فیلم کره ای زندگیهای گذشته: عشق اول و چه میشد ها

تصور اینکه اگر سر و کله عشق دوران کودکی پس از سالها دوری, پیدا شود، برای مردم غیر عادی نیست. این داستانیه که در اولین فیلم عاشقانه «Past Lives» (زندگی های گذشته) به کارگردان سلین سونگ کارگردان کره ای کانادایی روی پرده می گذرد.
این فیلم که ۷۵ جایزه و بیش از ۲۰۰ نامزدی در جشنوارههای سینمایی سراسر جهان از جمله نامزدی بهترین کارگردانی و فیلمنامه در جوایز اسکار دریافت کرد، درباره داستان عشق اول است، چیزی که آن را از سایر فیلم های مشابه متمایز می کند، تصویر ساده و در عین حال درک عمیق کارگردان سونگ از روابط انسانی.
فیلم با نا یونگ جوان و هه سونگ شروع می شود و نشان می دهد که چگونه آنها علیرغم سن کمشان در ۱۲ سالگی به یکدیگر وابسته هستند. یک روز، نا یونگ به طور ناگهانی به همراه خانواده اش به کانادا مهاجرت می کند و به هاه سونگ می گوید که می خواهد برای بردن جایزه نوبل به آنجا برود.

دوازده سال بعد، نا یونگ، نویسنده مشتاقی که در نیویورک و با نام نورا زندگی میکند، اکانت شبکه اجتماعی هه سونگ را پیدا کرده و به او پیام میدهد. رابطه آنها از طریق تماسها و ایمیلهای اسکایپ ادامه مییابد، اما هنوز در مرزهای یک دوستی است. پیوند بین این دو نه تنها به دلیل فاصله بین آنها بلکه به دلیل اینکه هنوز با یکدیگر رابطه دست و پا چلفتی کودکانه دارند, محکم نیست.
۱۲ سال دیگر می گذرد. هه سونگ، در حرکتی جسورانه، به نیویورک پرواز می کند تا نا یونگ را که اکنون با آرتور ازدواج کرده ببیند, او در یک برنامه اقامتی هنرمندان با همسرش آشنا شده است. دو دوست دوران کودکی همدیگر را ملاقات می کنند و کنار هم می نشینند و خاطرات را مرور می کنند و به این فکر می کنند که اگر نا یونگ کره را ترک نمی کرد، اگر هائو سونگ زودتر پیش نایونگ می رفت و با هم ازدواج می کردند چه اتفاقی می افتاد.
بازی بازیگران یو تئو و گرتا لی به مخاطب این امکان را می دهد که به راحتی وارد داستان شود و گذشته خود و همه فرصت های از دست رفته در روابط را یادآوری کند. این فیلم بینندگان را با این سوال روبرو می کند که چه می شود اگر؟ با وجود تندباد احساسات، بیان احساسات شخصیتها آرام و تماشای دردهای آنها برای مخاطب دلخراش است.
هه سونگ و نا یونگ اصطلاح کره ای «inyeon» به معنای مشیت یا سرنوشت، به ویژه ارتباط آن با روابط بین مردم را توضیح می دهند. این مفهوم، مخاطبان را از سراسر جهان با تصور اینکه، اگر اوضاع متفاوت بود، ممکنه نایونگ و هه سونگ دوباره متحد شده باشند، به هم متصل میکند، بر اساس این باور که افرادی که قرار است با هم باشند، حتی اگر هزاران مایل از هم فاصله داشته باشند، کنار هم خواهند بود.





