رابین آنتین در سوگ لورن بنت «تو خانواده من بودی، نه فقط یک دوست»

رابین آنتین (Robin Antin)، رقصنده، طراح رقص و بنیانگذار گروه پوسیکت دالز (Pussycat Dolls)، پس از انتشار خبر درگذشت لورن بنت (Lauren Bennett)، خواننده گروه «G.R.L.»، با پیامی احساسی از دوست و همکار قدیمی خود یاد کرد.
آنتین که علاوه بر پوسیکت دالز، در شکلگیری گروههایی مانند «Girlicious»، «Paradiso Girls» و «G.R.L.» نقش داشته، در این پیام نوشت لورن بنت از ۱۶ سالگی وارد زندگی او شد و خیلی زود به چیزی فراتر از یک دوست تبدیل شد. او نوشت: «بعضی آدمها وارد زندگیات میشوند و خیلی بیشتر از یک دوست میشوند. لورن، تو خانواده من بودی؛ از ۱۶ سالگی که برای اولین بار همدیگر را دیدیم، خواهر انتخابی من، شریک خلاقم و بخش بسیار ارزشمندی از قلبم بودی.»
لورن بنت در ۳۷ سالگی درگذشت. طبق گزارشها، تاریخ درگذشت او ۲۹ مه اعلام شده و تحقیقاتی درباره علت مرگ او آغاز شده است. پدر این خواننده نیز بهتازگی بیانیهای درباره درگذشت دخترش منتشر کرده است.
آنتین در ادامه پیام خود، بنت را هنرمندی «زیبا، مسحورکننده و بینهایت بااستعداد» توصیف کرد، اما تاکید داشت که او لورنِ پشت نورافکنها را هم میشناخت؛ زنی شوخطبع، مهربان، وفادار و سرشار از انرژی. او نوشت: «خندهات مسری بود، لبخندت میتوانست هر اتاقی را روشن کند و قلبت به اندازه زیبایی و صدایت، زیبا بود.»
لورن بنت برای بسیاری از مخاطبان موسیقی پاپ با گروه «G.R.L.» شناخته میشد؛ گروهی دخترانه که در ادامه مسیر پروژههای موفق آنتین شکل گرفت و تلاش داشت ترکیبی از اجراهای پرانرژی، رقص و موسیقی پاپ را ارائه کند. آنتین در پیام خود نیز به همین وجه صحنهای بنت اشاره کرد و نوشت: «صحنه جایی بود که او زنده میشد. جایی بود که کاملا خودش بود. صدای لورن و قلبش واقعا بیهمتا بودند؛ هر اجرا بازتاب شادی، شور و نوری بود که در وجودش داشت.»
او همچنین گفت قصد دارد برخی از بهیادماندنیترین لحظات حرفهای لورن بنت را با هوادارانی که او را دوست داشتند به اشتراک بگذارد. این بخش از پیام آنتین نشان میدهد که تمرکز او، فراتر از سوگواری شخصی، بر حفظ میراث هنری بنت و یادآوری لحظاتی است که این خواننده روی صحنه خلق کرده بود.
آنتین در بخش دیگری از پیامش به رابطه نزدیک و صمیمانه خود با بنت اشاره کرد؛ رابطهای که به گفته او شامل سالها رویاپردازی، اجرا، ماجراجویی و گفتگوهای طولانی شبانه بوده است. او نوشت: «لورن، ممنونم برای هر خنده غیرقابلکنترل، هر گفتگوی ساعت ۳ صبح درباره همه چیز؛ از مرچهای «Playground» تا ساختن شوهای جدید، هر ماجراجویی، هر رویا و هر خاطره. ممنونم که خانواده من بودی.»
او در پایان نوشت: «تو اثری در این دنیا گذاشتی که هرگز محو نمیشود و جایی در قلب من که هیچوقت پر نخواهد شد. دوستت دارم و بینهایت دلتنگت هستم، دوست زیبای من.»
پیام رابین آنتین بیش از آنکه صرفا ادای احترام به یک خواننده باشد، تصویری از رابطهای طولانی، حرفهای و خانوادگی میان دو هنرمند است؛ رابطهای که از پشت صحنه تا روی صحنه ادامه داشت و حالا با درگذشت لورن بنت، به بخشی از میراث احساسی و هنری او تبدیل شده است.





