مارسیا لوکاس، تدوینگر برنده اسکار «Star Wars»، در ۸۰ سالگی درگذشت
مارسیا لوکاس، تدوینگر برجسته سینما و برنده جایزه اسکار برای فیلم «Star Wars: Episode IV – A New Hope»، در ۸۰ سالگی درگذشت. او روز ۲۷ مه در خانهاش در رنچو میراژ کالیفرنیا و بر اثر سرطان متاستاتیک چشم از جهان فروبست.
خبر درگذشت او را دیدره فون راک، وکیل خانواده، در بیانیهای تایید کرد. در بخشی از این بیانیه آمده است: «مارسیا یک نیروی تاثیرگذار بود؛ پیشگامی واقعی برای زنان در سینما و یکی از اثرگذارترین تدوینگران تاریخ. او به بازتعریف مفهوم تدوین فیلم کمک کرد و راه را برای نسلهای بعدی زنان در این حرفه هموار ساخت.»
مارسیا لوکاس که با نام مارتا گریفین در ۴ اکتبر ۱۹۴۵ در مودستو کالیفرنیا به دنیا آمده بود، فعالیت حرفهای خود را ابتدا بهعنوان کتابدار فیلم آغاز کرد و سپس وارد حوزه تدوین شد. او نخستین تجربه مهم خود در مقام تدوینگر فیلم بلند را با «American Graffiti» در سال ۱۹۷۳ به دست آورد؛ فیلمی نوستالژیک به کارگردانی جرج لوکاس، همسر وقتش، که برای آن نامزد جایزه اسکار بهترین تدوین شد.
موفقیت تجاری «American Graffiti» بعدها به جرج لوکاس کمک کرد تا فیلم بعدیاش را تامین مالی کند؛ فیلمی که مسیر هالیوود را برای همیشه تغییر داد. آن فیلم چیزی نبود جز «Star Wars» که در سال ۱۹۷۷ اکران شد و به پدیدهای جهانی تبدیل شد.
مارسیا لوکاس برای تدوین «Star Wars: Episode IV – A New Hope» به همراه پل هرش و ریچارد چیو برنده جایزه اسکار بهترین تدوین شد. این فیلم در همان سال شش جایزه اسکار به دست آورد و به یکی از محبوبترین آثار تاریخ سینما و آغازگر یکی از موفقترین فرنچایزهای تاریخ تبدیل شد.
او بعدها تدوین فیلم «Return of the Jedi» در سال ۱۹۸۳، سومین قسمت از سهگانه اصلی «Star Wars»، را نیز بر عهده داشت.
کارنامه مارسیا لوکاس فقط به همکاری با جرج لوکاس محدود نمیشود. او تدوین فیلم «Alice Doesn’t Live Here Anymore» ساخته مارتین اسکورسیزی در سال ۱۹۷۴ را نیز انجام داد؛ اثری با بازی الن برستین و کریس کریستوفرسون. همچنین بهعنوان سرپرست تدوین در فیلمهای «Taxi Driver» و «New York, New York» از دیگر آثار مهم اسکورسیزی حضور داشت.
پیش از «American Graffiti»، او بهعنوان دستیار تدوین در فیلم «THX 1138»، نخستین فیلم بلند جرج لوکاس، و همچنین «The Candidate» با بازی رابرت ردفورد فعالیت کرده بود. مارسیا لوکاس در سال ۱۹۶۹ همچنین دستیار تدوین فیلم «The Rain People» ساخته فرانسیس فورد کاپولا و «Medium Cool» به کارگردانی هسکل وکسلر بود.
او در سالهای بعدی فعالیتش، تهیهکننده اجرایی فیلم «No Easy Way» در سال ۱۹۹۶ شد و در تولید دو فیلم کوتاه نیز نقش داشت.
در بیانیه خانواده آمده است که آثار مارسیا لوکاس بهخاطر هوش عاطفی، ریتم و انسانیتشان شناخته میشدند؛ ویژگیهایی که به او توانایی نادری برای یافتن حقیقت صحنه و انتقال احساس، شتاب و وضوح به پرده سینما میداد.
مارسیا لوکاس علاوه بر میراث سینماییاش، بهعنوان مادری مهربان، مادربزرگی دوستداشتنی، میزبانی سخاوتمند و دوستی وفادار نیز به یاد سپرده خواهد شد. خانوادهاش اعلام کردهاند که او اتاق را با شوخطبعی و درخشش شخصیاش روشن میکرد و حضورش زندگی را برای اطرافیانش زندهتر، زیباتر و سرشارتر از عشق میساخت.
از مارسیا لوکاس دو دختر به نامهای آماندا لوکاس و ایمی سوپر، سه نوه به نامهای فلیکس هالیکاینن، ایلیانا هالیکاینن و ناکس سوپر، و همچنین سارا دایر و جان تیلور بهعنوان خانواده برگزیدهاش به یادگار ماندهاند. او و جرج لوکاس در سال ۱۹۸۳ از یکدیگر جدا شدند.
درگذشت مارسیا لوکاس پایان زندگی یکی از مهمترین چهرههای پشت صحنه سینمای مدرن است؛ زنی که نقش او در شکلگیری لحن و ضرباهنگ برخی از مهمترین فیلمهای دهه ۱۹۷۰، برای همیشه در تاریخ هالیوود ماندگار خواهد ماند.
