دستور پخت‌ها و دستور انواع نوشیدنی و دمنوش رو از دست ندید

ادامه ...
سلبریتی جهان

دنی گلاور از ابتلای چندساله‌اش به آلزایمر خبر داد: «می‌تونم باهاش زندگی کنم»

«دنی گلاور» بازیگر باسابقه هالیوود فاش کرد که چند سالی است با بیماری آلزایمر زندگی می‌کند. او در گفت‌وگویی اختصاصی با «لستر هولت» مجری سابق «ان‌بی‌سی نایتلی نیوز» در برنامه «Today» از شبکه «ان‌بی‌سی» (NBC) درباره وضعیت سلامتش صحبت کرد.

«گلاور» ۷۹ ساله که در این مصاحبه همراه خانواده‌اش حضور داشت، گفت کمی پیش از دریافت جایزه بشردوستانه «ژان هرشولت» در مراسم Governors Awards در ژانویه ۲۰۲۲ و درست پیش از برگزاری مراسم «اسکار»، تشخیص ابتلا به این بیماری پیشرونده عصبی را دریافت کرده است.

او درباره زندگی با این بیماری گفت: «به یه معنی می‌تونم باهاش زندگی کنم. مطمئنم هرچی جلوتر بره، شرایط فرق می‌کنه و تغییرات بیشتری به وجود میاد.»

بیماری آلزایمر بر حافظه، حرکت و گفتار تأثیر می‌گذارد. «گلاور» توضیح داد از زمان تشخیص، حرکات، صحبت کردن و حافظه‌اش کندتر شده، اما همچنان فعال است و در رویدادهای اجتماعی در جامعه محل زندگی‌اش در سان‌فرانسیسکو شرکت می‌کند.

او همچنین اشاره کرد که «انجمن آلزایمر» (Alzheimer’s Association) توصیه‌هایی درباره فعال ماندن از نظر بدنی، کنترل فشار خون و دیابت، داشتن خواب باکیفیت و حفظ ارتباطات اجتماعی در اختیارش گذاشته است.

«ماندیسا گلاور» دختر این بازیگر هم در این گفت‌وگو تأکید کرد که برای پدرش مهم بوده روایت زندگی‌اش را خودش بیان کند. او گفت: «فکر می‌کنم خیلی مهمه که خودش کنترل روایت زندگی‌ش رو داشته باشه. این واقعاً مهمه. و الان بهترین زمانه که خودش حرف بزنه.»

او افزود: «مهمه چون بعضی وقت‌ها مردم سؤال می‌پرسن و من نمی‌خوام آدم غیرصادقی باشم و بگم “آره، همه‌چی خوبه، همه‌چی عالیه.”»

«دنی گلاور» که با مجموعه فیلم‌های «Lethal Weapon» شناخته می‌شود و نزدیک به ۲۰۰ نقش در سینما و تلویزیون در کارنامه دارد، در بخش دیگری از گفت‌وگو درباره مسیر حرفه‌ای‌اش صحبت کرد. او فیلم «The Color Purple» محصول ۱۹۸۵ را شخصی‌ترین اثرش دانست، چرا که هم‌زمان با پذیرفتن این نقش، مادرش در یک سانحه رانندگی جان باخته بود.

او گفت: «همون روزی که بهم گفتن این نقش رو بازی می‌کنم، مادرم تصادف کرد.»

«گلاور» درباره تأثیر والدینش هم گفت: «یه چیزی که درباره پدر و مادرم همیشه برام مهم بود، روحیه فعال‌گری‌شون بود؛ حس تعلق داشتن و این‌که باید سهمی داشته باشی. وقتی تحریم اتوبوس‌های مونتگمری رو دیدم، فهمیدم می‌خوام شبیه اون آدم‌ها باشم. می‌خواستم تو اون لحظه باشم و بخشی از اون جریان.»

در این برنامه، «مارتین گلاور» برادر کوچک‌تر او نیز حضور داشت و حمایت کاملش را اعلام کرد: «همیشه حواسش به من بود و خیلی دوستش دارم. الان نوبت منه که کنارش باشم. با هم حرف می‌زنیم، درباره پدر و مادرمون و خانواده‌مون خاطره می‌گیم. همه‌چی درباره خانواده‌ست.»


نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا