قسمت پنجم فصل چهارم «Elsbeth»؛ قتل با دونات و رویای مسموم قهرمانی

در «Elsbeth» حتی یک مسابقه دونات‌خوری هم می‌تواند به صحنه قتلی حساب‌شده تبدیل شود. قسمت پنجم فصل چهارم، با عنوان «All About Eats»، السبت تاسیونی را به کونی آیلند می‌برد؛ جایی که پشت تشویق تماشاگران، تبلیغات رنگارنگ و لبخند یک هوادار مشتاق، رقابتی تلخ جریان دارد. این قسمت به کارگردانی راب هاردی و با حضور سم ریچاردسون، بازیگر «Ted Lasso» و «Veep»، از فضای نامتعارف مسابقات غذاخوری برای ساختن معمایی سرگرم‌کننده استفاده می‌کند. ادامه مطلب، داستان و پایان این قسمت را فاش می‌کند.

سریال رابرت و میشل کینگ از همان الگوی آشنای الهام‌گرفته از «Columbo» پیروی می‌کند: قاتل را زود می‌شناسیم و جذابیت اصلی در تماشای راهی است که السبت برای اثبات جرم او پیدا می‌کند. بنابراین، پرسش این قسمت چندان درباره هویت مجرم نیست؛ مسئله این است که چگونه یک دونات اضافه، داروهای مادربزرگ و جاه‌طلبی یک دستیار، در ذهن السبت به هم وصل می‌شوند.

دزی اور در دنیای مسابقات غذاخوری یک ستاره است. او پس از پیروزی در رقابت خوردن پای گیلاس و کسب بیست‌ودومین عنوان قهرمانی‌اش، با شور و اعتمادبه‌نفس همیشگی مقابل جمعیت ظاهر می‌شود و فریاد می‌زند: «قهرمان کیه؟ منم!» این نمایش پیروزی فقط برای سرگرم کردن تماشاگران نیست؛ تصویر یک قهرمان شکست‌ناپذیر، بخش مهمی از کسب‌وکار اوست.

کودی بکستر، با بازی ریچاردسون، در همین نقطه وارد زندگی دزی می‌شود. او خود را هواداری معرفی می‌کند که تماشای مسابقات دزی به شرکت در رقابت‌های کوچک‌تر ترغیبش کرده است. کودی پیشنهاد می‌دهد بدون دستمزد برای قهرمان محبوبش کار کند؛ ظاهرا فقط می‌خواهد از نزدیک ببیند زندگی یک برنده واقعی چگونه است. دزی هم از این تحسین استقبال می‌کند و او را به جمع نزدیکانش راه می‌دهد.

بخش ابتدایی قسمت، پشت‌صحنه این ورزش عجیب را نشان می‌دهد. دزی درباره تمرین عضلات فک، مهار واکنش عق زدن و افزایش ظرفیت معده توضیح می‌دهد و مدعی است با تمرین توانسته ظرفیت مصرفش را به هفت لیتر برساند. در کنار این تمرین‌ها، قراردادهای تبلیغاتی، حامیان مالی، پزشکان اختصاصی و روابط عمومی قرار دارند. گرافیک‌های بازیگوش آغاز قسمت نیز با این فضای نمایشی هماهنگ‌اند؛ جهانی که ظاهری خنده‌دار دارد، اما پول و اعتبار در آن کاملا جدی است.

رابطه دزی و کودی زمانی به هم می‌ریزد که قهرمان متوجه مزه تلخ آب مصرفی‌اش در تمرین‌ها می‌شود و قرص‌هایی در کوله دستیارش پیدا می‌کند. روشن می‌شود کودی در حال دستکاری روند تمرین او بوده است. تحسین اولیه، جای خود را به میل کودی برای کنار زدن همان کسی داده که روزی الگویش بود.

دزی با خشم به کودی می‌گوید هرگز قهرمان نخواهد شد و تهدید می‌کند اگر سراغ مسابقات برود، موضوع را به برگزارکنندگان و مقام‌های مسئول گزارش خواهد داد. سپس او را از آپارتمانش بیرون می‌اندازد. این برخورد، پایان همکاری آن‌هاست، اما برای کودی پایان ماجرا نیست. او به‌جای عقب‌نشینی، تصمیم می‌گیرد مانع اصلی جاه‌طلبی‌اش را حذف کند.

نقشه قتل در یک برنامه تبلیغاتی دونات‌فروشی دینگوز اجرا می‌شود. قرار است دزی در پنج دقیقه ۵۰ دونات بخورد، اما کودی با ظاهر یکی از هواداران در جمعیت پنهان می‌شود و یک دونات دیگر به سینی اضافه می‌کند. دزی هر ۵۱ دونات را می‌خورد و تشویق می‌شود، ولی لحظاتی بعد حالش به هم می‌خورد و از روی صحنه سقوط می‌کند. کودی هم در میانه آشفتگی، بی‌سروصدا محل را ترک می‌کند.

ورود السبت به صحنه جرم، طبق معمول، ترکیبی از حواس‌پرتی ظاهری و توجه دقیق است. او برای نخستین بار به کونی آیلند آمده و آکواریوم و چرخ پشمک‌فروشی در مسیر سرگرمش کرده‌اند. مامور مایک سامرویل یادآوری می‌کند که پشمک خوردن در صحنه جرم مناسب نیست؛ السبت هم پیش از دور انداختنش، یک لقمه آخر می‌خورد. این شوخی کوچک، همان تضادی را زنده می‌کند که شخصیت او بر پایه‌اش ساخته شده است: زنی که شاید در نگاه اول نامتناسب با محیط به نظر برسد، اما اغلب بیش از دیگران می‌بیند.

