دستور پخت‌ها و دستور انواع نوشیدنی و دمنوش رو از دست ندید

ادامه ...
اخبار سریال های آسیاییاخبار سریال و تلویزیون

«عشق، برداشت دوم» و درخشش تازه چوی یون-جی در اولین نقش اصلی‌اش؛ لی هیو-ری که دل بینندگان را برد

در حالی که جمله «هیو-ری خیلی زیباست» این روزها بین طرفداران سریال دوشنبه-سه‌شنبه tvN، «عشق، برداشت دوم» (Love, Take Two)، مدام تکرار می‌شود، منظورشان خواننده لی هیوری نیست، بلکه شخصیت «لی هیو-ری» با بازی چوی یون-جی است که با اولین نقش اصلی‌اش، توجه‌ها را به خود جلب کرده است.

داستان، حس و حال یک معرفی ویژه برای ورود چوی یون-جی به عنوان بازیگر نقش اول را دارد. هیو-ری دختری است که با تلاش فراوان وارد دانشکده پزشکی می‌شود اما متوجه وجود تومور مغزی در خود می‌شود. او از زندگی قبلی‌اش کناره می‌گیرد و به روستای ساحلی «چونگه» می‌رود تا شروعی دوباره داشته باشد. در کنار مادرخوانده‌اش «جی-آن» (یمو جونگ-آ)، که زندگی خود را وقف دخترش کرده، هیو-ری معنای دوباره زندگی را می‌یابد.

در روستا، آن‌ها خانه‌ای رویایی می‌سازند، در دل طبیعت زندگی می‌کنند و لحظاتی ناب از موج‌سواری، کمپ، تماشای ستاره‌ها و حتی عشق را تجربه می‌کنند. رابطه عاشقانه میان هیو-ری و «ریو بو-هیون» (کیم مین-کیو) پر از لحظات صمیمی و ساده است؛ از کوه‌نوردی برای دیدن آسمان شب تا اعتراف‌های خجالتی که یادآور عاشقانه‌های کلاسیک است.

یکی از صحنه‌های ماندگار، اعتراف ناگهانی بو-هیون است: «تو خوشگلی.» و با خجالت ادامه می‌دهد: «یعنی… ستاره‌ها خوشگل‌اند… و شاید تو هم.» اعترافی که معصومیت عشق اول را زنده می‌کند و فضای «ستاره‌ها» اثر آلفونس دودِه را تداعی می‌کند.

زیبایی هیو-ری فقط به ظاهرش محدود نمی‌شود؛ گرما، استقامت و پیوند پیچیده اما محبت‌آمیزش با مادر، او را برای بینندگان دوست‌داشتنی می‌کند. گاه با جی-آن دچار تنش می‌شود، اما خیلی زود برای آشتی پیش‌قدم می‌شود و لحظات احساسی عمیقی را رقم می‌زند.

عنوان سریال، «عشق، برداشت دوم» به‌خوبی این مضمون را می‌گیرد: صداقت ناشیانه اما واقعی احساسات اول، چه در خانواده چه در عشق. دیالوگ‌هایی چون «شما دو نفر مثل عشق اولید—خام، ناشیانه، اما پر از صداقت. راستش حسرت می‌خورم.» در دل مخاطب می‌نشیند.

در صحنه‌ای خاطره‌انگیز که یادآور فیلم محبوب کلاسیک است، هیو-ری در باران به بو-هیون اعتراف می‌کند: «بعد از مریضی، انتخاب‌ها سخت شده. نمی‌دانم این ترحم است یا عشق واقعی. اما مطمئنم تو باعث می‌ شوی قلبم بلرزد، و من این نسخه از خودم را دوست دارم. فکر کنم دوستت دارم.»

پشت این روایت احساسی، قلم «سونگ وو-جین» دیده می‌شود که این سریال نخستین تجربه فیلمنامه‌نویسی اوست و با دیالوگ‌های شاعرانه و عواطف خام، تحسین بینندگان را برانگیخته. برای چوی یون-جی، این نقش همانند «عشق اول» بازیگری‌اش است؛ شروعی تازه که پر از صداقت، لطافت و زیبایی است.


نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا