مایکل گری، بازیگر بیلی بتسون در سریال «Shazam!» در ۷۵سالگی درگذشت

مایکل گری، بازیگری که با نقش بیلی بتسون در سریال زنده «Shazam!» در دهه ۱۹۷۰ به شهرت رسید، روز جمعه ۱۶ اکتبر در پالم دزرت کالیفرنیا درگذشت. نماینده او در گفت‌وگو با ددلاین علت مرگ را طبیعی اعلام کرد. گری ۷۵ سال داشت.

برای بسیاری از مخاطبان تلویزیون در آن سال‌ها، گری همان نوجوانی بود که با گفتن کلمه جادویی «Shazam!» به ابرقهرمان کاپیتان مارول تبدیل می‌شد. این مجموعه از سال ۱۹۷۴ تا ۱۹۷۶، طی سه فصل در شبکه سی‌بی‌اس (CBS) پخش شد و از معدود سریال‌های زنده در جدول برنامه‌های صبح شنبه برای کودکان بود.

بیلی بتسون در کنار سرپرستش، منتور با بازی لس ترمین، با یک خودروی خانه‌دار دوج اوپن رود مدل ۱۹۷۳ در سراسر کشور سفر می‌کرد و برای مقابله با بی‌عدالتی‌ها دست به کار می‌شد. نقش کاپیتان مارول را ابتدا جکسون باستویک و سپس جان دیوی بازی کردند.

گری در نشست کامیک‌کان (Comic-Con) سال ۲۰۱۲، تجربه پیوستن به این سریال را چنین توصیف کرده بود: «وقتی برای نقش انتخاب شدم، نه شخصیت را می‌شناختم و نه داستان را؛ پس باید خیلی زود همه‌چیز را یاد می‌گرفتم. کار هم‌زمان سرگرم‌کننده، خسته‌کننده، چالش‌برانگیز و هیجان‌انگیز بود. برایم فرقی نداشت سریال صبح شنبه پخش شود یا در ساعت پربیننده شب؛ البته اینکه یکی از اولین برنامه‌های زنده صبح شنبه بود، هیجان خودش را داشت. واقعا کارکردن در این سریال لذت‌بخش بود.»

ساخت جلوه تبدیل بیلی به کاپیتان مارول نیز خاطره‌ای پرماجرا برای او به جا گذاشته بود. گری در گفت‌وگویی با کامیک بوک ریسورسز (Comic Book Resources) گفته بود: «یادم هست داشتیم برای تبدیل بیلی به کاپیتان مارول، وسیله‌ای شبیه فلاش را امتحان می‌کردیم. یک‌دفعه دود بلند شد و وقتی کنار رفت، من کمی سوخته بودم! خیلی زود روش را عوض کردند. آن یکی اصلا جواب نداد.»

مایکل گری دوم سپتامبر ۱۹۵۱ در شیکاگو به دنیا آمد و در میامی بیچ بزرگ شد. او سپس به هالیوود رفت و در پاسادینا پلی‌هاوس (Pasadena Playhouse) بازیگری آموخت. نخستین حضورش مقابل دوربین به یکی از قسمت‌های «Room 222» در سال ۱۹۶۹ بازمی‌گشت.

پس از آن در مجموعه‌هایی مانند «The Flying Nun» و «Marcus Welby, M.D.» ظاهر شد. در یکی از قسمت‌های سال ۱۹۷۳ «The Brady Bunch» نیز نقش دوست‌پسر مارسیا را بازی کرد؛ قسمتی که در آن مارسیا در بستنی‌فروشی محلی کار می‌کرد. «Dynasty» هم از دیگر مجموعه‌های تلویزیونی کارنامه او بود.

گری در سال ۱۹۷۰ در فیلم تلویزیونی «Run, Simon, Run» محصول شبکه ای‌بی‌سی (ABC)، نقش برادر کوچک‌تر برت رینولدز را ایفا کرد و همان سال در فیلم‌های سینمایی «Beyond the Valley of the Dolls» و «Myra Breckinridge» نیز حضور داشت.

یکی از نخستین نقش‌های ثابت تلویزیونی او در سال ۱۹۷۲ رقم خورد؛ زمانی که در فصل اول کمدی «The Little People» از شبکه ان‌بی‌سی (NBC)، در کنار برایان کیت و شلی فابارس، نقش رانی کالینز، دانشجوی پزشکی، را بر عهده گرفت. بااین‌حال، این «Shazam!» بود که چند سال بعد به نقطه عطف کارنامه‌اش تبدیل شد.

