مایکل یوری پس از ۲۰ سال از تجربه حذفشدهاش در «Uptown Girls» میگوید؛ مهربانی فراموشنشدنی بریتنی مورفی

بیش از ۲۰ سال پس از آنکه حضورش در اتاق تدوین حذف شد، مایکل یوری بازیگر نامزد جایزه امی، از تجربه کوتاه اما بهیادماندنی خود در فیلم «Uptown Girls» محصول سال ۲۰۰۳ صحبت کرده است؛ تجربهای که با مهربانی و برخورد صمیمی بریتنی مورفی، ستاره فقید این فیلم، برای همیشه در ذهنش مانده است.
یوری در گفتوگویی تصویری با نشریه اینترتینمنت ویکلی (Entertainment Weekly) توضیح داد که تنها نیم روز در این فیلم مقابل دوربین رفته و نقش کوتاهی بهعنوان گرداننده خوک (در اصل شبیه به یک سگگردان) در کنار شخصیت مولی گان با بازی بریتنی مورفی داشته است؛ شخصیتی که وارث ثروتمند نیویورکی داستان بهشمار میرفت.
او گفت: «این یکی از اولین کارهای حرفهای من بود. هنوز واقعاً کاری انجام نداده بودم و یکدفعه در یک فیلم سینمایی بازی میکردم. نقش من سگگردان بود، اما در آن صحنه خاص، داشتم یک خوک را جمع میکردم! در صحنه پنج سگ و یک خوک حضور داشتند.»
مایکل یوری با یادآوری برخورد بریتنی مورفی افزود: «او فوقالعاده مهربان و بازیگر شگفتانگیزی بود. یادم میآید اصرار داشت که قبلاً همدیگر را دیدهایم، در حالی که مطمئن بودم اینطور نیست. آنقدر با محبت و صمیمی بود که واقعاً تحت تأثیر قرار گرفتم. من میگفتم: ‹نه، مطمئنم قبلاً همدیگر را ندیدهایم› و او میگفت: ‹مطمئنی؟ چون حس میکنم قبلاً همدیگر را میشناختیم!› خیلی بامزه و دوستداشتنی بود.»
اگرچه در نهایت صحنههای مربوط به شخصیت یوری از فیلم «Uptown Girls» که به کارگردانی بوآز یاکین ساخته شد، حذف شدند، اما این پایان ارتباط او با مورفی نبود. یوری تعریف میکند که در مهمانی پایان فیلمبرداری دوباره او را دیده و مورفی به او گفته است: «من در یک صحنه دیگر هم از تو اسم بردم. دربارهات حرف زدم و خودم اضافهاش کردم.»
در فیلم «Uptown Girls»، مولی گان با بازی بریتنی مورفی، دختری شاد و بیقید است که زندگی رویاییاش بهعنوان دختر یک ستاره راک فقید، پس از فرار مدیر مالی طمعکارش با تمام داراییها، فرو میریزد. او ناچار میشود بهعنوان پرستار بچه برای دختری عصبی به نام ری با بازی داکوتا فانینگ کار کند و در این مسیر، با کمک این دختر کمسنوسال، یاد میگیرد چگونه مسئولیتپذیر شود و بزرگ شود.
بریتنی مورفی در ۲۰ دسامبر ۲۰۰۹ و در سن ۳۲ سالگی بر اثر ترکیبی از ذاتالریه، کمخونی ناشی از فقر آهن و مسمومیت دارویی درگذشت؛ اما خاطرات مهربانی و انرژی مثبت او، همچنان در روایت همکارانش زنده است.