کارآگاه فلمینگ ابتدا احتمال می‌دهد دزی به بدنش فشار بیش از حد آورده باشد. پزشک ورزشی او، دکتر لستر گروس، نیز نگران پیامدهای مرگ ورزشکاری است که پیش از مسابقه تایید پزشکی‌اش کرده بود. گروس دزی را دارایی ارزشمندی توصیف می‌کند که معده‌اش شش میلیون دلار می‌ارزید. همین نگاه تجاری، فضای پیرامون قهرمان را روشن‌تر می‌کند: حتی بدن او هم بخشی از یک سرمایه‌گذاری بوده است.

گزارش کالبدشکافی، احتمال مرگ اتفاقی را کنار می‌زند. در معده دزی، همراه با دونات‌های ژله‌ای، مقدار بسیار زیادی از داروی فشار خون پیدا شده است. بررسی‌ها همچنین رد سماگلوتاید خوراکی، از داروهای گروه جی‌ال‌پی‌وان، را نشان می‌دهند؛ دارویی که دزی نسخه‌ای برای آن نداشته است.

برای السبت، نکته دوم اهمیت ویژه‌ای دارد. چرا کسی که حرفه‌اش به خوردن مقدار زیادی غذا وابسته است، باید دارویی مصرف کند که اشتها را کاهش می‌دهد؟ این پرسش، تناقض اصلی پرونده را آشکار می‌کند و تحقیقات را به ارتباطات دزی در ائتلاف مسابقات غذاخوری نیویورک می‌کشاند؛ از بنیان‌گذار مجموعه و کندی، دوست‌دختر او، تا رقیبش بن تاناکا و البته کودی.

کودی در برابر پلیس مشتاق همکاری به نظر می‌رسد و از فلمینگ می‌خواهد قاتل دزی را پیدا کند. اما همزمان به ائتلاف پیوسته و مسابقه دادن را آغاز کرده است. این تغییر سریع جایگاه، برای السبت قابل چشم‌پوشی نیست. کسی که تا همین اواخر در حاشیه زندگی قهرمان کار می‌کرد، حالا از نبود او سود می‌برد.

گره پرونده با پیدا شدن منبع داروها باز می‌شود. کودی از قرص‌های جی‌ال‌پی‌وان مادربزرگش، میمی، برای مختل کردن عملکرد رقبا استفاده کرده بود. ماده کشنده داخل دونات اضافه نیز از دارویی آمده بود که برای سگ مادربزرگ تجویز شده بود. گفت‌وگوی به‌ظاهر ساده و، به تعبیر السبت، «خیلی آموزنده» با میمی، به آشکار شدن این ارتباط کمک می‌کند. این دقیقا نقطه قوت روش السبت است: پرسش‌هایی که بی‌خطر و پراکنده به نظر می‌رسند، در نهایت راه فرار مظنون را می‌بندند.

پایان پرونده طعنه تلخی دارد. کودی پیش از دستگیری قهرمان می‌شود و برای مدتی کوتاه به عنوانی می‌رسد که آرزویش را داشته است. اما همان لحظه‌ای که قرار بود او را به ستاره تبدیل کند، به پایان مسیرش تبدیل می‌شود. انتخاب ریچاردسون برای این نقش نیز با تغییر جایگاه کودی از هوادار خوش‌برخورد به رقیبی خطرناک تناسب دارد؛ ظاهر مشتاق او قرار است اعتماد دیگران را جلب کند، حتی وقتی السبت دیگر فریبش را نمی‌خورد.

در کنار قتل، کاپیتان واگنر گرفتار رقابتی بسیار کم‌خطرتر است: مسابقات سافت‌بال میان کارکنان خدمات شهری. او با جدیتی بیش از اندازه تیم اداره را آماده می‌کند تا بالاخره شکست‌های گذشته را جبران کند. السبت هم، با وجود نداشتن تجربه، نخستین داوطلب حضور در تیم می‌شود و چندان به واگنر برای رسیدن به رویای قهرمانی اطمینان نمی‌دهد.

این خط فرعی، از نظر مضمون با پرونده اصلی هماهنگ است. هر دو درباره میل به بردن‌اند، اما جاه‌طلبی مرگبار کودی در برابر اشتیاق کمیک واگنر قرار می‌گیرد. السبت پس از آسیب‌دیدگی به‌موقع به بازی برمی‌گردد و به کسب نخستین پیروزی تیم کمک می‌کند؛ پایانی سبک و شاد که قسمت را از فضای مسموم پرونده بیرون می‌آورد.

«All About Eats» قرار نیست قواعد «Elsbeth» را تغییر دهد؛ موفقیتش در استفاده خلاقانه از همان قواعد آشناست. قاتلی که از ابتدا می‌شناسیم، محیطی نامعمول و سرنخی که فقط با توجه به منطق آن محیط معنا پیدا می‌کند، معمایی خوش‌ساخت می‌سازند. قسمت میان شوخی و تلخی تعادل خوبی برقرار می‌کند و یادآور می‌شود که پشت نمایش پرزرق‌وبرق قهرمانی، گاهی کسی ایستاده که برای برنده شدن حاضر است همه‌چیز را مسموم کند.