در دهه ۱۹۷۰، تصویر گری بارها روی جلد تایگر بیت (Tiger Beat) و دیگر مجله‌های محبوب نوجوانان قرار گرفت. چارلز لافر، مدیر برنامه‌های او و ناشر این مجله، در مطرح‌کردن چهره‌اش نقش داشت. اما محبوبیت در میان نوجوانان، همیشه تجربه آسانی برای گری نبود.

او گفته بود: «می‌خواستند دیوید کسیدی بعدی باشم. عکس من مرتب روی جلد «تایگر بیت» می‌رفت و این کار هم جواب داد. آن موقع که سریال پخش می‌شد و مجله‌های هواداری مدام درباره‌ام می‌نوشتند، نمی‌توانستم از خانه بیرون بروم. گاهی اوضاع واقعا ناخوشایند می‌شد.»

گری سرانجام احساس کرد در نقش‌های مشابه گرفتار شده و از بازیگری فاصله گرفت. او مدتی در آموزش تئاتر کودکان فعالیت کرد، در حوزه پوشاک مردانه مشغول شد و همراه همسرش، استیسی، یک کسب‌وکار گل‌فروشی را در وست هالیوود اداره کرد.

انتشار نسخه دی‌وی‌دی «Shazam!» در سال ۲۰۱۲، فرصتی تازه برای حضور او در گردهمایی‌های هواداری فراهم کرد. این بازگشت به گری نشان داد سریالی که سال‌ها از پخش آن گذشته بود، هنوز جایگاه پررنگی در خاطرات مخاطبان دارد.

او همان سال در گفت‌وگو با درک مک‌کاو از فنبوی پلنت (Fanboy Planet) گفت: «نمی‌توانم بگویم چقدر تحت‌تاثیر قرار گرفته‌ام. «Shazam!» بخش بزرگی از زندگی من است، اما سی‌وچند سال فقط خاک می‌خورد. هفته‌ای ده بار به آدم‌هایی برمی‌خورم که می‌پرسند: چه زمانی نسخه دی‌وی‌دی‌اش منتشر می‌شود؟ هیچ‌وقت دوباره از تلویزیون پخشش کرده‌اند؟ تا سال‌ها بعد، وقتی فهمیدم شخصیت من و سریال چه تاثیری بر زندگی مردم گذاشته‌اند، نمی‌دانستم خودم چقدر به «Shazam!» علاقه پیدا خواهم کرد.»

گری در ادامه گفته بود: «سریال ارزش‌های اخلاقی خیلی خوبی داشت. هر روز آدم‌هایی را می‌بینم که می‌گویند: نمی‌دانی در کودکی چه کمکی به من کردی؛ کمکم کردی از سختی‌های زندگی عبور کنم و آدم بهتری بشوم. شنیدن این حرف‌ها حس خوبی دارد. آن زمان نمی‌دانستم سریال چنین قدرت و تاثیری دارد.»

او در سال‌های اخیر دوباره به بازیگری بازگشت. بین سال‌های ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۹، در چهار قسمت از انیمیشن کمدی «Archer» شبکه اف‌ایکس (FX)، صداپیشگی نسخه‌ای از خودش با نام «مایکل گری تلویزیون» را بر عهده داشت؛ شخصیتی که از چهره‌های محبوب دوران کودکی استرلینگ آرچر بود. گری همچنین در مجموعه فیلم‌های «Surge of Power» نقش ویل ای. بی را بازی کرد و در برنامه «Comic Book Men» شبکه ای‌ام‌سی (AMC) حضور یافت.

یکی از آخرین بازگشت‌های خاطره‌انگیز او به جهان «Shazam!»، حضور کوتاهش در فیلم «Shazam! Fury of the Gods» در سال ۲۰۲۳ بود. او در این فیلم با کاپیتان مارولِ زکری لیوای روبه‌رو شد؛ ادای احترامی به سریالی که نامش را برای مخاطبان ماندگار کرده بود.

از گری، همسرش استیسی بنون گری، که در سال ۱۹۹۴ با او ازدواج کرد، فرزندان همسرش رایان کوپر و لورل کوپر و دامادش لی بارکر به جا مانده‌اند.

جان دیوی، هم‌بازی او در «Shazam!»، در بیانیه‌ای گفت: «مایک آدمی مهربان و دوست‌داشتنی بود و حس شوخ‌طبعی فوق‌العاده‌ای داشت. عاشق بازیگری و کار در سریال بود و در سال‌های اخیر، حضور در گردهمایی‌های کامیک‌کان را هم خیلی دوست داشت. واقعا از دیدار و گفت‌وگو با هواداران لذت می‌برد. مایک مرد فوق‌العاده‌ای بود؛ فکر نمی‌کنم هیچ‌وقت لبخند از چهره‌اش محو شده باشد.»