لگو، اعلام کرد که این بازیگر «در نهایت آرامش، در خانه و در کنار همه اعضای خانوادهاش» از دنیا رفته است. لاو که در ۸ مه ۱۹۳۲ در گلاسگو به دنیا آمده بود، ابتدا با هدف طراحی صحنه وارد مدرسه تئاتر بریستول اولد ویک شد، اما خیلی زود مسیر بازیگری را انتخاب کرد؛ تصمیمی که بیش از شش دهه حضور پیوسته روی صحنه و مقابل دوربین را برایش رقم زد.
او در تولیدات بریستول اولد ویک روی صحنه رفت و پس از ازدواج با اریک تامپسون، بازیگر بریتانیایی، در سال ۱۹۵۷، فعالیت تلویزیونیاش را با آثاری چون «ITV Play of the Week»، «Dr. Finlay’s Casebook» و «Dixon of Dock Green» گسترش داد. در تئاتر نیز در اجرای اصلی نمایش «A Day in the Death of Joe Egg» در وستاند حضور داشت و در سال ۱۹۷۱ کنار الک گینس در «A Voyage Round My Father» بازی کرد.
لاو در سالهای بعد در نمایشهایی از آلن بنت، سامرست موآم و جی. بی. پریستلی ظاهر شد و در نسخه موزیکال «La Cage Aux Folles» نیز نقش ژاکلین را بر عهده گرفت. او در سینما و تلویزیون هم کارنامهای متنوع ساخت؛ از «The Time Machine»، «Miss Potter» و «Albert Nobbs» تا «A Little Chaos» و سریال «Kingdom».
بخش مهمی از خاطره جمعی مخاطبان از فیلیدا لاو، به همکاریهای خانوادگیاش بازمیگردد. او همراه دخترش اما تامپسون در فیلمهای «Peter’s Friends»، «Much Ado About Nothing» و «Junior» بازی کرد و در «The Winter Guest» به کارگردانی آلن ریکمن، نقش مادر و دختر را کنار اما تامپسون ایفا کردند. لاو همچنین در اقتباس سینمایی «Emma» از رمان جین آستن، همراه سوفی تامپسون ظاهر شد و این دو بعدها در مجموعههایی چون «Poirot»، «Midsomer Murders»، «Timeshift» و «Doc Martin» نیز همکاری داشتند.
همسر او، اریک تامپسون، در سال ۱۹۸۲ و در ۵۳ سالگی بر اثر حمله قلبی درگذشت. اما تامپسون سالها بعد گفته بود مرگ پدر، او، مادرش و خواهرش را به هم نزدیکتر کرد؛ سه زنی که همواره برای استقلال مالی و ادامه مسیر حرفهای خود کار کردهاند. فیلیدا لاو در سال ۲۰۱۴ به پاس خدماتش به هنرهای نمایشی و فعالیتهای خیریه، نشان امپراتوری بریتانیا (OBE) را از ملکه الیزابت دوم دریافت کرد. از او دو دخترش، اما و سوفی، و نوههایش گایا، تیندیبوا، ارنی و والتر به یادگار ماندهاند.
در خبری دیگر، بیل راسموسن، یکی از سه همبنیانگذار ESPN، روز سهشنبه در خانهاش در لند او لیکس فلوریدا درگذشت. علت مرگ او عوارض بیماری پارکینسون اعلام شده است؛ بیماریای که در ژوئیه ۲۰۱۹ تشخیص داده شد. کریس برمن، چهره قدیمی ESPN، پیشتر از راسموسن با عنوان «جرج واشنگتن ESPN» یاد کرده بود؛ لقبی که به نقش کلیدی او در شکلگیری این شبکه اشاره دارد.
راسموسن در سال ۱۹۷۸، پس از اخراج از سمت مدیر ارتباطات تیم هاکی نیوانگلند ویلرز، در فکر راهی تازه برای استفاده از دسترسی ۲۴ساعته به یک فرستنده ماهوارهای بود که خریده بود. ایده اولیهاش ساده اما در زمان خود جسورانه به نظر میرسید: شبکهای که تمام ساعات شبانهروز، فقط ورزش پخش کند. سرمایهگذاران نخستین با تردید میپرسیدند چه کسی حاضر است ۲۴ ساعت ورزش تماشا کند، اما راسموسن به ظرفیت این مخاطبان ایمان داشت.
او به همراه پسرش اسکات و اد ایگن، فعال حوزه بیمه، ESPN را در ۱۴ ژوئیه ۱۹۷۸ تأسیس کرد. بخشی از سرمایه اولیه، از جمله وام ۹ هزار دلاری با کارت اعتباری، برای راهاندازی این رؤیا فراهم شد. شبکه ESPN سرانجام در ۷ سپتامبر ۱۹۷۹ کارش را با نخستین قسمت ۳۰ دقیقهای «SportsCenter» آغاز کرد؛ برنامهای که بعدها به یکی از شناختهشدهترین نامهای رسانه ورزشی جهان تبدیل شد.
خرید حق پخش بازیهای بسکتبال دانشگاهی در مسابقات NCAA، بهویژه دیدارهایی که شبکههای بزرگ علاقهای به پخش آنها نداشتند، یکی از تصمیمهای تعیینکننده ESPN در سالهای نخست بود. راسموسن بهدرستی دریافته بود که مخاطب ورزش، فقط به مسابقههای بزرگ و ستارهمحور محدود نمیشود؛ اشتیاق تماشای رقابت، حتی در دورترین ساعات شب و میان تیمهای کمترشناختهشده، میتواند رسانهای تازه بسازد.
با وجود نقش بنیادینش، راسموسن در سپتامبر ۱۹۸۰ و تنها حدود یک سال پس از آغاز فعالیت شبکه، از سوی گتی اویل از مدیریت ESPN کنار گذاشته شد. او بعدها این اتفاق را نه دلیلی برای تلخی، بلکه فرصتی برای شروعی تازه توصیف کرد. راسموسن پس از آن شبکه رادیویی تمامورزشی Enterprise Radio Network را با پسرش راهاندازی کرد، کتاب «Sports Junkies Rejoice! The Birth of ESPN» را نوشت و در سالهای پایانی عمر به عنوان سخنران انگیزشی فعالیت داشت. او سال گذشته نیز به تالار مشاهیر پخش ورزشی راه یافت.
فیلیدا لاو و بیل راسموسن هر دو نشان دادند اثرگذاری الزاماً به نقشهای پرزرقوبرق یا ماندن همیشگی در رأس یک مجموعه وابسته نیست. یکی با حضوری آرام، دقیق و انسانی در صحنه و قاب تصویر، و دیگری با پافشاری بر ایدهای که زمانی ناممکن به نظر میرسید، میراثی ساختند که در زندگی نسلهای بعدی ادامه دارد.
